Seks, la­ži i zabrane u sred­njo­vje­kov­noj Hr­vat­skoj

Dok Gos­pa u ra­zi­gra­noj Svr­ta­no­voj umi­re od do­sa­de za­klju­ča­na dje­vi­čan­skim po­ja­som, nje­na Služ­be­ni­ca na­pa­lju­je se i na bla­gi po­vje­ta­rac

Express - - PRVA STRANICA - Pi­še:

Ro­man­ca o tri lju­ba­vi, dje­lo An­tu­na Šo­lja­na, zna­ko­vi­to je utr­la put no­voj Ga­vel­li­noj Sce­ni 121 i, na­dam se, na­go­vi­jes­ti­la da će nova sce­na, na­mi­je­nje­na raz­no­li­ki­jem ka­za­li­štu, bi­ti pros­tor sen­zu­al­ne glu­mač­ke igre i na­dah­nu­tih tek­s­tu­al­nih pred­lo­ža­ka. Jer, nakon što su mladi glum­ci za­vr­ši­li iz­ved­bu na sce­ni, os­tao je do­jam bla­gog ra­zo­ča­ra­nja što pred­sta­va ne tra­je ba­rem još tri­de­set mi­nu­ta. Sti­ho­va­ni Šo­lja­nov pred­lo­žak, či­ja je rad­nja smje­šte­na u vri­je­me kri­žar­skih ra­to­va, unu­tar sred­njo­vje­kov­nih be­de­ma, gdje Gos­pa (Mar­ti­na Čvek) umi­re od do­sa­de do­dat­no za­klju­ča­na dje­vi­čan­skim po­ja­som, dok joj druš­tvo pra­vi Služ­be­ni­ca ( Te­na Ne­met Bran­kov), ko­ju i bla­gi po­vje­ta­rac na­ve­de na sek­su- al­nu že­lju, za­ču­dan je pros­tor je­zi­ka ko­jim se Šo­ljan re­fe­ri­ra na Sha­kes­pe­ara, Cer­van­te­sa i po­ne­kog bar­da mo­der­ne knji­žev­nos­ti. Tekst je to ko­ji je­zič­nim bra­vu­ra­ma glum­ce tjera na na­dah­nu­te iz­ved­be ko­je gra­ni­če s do­brom ze­zan­ci­jom. Is­to­dob­no je to oda raz­nim vr­sta­ma lju­ba­vi, onoj tje­les­noj, ko­ju Ne­met Bran­kov ka­ri­ki­ra do ko­mič­nos­ti; onoj du­hov­noj, za ko­jom žu­di Gos­pa; onoj za­bra­nje­noj i otu­đe­noj, ko­ju u se­bi no­si Ka­pe­lan (Ni­ko­la Ba­će). Tru­ba­dur­ski ras­po­lo­žen Igor Ko­vač kao Vi­tez bez svo­je elek­trič­ne gi­ta­re (su­vre­me­ne za­mje­ne za lut­nju) ne ide ni­ka­mo, ali nje­gov avan­tu­ri­zam na­vo­di ga da ide od be­de­ma do be­de­ma, od gos­pe do gos­pe u po­tra­zi za sa­vr­še­nom lju­ba­vi. Jed­nos­tav­na sce­na opi­su­je Gos­pi­ne oda­je uz po­moć kre­ve­ta na ko­je­mu su Gos­pa i Služ­be­ni­ca pus­ti­le ko­ri­je­nje svo­je za­mor­ne do­sa­de, dok ru­žič­njak o ko­je­mu se bri­ne Ka­pe­lan pred­stav­lja žud­nje svih ovih li­ko­va za­to­če­nih iz­me­đu ne­uta­ži­vih sred­njo­vje­kov­nih že­lja i ne­mo­guć­nos­ti nji­ho­ve pro­ved­be. Vr­lo na­dah­nu­ta iz­ved­ba če­tve­ro glu­ma

ca mla­đe ge­ne­ra­ci­je na­lik je na sve­ča­nost is­pod či­je po­vr­ši­ne se kri­je za­uda­ra­nje za­bra­na, sto­ga ni ne ču­di da se glu­mač­ka uži­van­ci­ja po­naj­pri­je vi­dje­la u eks­plo­ziv­nos­ti iz­go­va­ra­nja Šo­lja­no­vih ra­zi­gra­nih je­zič­nih vra­to­lo­mi­ja. oli­ko god ne­ki op­ći do­jam na­vo­dio na to da bi se ovu pred­sta­vu u ovoj pos­ta­vi vr­lo la­ko mo­glo smjes­ti­ti u ne­ki mjes­ni dom, gdje gle­da­mo en­tu­zi­jas­tič­ne ama­te­re ka­ko os­tav­lja­ju sr­ce na sce­ni, “Ro­man­ca o tri lju­ba­vi” Svr­ta­nov je obol mla­da­lač­kom, ra­zi­gra­nom i svih uzu­sa pre­ten­ci­oz­nos­ti os­lo­bo­đe­no­ga ka­za­li­šta, ko­je će pu­bli­ka dra­ge vo­lje gle­da­ti u ka­za­li­štu. K to­me još i ne­vi­no uži­va­ti. I zah­ti

je­va­ti još!

K

Mar­ti­na Čvek igra Gos­pu, a Te­na Ne­met Bran­kov Služ­be­ni­cu

Newspapers in Croatian

Newspapers from Croatia

© PressReader. All rights reserved.