“OLT – me­mo­ri­ja”, pri­ča o pro­pas­ti osječ­ke tvrt­ke

OLT je bio grad u ma­lo­me, s čak 3500 za­pos­le­ni­ka i kom­plek­som od 85 zgra­da na po­vr­ši­ni mno­go ve­ćoj od glav­nog osječ­kog tr­ga

Vecernji list - Hrvatska - - Kultura - Su­za­na Le­pan Šte­fan­čić kul­tu­ra@ve­cer­nji.net OSI­JEK

Bio je to grad u ma­lo­me. Kao u koš­ni­ci vr­vje­lo je u osječ­kom OLT-u, tvrt­ki s čak 3500 rad­ni­ka. Iza ogra­de po­du­ze­ća pu­cao je po­gled na kom­pleks od 85 zgra­da. Po­vr­ši­na je to de­set pu­ta ve­ća od sre­diš­njeg osječ­kog tr­ga. Za­pos­le­ni­ci su se od na­por­nog pos­la od­ma­ra­li na mo­ru, bez stra­ha od mi­nu­sa na ban­kov­nom ra­ču­nu. Pre­os­ta­la 64 rad­ni­ka odra­đu­ju upra­vo ot­kaz­ni rok. Na­kon 104 go­di­ne ra­da, tvrt­ka je “otiš­la” u ste­čaj pri­je mje­sec da­na i pri­je­ti joj, stra­hu­je se, lik­vi­da­ci­ja.

Ap­s­trak­tan po­jam

– Ro­đen sam 1960. u Osi­je­ku, a od 1981. za­pos­len sam u OLT-u. Svi su rad­ni­ci ma­hom mo­je do­bi, pro­ve­li su ci­je­li ži­vot­ni i rad­ni vi­jek u OLT-u. Či­nje­ni­ca da ga vi­še ne­će bi­ti u na­šim je gla­va­ma ap­s­trak­tan po­jam. Dok­le god smo u tvrt­ki, ima­mo osje­ćaj da još ži­vi, ia­ko smo svjes­ni da je naj­vje­ro­jat­ni­je če­ka­ju ba­ge­ri i ru­še­nje – ka­že nam Da­mir Ci­cva­rić. Osječ­ka lje­va­oni­ca že­lje­za i tvor­ni­ca stro­je­va os­ta­vi­la je ne­iz­bri­siv trag u druš­tve­nom ži­vo­tu Osi­je­ka. Is­tra­ži­va­li su ga stu­den­ti osječ­kog Gra­đe­vin­skog fa­kul­te­ta te Odje­la za kul­tu­ro­lo­gi­ju, a re­zul­ta­te su iz­lo­ži­li i pred­sta­vi­li u Mu­ze­ju Sla­vo­ni­je. Kroz is­po­vi­jes­ti rad­ni­ka, ali i ma­te­ri­jal­ne “do­ka­ze”, is­pri­ča­li su pri­ču ko­ja po­ve­zu­je proš­lost i sa­daš­njost, pri­ču o uz­le­tu i kra­hu, pod na­zi­vom “OLT – me­mo­ri­ja”. – Pla­će su bi­le re­do­vi­te, mo­gli su si pri­ušti­ti ljetovanja, zi­mo­va­nja, pok­lo­ne. Žene su za ta­daš­nji 8. mart do­bi­va­le ku­po­ne ko­ji­ma su si ku­po­va­le zlat­no pr­ste­nje. O od­las­ci­ma na mo­re da­nas ni ne raz­miš­lja­ju – ka­že Mis­lav Bar­toš, stu­dent Odje­la za kul­tu­ro­lo­gi­ju.

Dok zad­nji rad­ni­ci če­ka­ju ot­kaz, stu­den­ti pro­uča­va­ju nji­ho­vo nas­li­je­đe

Pro­pa­la pre­na­mje­na

Vri­jed­ne ru­ke OLT-ovih maj­sto­ra iz­ra­đi­va­le su vo­do­tor­nje­ve, atom­ska sklo­ni­šta, ali i po­ljo­pri­vred­ne stro­je­ve ko­jih su “pu­na Ju­gos­la­vi­ja i SSSR”. Ri­jet­ki ni­su ču­li za nji­ho­ve li­je­va­ne ka­de. Iz­nad svo­ga vre­me­na bi­li su i po zgra­da­ma, a po­če­le su ni­ca­ti oko 1913. – Gra­đe­ne od ar­mi­ra­nog be­to­na i če­li­ka, bi­le su to vr­lo mo­der­ne gra­đe­vi­ne – ka­že Anja Pi­šku­lić, stu­den­ti­ca gra­đe­vi­ne. Ne­dav­no su stu­den­ti is­pi­ti­va­li dos­lov­ce sva­ku gre­du ka­ko bi ot­kri­li is­pla­ti li ih se pre­na­mi­je­ni­ti na­kon kra­ha OLT-a. Na­ža­lost, kom­pleks ni­je mo­gu­će re­vi­ta­li­zi­ra­ti.

Rad­ni­ku Da­mi­ru Ci­cva­ri­ću sa­mo je ne­ko­li­ko mje­se­ci ne­dos­ta­ja­lo do 35 godina rad­nog sta­ža

Stu­den­ti gra­đe­vi­ne i kul­tu­ro­lo­gi­je Za­jed­nič­kim su sna­ga­ma od­lu­či­li sa­ču­va­ti sje­ća­nje na ne­koć veliku osječ­ku tvor­ni­cu stro­je­va

Newspapers in Croatian

Newspapers from Croatia

© PressReader. All rights reserved.