Su­sret Be­ne­dik­ta XVI. i pa­pe Fra­nje

“Va­ša do­bro­ta mjes­to je na ko­jem sta­nu­jem i gdje se osje­ćam za­šti­će­nim”

Vecernji list - Hrvatska - - Svijet - Vanj­ska@ve­cer­nji.net

Dvo­ji­ca pa­pa su­sre­la su se i za­gr­li­la ju­čer na sve­ča­nos­ti u po­vo­du 65. ob­ljet­ni­ce sve­će­nič­kog slu­že­nja Jo­sep­ha Rat­zin­ge­ra Sil­vi­je To­ma­še­vić Vi i da­lje slu­ži­te Cr­k­vi i svo­jim zna­njem po­ma­že­te nje­zin rast, ka­zao je pa­pa Fra­njo pa­pi eme­ri­tu­su Be­ne­dik­tu XVI. Dvo­ji­ca pa­pa su­sre­la su se i za­gr­li­la ju­čer na sve­ča­nos­ti u po­vo­du 65. ob­ljet­ni­ce sve­će­nič­kog slu­že­nja Jo­sep­ha Rat­zin­ge­ra, ko­ji je za­re­đen 29. lip­nja 1951. u du­omu u Fre­isin­gu, za­jed­no sa sta­ri­jim bra­tom Ge­or­gom. Be­ne­dikt XVI. u za­vr­š­nom go­vo­ru ka­zao je Fra­nji ka­ko se na­da da će nas­ta­vi­ti svoj put mi­lo­sr­đa. – Va­ša do­bro­ta mjes­to je na ko­jem sta­nu­jem i gdje se osje­ćam za­šti­će­nim – ka­zao je Be­ne­dikt XVI. na­s­ljed­ni­ku Fra­nji.

Svje­do­če Bož­ju lju­bav

Sve­ča­nost je bi­la skrom­na, ka­ko je že­lio Rat­zin­ger. Dvo­ji­ca pa­pa dva su se pu­ta za­gr­li­la, pri­je i pos­li­je go­vo­ra. Zbor Sik­s­tin­ske ka­pe­le pje­vao je “In in­sig­ni die so­lem­ni­ta­tis ves­trae”. Fra­njo je pod­sje­tio na tekst ko­ji je Rat­zin­ger po­sve­tio sve­će­niš­tvu ka­da je spo­me­nuo ka­ko je Isus sa­mo pi­tao Ši­mu­na: “Lju­biš li me?” – Ko­li­ko je to toč­no i li­je­po jer u to­me pi­ta­nju Isus ute­me­lju­je pas­ti­ra – ka­zao je Fra­njo. To do­mi­ni­ra ži­vo­tom sve­će­ni­ka u služ­bi. Fra­njo je ka­zao ka­ko je Rat­zin­ger uvi­jek svje­do­čio lju­bav pre­ma Isu­su i to či­ni i da­nas. Bez ob­zi­ra na sve što se zbi­va, naj­važ­ni­ja je stvar sve­će­nič­kog ži­vo­ta stal­na pri­sut­nost Gos­po­di­na, a “mi ga že­li­mo, ne­pre­kid­no smo s nji­me, lju­bi­mo ga, du­bo­ko vje­ru­je­mo u nje­ga i vje­ru­ju­ći u nje­ga stvar­no ga lju­bi­mo. A ta lju­bav nam stvar­no is­pu­nja­va sr­ca”, ka­zao je Fra­njo. – Vje­ro­va­nje u nje­ga omo­gu­ća­va nam da mir­no i si­gur­no ho­da­mo po vo­di, pa i u ne­vre­me­nu, kao što se do­go­di­lo Pe­tru. Ta lju­bav i ta vje­ra ono su što nam omo­gu­ća­va da gle­da­mo u bu­duć­nost ne sa stra­hom ili nos­tal­gi­jom, već s ra­doš­ću, pa i u na­šim već po­od­mak­lim go­di­na­ma – ka­zao je Fra­njo i za­tim go­vo­rio o sa­daš­njem ži­vo­tu Be­ne­dik­ta XVI. ko­ji je od­stu­pio zbog po­od­mak­le do­bi. – Upra­vo ži­ve­ći i svje­do­če­ći na toliko in­ten­zi­van i svi­je­tao na­čin tu je­di­nu stvar­no od­lu­ču­ju­ću stvar – ima­ti po­gled i sr­ce us­mje­re­no Bo­gu – vi, Sve­tos­ti, nas­tav­lja­te slu­ži­ti Cr­k­vu, ne pres­ta­je­te sna­gom i zna­njem da­va­ti svoj pri­log nje­zi­nu ras­tu. I to či­ni­te iz onog ma­log sa­mos­ta­na Ma­ter Ec­cle­si­ae u Va­ti­ka­nu ko­ji ta­ko postaje ne­što dru­ga­či­je od onih za­bo­rav­lje­nih ku­ta­ka u ko­ji­ma kul­tu­ra ot­pa­da da­nas po­ku­ša­va ve­za­ti lju­de ka­da, u odre­đe­noj do­bi, ne­ma­ju vi­še sna­ge – ka­zao je Fra­njo o sa­daš­njem ži­vo­tu Rat­zin­ge­ra. Taj dru­ga­či­ji ži­vot Rat­zin­ge­ra, u od­no­su na one ko­ji bi­va­ju ba­če­ni u za­bo­rav, opi­sao je Fra­njo i na­gla­sio ka­ko mu to da­je sna­gu i či­ni Cr­k­vu snaž­nom. Fra­njo je svoj go­vor za­klju­čio že­ljom da Be­ne­dikt XVI., ko­ga je os­lov­lja­vao sa “Sve­tos­ti”, mo­že i da­lje osje­ti­ti Bož­ju ru­ku mi­lo­sr­đa, “da ga ona po­dr­ža­va ka­ko bi mo­gao svje­do­či­ti Bož­ju lju­bav”.

Du­bo­ka pro­mje­na u svi­je­tu

Na kon­cu je Be­ne­dikt XVI. us­tao i odr­žao krat­ki go­vor bez pi­sa­nog pred­lo­ška. To je pr­vi put da je pa­pa eme­ri­tus Be­ne­dikt XVI. u jav­nos­ti dr­žao go­vor u pri­sut­nos­ti svo­ga na­s­ljed­ni­ka pa­pe Fra­nje. “Sve­ti Oče, dra­ga bra­ćo, pri­je 65 go­di­na je­dan brat ko­ji je bio za­re­đen za­jed­no sa mnom od­lu­čio je na­pi­sa­ti na svo­ju sli­či­cu kao spo­men na mla­du misu sa­mo, osim da­ka­ko imena i da­tu­ma, jed­nu ri­ječ na grč­kom je­zi­ku: Euc­ha­ris­to­men, uvje­ren ka­ko je u toj ri­je­či, u nje­zi­nim to­li­kim di­men­zi­ja­ma, sve što se mo­že ka­za­ti u tim tre­nu­ci­ma. Euc­ha­ris­to­men zna­či ljud­sko hva­la, hva­la svi­ma. Hva­la, pri­je sve­ga, va­ma, Sve­ti Oče! Va­ša do­bro­ta, od pr­vog tre­nut­ka va­šeg iz­bo­ra, u sva­kom tre­nut­ku mo­ga ži­vo­ta me po­ga­đa, vo­di me stvar­no, iz­nu­tra. Vi­še ne­go va­ti­kan­ski vr­to­vi i sva nji­ho­va lje­po­ta, va­ša do­bro­ta je mjes­to u ko­jem ži­vim, osje­ćam se za­šti­će­nim. Za­hva­lju­jem na ri­je­či­ma, na za­hva­la­ma, na sve­mu. Na­dam se da će­te vi mo­ći ići na­pri­jed sa svi­ma na­ma na to­me pu­tu Bož­jeg mi­lo­sr­đa, po­ka­zu­ju­ći Isu­sov put, pre­ma Isu­su, pre­ma Bo­gu”, ka­zao je pa­pa eme­ri­tus Be­ne­dikt XVI. te na kon­cu po­že­lio du­bo­ku promjenu u svi­je­tu ka­ko ne bi bio mjes­to smr­ti, već mjes­to ži­vo­ta i lju­ba­vi, one ko­ju pok­la­nja Gos­po­din.

Newspapers in Croatian

Newspapers from Croatia

© PressReader. All rights reserved.