Ig­no­ri­ra­nje re­zer­va­ci­ja sje­da­la u Au­to­tran­so­vu auto­bu­su

Vecernji list - Hrvatska - - Komentari & Analize - I. K. B. či­ta­te­lji­ca iz Za­gre­ba

U če­t­vr­tak 22. lip­nja ima­la sam (pet da­na pri­je) kup­lje­nu re­zer­va­ci­ju za auto­bus Au­to­tran­sa d.o.o. Cres ta­ko je bio otis­nut žig na re­zer­va­ci­ji, na re­la­ci­ji No­vi Vi­no­dol­ski – Zagreb, via Fu­ži­ne, s po­la­skom iz Crik­ve­ni­ce u 17.30 sa­ti. Auto­bus oz­na­ka RI 4787-A sti­gao je u Crik­ve­ni­cu u 18.30 sa­ti a da nam nit­ko ni­je objas­nio za­što smo na vru­ći­ni če­ka­li sat vre­me­na. Kad je vo­zač-kon­duk­ter otvo­rio vra­ta, nas­tao je stam­pe­do u “jam­lje­nju” bo­ljih mjes­ta. Ima­la sam re­zer­va­ci­ju pa sam če­ka­la i uš­la me­đu zad­nji­ma. Pr­va su sje­da­la “za­ja­mi­le” tri 40-go­diš­nja­ki­nje, i od­mah mi je bi­lo jas­no da bih mo­gla os­ta­ti bez svog sje­da­la broj 3 za ko­je sam ima­la ured­nu re­zer­va­ci­ju. Kad sam im pris­toj­no rek­la da imam ov­dje re­zer­vi­ra­no sje­da­lo, rek­le su: “Ma sjed’te gos­po­đo đe bi­lo, vi­di­te da od­za­da ima mjes­ta.” Če­ka­la sam vo­za­ča-kon­duk­te­ra. I tu je po­an­ta. Da je na mo­je mjes­to sje­la maj­ka s dje­te­tom bez re­zer­va­ci­je, da je sjeo inva­lid, bi­lo bi me stid uop­će mo­li­ti da mi se mak­nu, sje­la bih sa­ma “odo­za­da”. Ali zbog nji­ho­ve dr­skos­ti i ne­kul­tu­re če­ka­la sam re­ak­ci­ju služ­be­ne oso­be vo­za­ča-kon­duk­te­ra. A on mi je ta­ko­đer re­kao da ima mjes­ta u dru­gom re­du, da mo­gu sjes­ti iza nje­ga (na mjes­to na ko­jem je već sje­di­la jed­na iz tri­ja!?), a sje­da­lo br. 1 do pro­zo­ra bi­la je kr­ca­to ne­kim stva­ri­ma. S tem­pe­ra­tu­rom ras­la je i mo­ja ta­hi­kar­di­ja, pa sam se upu­ti­la u straž­nji dio auto­bu­sa do mjes­ta 42 uz ri­je­či da pa­met­ni­ji po­pu­šta i uz po­dr­šku put­ni­ka ko­ji su mrm­lja­li da sam tre­ba­la sjes­ti na svo­je mjes­to. Iz­ner­vi­ra­na na­či­nom na ko­ji je re­agi­rao vo­zač-kon­duk­ter, grun­ta­la sam do Za­gre­ba da ni­sam pa­met­ni­ja, ne­go da sam bu­da­la. Kao i svi po­šte­ni, ci­vi­li­zi­ra­ni lju­di ko­ji po­pu­šta­ju oni­ma ko­ji ja­me li ga ja­me pa ma­kar se ra­di­lo i o sje­da­lu u auto­bu­su, sim­bo­lu i ogle­da­lu na­šeg druš­tva i sra­mo­te.

Sta­vo­vi SDP-a i Ha­san­be­go­vi­ća oče­ki­va­ni su, ali je fra­pant­no da je HNS-u Ti­to važ­ni­ji od Sav­ke Dab­če­vić-Ku­čar i Mi­ke Tri­pa­la

Newspapers in Croatian

Newspapers from Croatia

© PressReader. All rights reserved.