Π ¢‡ÛË ¤ÊÙÂÈ Û ηٿıÏÈ„Ë

Financial Mirror (Cyprus) - - FRONT PAGE -

Για κάπ ι υς ανθρώπ υς τ μέλλ ν θα είναι πάντα πίσω τ υς. Λίγες $ ρές, ωστ - σ , έ ει αυτή η θλίψη καλύψει τ μεγαλύτερ μέρ ς τ υ δυτικ ύ κ σμ υ την ίδια στιγμή. Ακ μη και σε εκείνες τις σύντ μες στιγμές – κατά τ ν στασιμ πληθωρισμ της δεκαετίας τ υ 70 για παράδειγμα – η θλίψη ε&ασθένι#ε με την κρίση.

Σύμ$ωνα με άρθρ π υ δημ σίευσε τ Θέμα, η σημερινή απαισι δ &ία είναι περισσ τερ ανησυ ητική για δύ λ γ υς. Πρώτ ν, η ικ ν μ λ γία δεν την ε&ηγεί πλήρως. Στις ΗΠΑ, π υ διανύ υν τ πέμπτ έτ ς της ανάκαμψης, τ π σ στ σων πιστεύ υν πως τα παιδιά τ υς θα #ήσ υν ειρ τερα απ τ υς ίδι υς είναι ίδι με της στάσιμης Ιταλίας. Αυτή η τάση πρ ϋπάρ ει της κατάρρευσης τ υ 2008. Δεύτερ ν, η αύ&ηση της απαισι δ &ίας συμπίπτει με την νε τερη τε ν λ γική επανάσταση της δύσης. Σπάνια έ ει υπάρ&ει η πρ σωπική ελευθερία, η ασική α&ία της δύσης, περισσ τερ απερι ριστη. Παρ’ λα αυτά η θλίψη μας $αίνεται να αθαίνει. Έ ει αρ ίσει η δύση να άνει την επα$ή της με την πραγματικ τητα;

Είναι μεγάλ ς πειρασμ ς να π ύμε ναι. μέσ ς «δυτικ ς» #ει π λύ περισσ τερ , επηρεά#εται π λύ λιγ τερ απ π λέμ υς και έ ει π λύ περισσ τερες επιλ γές σε σ έση με π ι νδήπ τε στην ανθρώπινη ιστ ρία. Τ να είναι κανείς #ωνταν ς και ελεύθερ ς θα έπρεπε να είναι ένα πρ ν μι ά&ι ευτυ ίας. Ίσως να είμαστε τ σ ιστ ρικά αδαείς π υ δεν εκτιμ ύμε σα έ υμε. Ίσως κάτι αθύτερ , πως η συνε ής διάσπαση πρ σ ής απ την τε ν λ γία ίσως, έ ει αλλά&ει τ σ τη νευρική μας καλωδίωση, π υ είναι πλέ ν π λύ δυσκ λ τερ να εκτιμήσ υμε σα έ υμε κάτω απ τη μύτη μας. Ή ίσως μας εντυπωσιά#ει τ σ λίγ η π ι τητα της σημερινής δημ σιας #ωής, π υ υπ $έρ υμε απ μια θλίψη π υ δε θα μπ ρ ύσε παρά να πρ έρ εται απ την αυτ γνωσία. *λα αυτά είναι είδη κατάθλιψης. Κάθε ένα, με τ ν έναν ή τ ν άλλ τρ π , έ υν πρ ταθεί ως ε&ήγηση για τη θλίψη της δύσης. Κανένα δε $αίνεται να είναι η σωστή διάγνωση.

Μια πι πιθανή θεωρία είναι τ άγ ς μας για την άν δ των υπ λ ίπων. Ανάμεσα στις π λλές έρευνες για τις παγκ σμιες συμπερι$ ρές, είναι εντυπωσιακ π σ πι αισι δ & ι είναι ι Ασιάτες, ι Λατιν αμερικάν ι και ι Α$ρικαν ί σε σ έση με τ υς ανθρώπ υς της δύσης. Είναι λ γικ άνθρωπ ι στην Κίνα, την Ινδία και αλλ ύ, να λέπ υν τ μέλλ ν των παιδιών τ υς πι $ωτειν . Πώς θα μπ ρ ύσε να είναι δια$ - ρετικά; ι περισσ τερ ι άνθρωπ ι τ υ αναπτυσσ μεν υ κ σμ υ &εκιν ύν απ άσεις τ σ αμηλές, π υ μ ν μια καταστρ $ή θα μπ ρ ύσε να εμπ δίσει την άν δ τ υ #ωτικ ύ επιπέδ υ. *μως θα ήταν υπερ λή να ε&ηγήσ υμε με αυτ ν τ ν τρ π την απαισι δ &ία της δύσης. Μια πι παγκ σμι π ιημένη ικ ν μία θα πρέπει να έ ει $ελ ς για λ υς. Επίσης, θα έπρεπε να είναι κ λακευτικ . κ σμ ς σήμερα πρ σπαθεί να ακ λ υθήσει τ παράδειγμα της δύσης. Πέραν τ υ ρώσ υ πρ έδρ υ Βλαντίμιρ Π ύτιν και των κ μμ υνιστών της Κίνας, δεν υπάρ ει ιδε λ γικ ς αντίπαλ ς τ υ δημ κρατικ ύ καπιταλισμ ύ. Ακ μη και η Κ ύ α κάνει καθυστερημένα ήματα στις μύτες των π διών για να επιστρέψει απ τ «κρύ ». Π ι είναι τ τε τ πρ λημα στη δύση; Η απάντηση είναι ε&απατητικά απλή. Γιν μαστε γηραι τερ ι. Σε ικ ν μικ ύς ρ υς, αυτ σημαίνει την κ σμική στασιμ - τητα. Η Ιαπωνία «γκρι#άρει» τα ύτερα απ τ υς υπ λ ιπ υς – η ικ ν μική της ανάπτυ&η έ ει ραδύτερ υς ρυθμ ύς για μεγαλύτερ διάστημα απ π ιαδήπ τε ανεπτυγμένη ώρα. Ωστ σ είναι θέμα δια άθμισης. *σ γηραι τερ ι γιν μαστε, τ σ λιγ τερ απ ταμιεύ υμε. Κι σ λιγ τερ απ ταμιεύ υμε, τ σ λιγ τερ επενδύ υμε. Και σ λιγ τερ επενδύ υμε, τ σ λιγ τερ αναπτυσσ μαστε. Η σύγ ρ νη τε ν λ γία θα έπρεπε να δώσει την απάντηση. Q ύμε περισσ τερ , και άρα θα έπρεπε να δ υλεύ υμε και για περισσ τερ . Ωστ σ , η π λιτική απ τελεί εμπ δι σε αυτ .

*σ λιγ τερ αναπτυσσ μαστε, τ σ περισσ τερ τσακων μαστε για τ υς πρ ϋπ λ γισμ ύς. Απ την Ισπανία έως τ ν Καναδά, ι γηραι τερ ι είναι αυτ ί π υ έ υν τ πάνω έρι στ υς δημ σι ν μικ ύς π λέμ υς. Η Γαλλία έ ει τ μεγαλύτερ π σ στ γεννήσεων σε σ έση με τις περισσ τερες ευρωπαϊκές ώρες. Ωστ σ , α$ιερώνει περισσ τερ απ τ μισ των π ρων της στ υς γηραι τερ υς. Ένας απ τ υς λ γ υς π υ Φρανσ υά λλάντ εκλέ θηκε πρ εδρ ς ήταν γιατί υπ σ έθηκε να μετα$έρει τ ρι συντα&ι δ τησης στη Γαλλία απ τα 60 στα 62 ρ νια. Στ Ηνωμέν Βασίλει , υπ υργ ς ικ ν μικών Τ# ρτ# *σμπ ρν, έ ει απ κλείσει εντελών τις κρατικές συντά&εις απ τ κε$άλαι των κ ινωνικών δαπανών. Στις Ηνωμένες Π λιτείες, η ιατρική κάλυψη και η κ ινωνική ασ$άλιση καταναλών υν λ και μεγαλύτερ κ μμάτι τ υ μ σπ νδιακ ύ πρ ϋπ λ γισμ ύ κάθε ρ ν . Κανένα κ μμα δεν τ λμά να αγγί&ει την ηλικία συντα&ι δ τησης – η π ία έ ει ριστεί να αυ&ηθεί με ε&αιρετικά αργ ρυθμ απ τ σημεριν επίπεδ των 65 ετών.

*σ καλύτερα τα πηγαίνει τ «γκρί# λ μπυ», τ σ #ημιώνει τ μέλλ ν μας. Αυτ , με τη σειρά τ υ, έ ει, ως συνήθως, αρνητική επίδραση στην π λιτική. Πρακτικά, σημαίνει την απ δ ση $ται&ίματ ς στ υς μετανάστες. Μία απ τις κύριες ρ πές τ υ Tea Party, τ υ Na­tional Front στη Γαλλία και τ υ In­de­pen­dence στ Ηνωμέν Βασίλει , είναι να ανα#ητ ύν απ δι π μπαί υς τράγ υς. Κανένα ε&’ αυτών δε $αίνεται πιθαν να αναλά ει άμεση ε& υσία. Λειτ υργ ύν μως ως εμπ δι για αυτ ύς π υ θα μπ ρ ύσαν να αλλά& υν τη σ έση εργατικ ύ δυναμικ ύ-συντα&ι ύ ων. Ένα σημαντικ κε$άλαι της λύσης ρίσκεται στην ώθηση της μετανάστευσης. Η εμπ διση αυτής είναι επίσης κύρι ς στ ς της αντι-π λιτικής αντίδρασης. Είναι και αυτ ένα ακ μη τίμημα της δυτικής γερ ντ κρατίας.

Υπάρ υν και άλλες συνέπειες πέραν των δημ σι ν μικών. Η Αλ$ρέντ Σ ί, γάλλ ς $ιλ σ $ ς π υ ε$ηύρε τ ν ρ «τρίτ ς κ σμ ς», $ ταν πως η δύση θα μετατρεπ ταν σε «μια κ ινωνία γερ ντων, #ώντων σε παλαιά σπίτια και αναμασώντων παλαιές ιδέες». Ίσως υπάρ ει μια αλήθεια σε αυτ . *σ ωραί κι αν είναι να παρακ - λ υθεί κανείς τ υς Rolling Stones στη σκηνή, δεν μπ ρεί να αρνηθεί κανείς πως ι δημι υργικά τ υς ρ νια έ υν τελειώσει. Η ακ λ υθία τ υς, ωστ σ – ι της γενιάς τ υ 50 – παίρν υν ακ μη αυτ π υ θέλ υν. Στ απ γει της καριέρας τ υ Μικ Τ#άγκερ, αυτ σήμαινε την επανάσταση ενάντια στα παλιά ήθη. Σήμερα αυτ σημαίνει την πρ - στασία των $ωλιών για τη σύντα&η.

Φυσικά, δεν είναι κάθε συντα&ι ύ ς σε καλή κατάσταση – η αυ&αν μενη ανισ τητα επηρεά#ει λες τις ηλικιακές κατηγ ρίες. Ως σύν λ μως, η γενιά τ υ 50 κερδί#ει απ τη μέρα π υ γεννήθηκε. Και $αίνεται τι θα διατηρήσει τ ρεκ ρ μέ ρι τη μέρα π υ θα πεθάνει. ι γενιές μετά απ αυτήν μπ ρεί να μην είναι τ σ τυ ερές. ι δημ - σκ πήσεις δεί ν υν πως ι γηραι τερ ι ανησυ ύν για τ μέλλ ν σ και ι υπ λ ιπες ηλικιακές κατηγ ρίες. Ίσως αυτ να έ ει μια δ ση εν ής. Δεν υπάρ ει κάπ ια ψυ ική διαταρα ή εδώ. Εάν η δύση σαν σύν λ πιστεύει πως ι καλύτερες μέρες της έ υν περάσει, θα πρέπει να σ ετί#εται με τ γεγ ν ς πως για πάρα π λλ ύς αυτ είναι κυρι λεκτικά αλήθεια.

Newspapers in English

Newspapers from Cyprus

© PressReader. All rights reserved.