Vun Aqua­pla­ning un Krieg in Vör­gaar­den

Delmenhorster Kreisblatt - - DELMENHORST -

Wenn een mal in de les­den Tiet een bee­ten op­merk­saam över dat Land föhrt is, denn kummt man men­nig­mal an Bos­teern vör­bi, an denn de Fohr­bohn­rand af­fräst ward. An de een or an­ne­re Steer süht dat blots ut as harr een Rull­raa­sen ge­ern­tet. An an­ne­re Steern un be­sün­ners dar wo Lu­er wohnt, de sik ganz op­pen­sicht­lich um de Pleeg vun de Sie­ten­stre­mel küm­mert hett, süht dat ut, as is just een Rot­te Wilds­wiens vör­bie ko­men. Dat pas­seert mit een Kon­se­quenz, dat man vun Glück sna­cken kann, dat de een or an­ne­re Tuun nich um­ree­ten wurd.

Wenn man na­fraagt, of dat nö­dig deit hier kom­pro­miss­los allns wech to rie­ten, uplesd wohnt hier Lu­er de sik dit Kriegs­ge­beet je­de­en Dag an­kie­ken mööt, kumm Ge­gen­fraag as: „Hört dat jo to?“un

„Hebt se al mal wat vun Au­qa­pla­ning hört?“

Ban­nig span­nend. To de Fraag vun´t Ee­gen­tum kann enn na­tür­lich phi­lo­so­phie­ren. Dat is een Art Flach vör aal Lüer, dar is dee Gem­me­en för to­stän­dig. So hört dat woll ok mi as ok de Lu­er de dor wohnt. Dar­to kumm een – seggt wi – mo­ro­li­scher Be­sitt vun de An­woh­ner, we­cke Tiet un Möh op­wand um hier Raa­sen to meihn un dat Un­kruut lütsch to holn un dar­m­it al dar­för sorgt, dat sik kien Hü­gel op­türmt. Jüm­mer wed­der ward Ee­gen­ver­ant­wur­tung un Mit­hölp vun de Bör­ger in­for­dert. Hier finnt man se. Un wo ward hier dor­mit um­gahn?

Ja, un vun Aqua­pla­ning heb ik tat­säch­lich al mal hört. Ik heb aver ok al mol vun vull­loo­pen Kel­ler hört – or so­ke sehn – wiel de Pl­ad­der­re­gen nich dör denn Straa­ten­gra­ben af­loo­pen kunn. Wenn een denn de to­stän­ni­gen Steern röppt um wat to un­ner­neh­men un al­lens wed­der free to maa­ken, pas­seert nix, wiel ja allns in Or­nung is. Ja, de Un­fall­ge­fohr vun Aqua­pla­ning is in Kel­ler ja ok eher lütsch. Hier is denn al woller de Ee­gen­in­ti­tia­ti­ve fraagt, dor­mit een nich half­jähr­lich af­su­upen deiht.

Ver­stoht mi nich ver­kehrt, ik finn dat goot, rich­tig un wich­tig, dat us Straa­ten un de Rän­ner in Schuss ho­len werd. Aver is dat würk­lich to veel ver­langt, wenn man dar­bie mal een lütt be­ten de Ogen open maakt un sik an­kie­ken deiht, of dat an dis­se Steer würk­lich nö­dig is? Of man dar­bie vil­licht de Ar­beit vun en an­nern twei maakt, de sik veel Möh ge­ben hett, of­woll dat vil­licht kien Vör­de­el bringt? Op dis­se Wies pedd man de Ee­gen­in­itia­ti­ve mit Föö­ten un ik glööv, dat drägt just nich to de To­fre­ern­heet bi.

Aver ik glööv, dat schaad nich, wenn wi all us af un an mal fraagt, wat man ee­gent­lich deiht – egal of man dat Recht dar­to hett or nich – un wenn man dar­m­it vil­licht een Scha­den to­fügt or em ok blots ar­gert. Ik glööv dat is een ge­ne­rel­let Pro­blem in us Ge­sell­schaap.

Newspapers in German

Newspapers from Germany

© PressReader. All rights reserved.