کرنای‌هخامنشی،‌آوازگر‌جن‌گها‌و‌جش ‌نها

Amordad Weekly Newspaper - - News -

کرنای هخامنشــی، یا شــیپورهی مفرغی که در ســال 1336 خورشیدی، برابر با 1957 میالدی، در آرامگاه داریوش سوم پیدا شد یکی از گنجینههای در خور نگرش گنجخانهی(:موزه) تختجمشید اســت. کرنا گونهای ســاز بادی و پیشینهدار اســت که ریشه در پیشینهی کهن ایرانیان دارد. پیشینهی این ساز دستکم به ۰۰5۲ سال میرســد. کرنا بر پایهی یافتههای تاریخی و یادداشتهای رخدادنویسانی همچون هرودوت و استرابون در دورهی هخامنشی کاربردهای جنگی داشــته است و از آن برای اعالنهای جنگی، جشنها و نبردها بهره میبردهاند. از یافتههای کهن چنین برمیآید که گسترهی فارس در جنوب ایران، خاستگاه اصلی این ساز است. به همین شوند(:دلیل) در بیشتر نوشتههای تاریخی همواره از آن با نام «کرنای فارس» یاد شده است. کرنای هخامنشی را میتوان نیای کرنای امروزی دانست. کرنایی که از روزگار باستان بر جای مانده تنها بخشــی از بدنهی کرنا است و دو بخش دیگر آن که فلزی نبوده با گذشت زمان پوسیده و از میان رفته است.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.