مهربانی زنده است

Amordad Weekly Newspaper - - صفحه اول - نویسنده بابکسالمتی

شــامگاه یکشــنبه، 21 آبانماه، باز هم ایران لرزیــد. همراه با زمینلرزهی کرمانشــاه، دل ایرانشــهر از جا به در آمد. گواهش؛ مردمانی که ســر از پا نشناخته به یاری هممیهنانشان شتافته و جای خالی کمکاریهای دولتی را پر کردند. گویی سخن ســعدی در آسمان ایران پیچید: بنیآدم اعضــای یک پیکرند / که در آفرینش ز یک گوهرند همهی اعضــای پیکر ایران بــه درد آمدند و دست به کار شدند. ایرانیان از جایجای ایران، یکرنــگ و یکزبان دستدردســت یکدگر به یاری شــتافتند. انگار با فردوسی بزرگ نیز همسخن شده باشــند: همه جای ایران سرای من است / که نیک و بدش از برای من است ســربازانی که 48 ساعت بیدرنگ و نیاسوده، آواربرداری میکردند و حتا بهرهی (:ســهم) خوراکشــان را بــه هممیهنــان زلزلــهزده میبخشیدند. آن ارتشیانی که جان در این راه به جانآفرین سپردند. پزشکانی که داوخواهانه (:داوطلبانه) به شــهرهای زلزلهزده شــتافتند و به درمان شــبانهروزی بیمــاران پرداختند. چهرادهای (:شخصیتهای) نامداری که به آن شهرها رفتند تا هممیهنانشان گمان مبرند که تنهایند. از فــروش حلقهی آن زوج کامیارانی تا پتوی پیشکشی هممیهن گناوهای که برای یک میلیــون تومان حکم جلبــش را گرفته بودنــد. پیرزنی که فرش زیر پایش را به کرمانشاه فرســتاد. کولبرانــی که دســترنج پررنــج خود را به زلزلهزدگان بخشــیدند. دانشجویانی که از خوراک روزانهی خود چشــم پوشیدند و آن را روانه ساخنتد. جادههای پر رفتوآمد (:ترافیک) که مردم شــورآفرین و یاریرسان را به سوی کرمانشاه میبرد و در آن سو هممیهنانی که در مهماننوازی نامدارند ولی به ناچار با خانههای ویران و ســفرههای خالی تنها سپاسگزار این همه مهربانی و همدلی بودند. همهی اینها و بســیار بیــش از اینها که بر قلم نمیآیــد و در کاغذ نمیگنجد نشــان از ایــن دارد که مهربانی ایرانیــان در این رخداد جانگــداز به نیکی جوانه زد و به گل نشســت، تــا آن انــدازه که در بخشهایــی کمکهای مردمی بیش از نیاز بود. داســتان مهربانی مردم مایهی ســرافرازی هر ایرانی اســت. ولی در این میان آنچه باید از آن ترسید، این است که تب تندمان زود فرو بنشیند. نیازهای نخستین هممیهنان ما به خوبی برآورده شدند. خوراک، دارو، پوشاک گرم و ... به خوبی و تندی فراهم آمدند. ولی هنوز هستند کسانی که از سختی سرما در چادرهای پالستیکی توان خوابیدن ندارند. دوســتی میگفــت زمینلرزه نهتنها خانه که همهی آینده و زندگی ما را ویران کرد. مباد که امید زندگی در میان مرزنشــینانی که هشت سال تازش دشمن را تاب آوردند و پا پس نکشیدند از میان برود. مباد که هممیهن ما نیاخــاک اهورایی خویش را بگذارد و برود. مباد که خــون مهربانی در رگهــای ما پس از آن جوشش فرخنده، فسرده شود و ایرانی مرزنشین ناامید. هنوز نگهبانان ایران چشمبهراه مهربانی ایرانیان دارند، فراموششان نکنیم.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.