سخن نخست

Amordad Weekly Newspaper - - صفحه اول - بابک سالمتی نویسنده

یکم: از چرچیل نخســتوزیر انگلســتان در روزهــای جنگ جهانی دوم پرســیدند که آیا میدانستی در جنگ پیروز خواهی شد؟ پاسخ داد در یک رخداد ســاده پی بردم که جنگ را خواهیم برد. روزی برای شــرکت در نشستی فوری و پیشبینینشــده به راننــدهام گفتم مرا زود به محل نشســت برســاند. راننده راه کوتاه امــا ورود ممنوع را برگزیــد. میان راه ناگهــان افســر راهنماییورانندگی با برگهی جریمه در دســتش پیدا شــد و دستور ایست داد، ایــن در حالی بود که شــهر زیر بمباران بود. راننده گفت: «نخســتوزیر اســت و به نشســت محرمانهای میرود و باید سر ساعت به نشســت برســد. از این رو، از خیابان ورود ممنوع آمدم». افسر با خونسردی گفت: «هم ماشــین و هم نخســتوزیر و هم وظیفهام را خوب میشناسم». آوردهاند: چرچیل از افسر میخواهد تا جریمه را به نام او بنویسد اما افسر میگوید: «جریمه بــرای به رانندهی خاطی اســت و باید به نام وی نوشــته شود اما شــما میتوانید خودتان جریمه را بپردازید». پــس از دریافت برگهی جریمه، چرچیل به راننده دستور داد دور بزند و با لبخندی سیگار برگش را روشن کرد و گفت: «جنگ را میبریم ... .»!!! راننــده گفت: «قربــان، جریمه شــدیم، زیر بمباران ماندیم، به نشســت نمیرسیم، افسر راهنمایــی اجــازه نداد کمی جلــو برویم که بهنگام به نشســت برسیم و شــما از پیروزی میگویید؟!» چرچیل پاسخ میدهد: «جنگ را میبریم، چون قانون حاکم است و خیابانهای لندن به رغم بمباران سنگین دشمن با قانون اداره میشود». دوم: پس از رخداد سونامی ژاپن، دزدی و تاراج کمی دیده شــد. در حالیکه یکی از مشکالت دولت آمریــکا در زمان توفان کاترینا دزدی و تاراج فراگیر اموال همگانی و مردمی بود. خبرنــگار آمریکایــی کــه در هــر دو رخداد باشنده (:حاضر) بود نوشــت: شگفتآور است مــردم آمریکا که تــا پیش از توفــان یکی از قانونمدارترین مردمان جهــان بودند، پس از توفان به یک باره وارونه رفتار کردند، ولی مردم ژاپن در اوج نظم و آرامش بیدســتدرازی به دارایی دیگران در اندیشهی یاری به هم بودند و اینگونه فاجعه را پشت سر گذاشتند.

خود را بپاییم!

این روزها نابســامانیهای اقتصادی کشــور و برونرفت آمریکا از برجام ترس به جان گروهی از مردم انداخته است. نگرانی از آیندهی اقتصادی در چهره و رفتار بســیاری از ما پیدا است. این نگرانی گهگاه چهــرهای نازیبا و مردمآزارانه از ما به نمایش میگذارد. شوربختانه گرانی روانی بیشــتر از گرانی اقتصادی به ما آسیب میزند. رفتار خودبینانه و نادرســت مــا در کمبودها و گرانیهــا مرگ اخالق را بــر ما نهیب میزند. گاهی از فروش کاالی خود ســرباز میزنیم تا با افزایش بهای دالر سود بیشتری ببریم. گاهی با افزایش ناجوانمردانه و بیحســاب بهای کاال میکوشیم یک شبه ره صد ساله رویم، بیآنکه بدانیم بهره از جان مردم میکشیم. ما اینگونه نبودیم دســتکم در زمینلرزههای ورزقان و کرمانشاه نشان دادیم مهربانیم و خود را بخشی از یک پیکرهی بزرگ و بههمپیوسته میدانیم. نشــان دادیم اگر از مردم ژاپن پیشتر نباشیم، پستر نیستیم. آنچه از همسنجی (:مقایسه) ماجرای چرچیل و ســونامی ژاپن و آمریکا میتوان دانست این اســت که فرهنگ باالتر از قانــون میتواند نگاهبان کشــور در روزهای بد و دشوار باشد. قانــون آمریــکا بــا برجها و ســاختمانهای سربهآسمان کشــیده فروشکست، اما فرهنگ ژاپن پس از سونامی استوار و پایدار بر جای ماند و برای مردم و کشور ژاپن آبرو خرید. فرهنگ رواداری قانون در میان مردمان روزگار چرچیل باالتر از قانونمداری آمریکایی پاینده و رهاننده بود. آنچه میتواند ما را بپاید و ایرانمان را از این بزنگاه تاریخ پیروز و ســربلند بگذراند بیگمان فرهنگ اســت. ایــن روزها که همــه نگران خوردوخوراک، پوشاک، دارو و دیگر بایستههای زندگی هستیم، مبادا فرهنگ را فراموش کنیم. مبادا کردار درســت را به ســکهای بفروشیم. تاریخ رفتار ما را ریزبینانــه میبیند و به دفتر میکشد. جهانیان دربارهی ما داوری میکنند، کردارمان را میبینند و عیارمان را میسنجند. مباد آنکه با خود بیندیشــند که ایرانیان امروز تنها نامی از یک شــهریگری (:تمدن) بزرگ را بر دوش میکشند و دیگر هیچ! باید آگاه و مهربان باشیم. اگر دل در گرو مهر میهن داریم، بدانیم که خدایناکرده فروپاشی کشور و تجزیه در کمین هستند و کار نادرست هر یــک از ما دومینووار همهمان را به ویرانی میکشد. در این هنگامهی دشوار باید فرهنگ را بپاییم. تیاتر، سینما و خنیا (:موسیقی) را تنها نگذاریم تا در بیکسی بمیرند. از خواندن کتاب و روزنامه دریغ نکنیم. بســته شدن هر یک از اینها زیرســاختهای فرهنگ مــا را ناتوان میســازد و در فردای روشــن ایران کار ما را با دشــواری همراه میکند. مام میهن ما بیش از هر زمانی نیازمند رفتار آگاهانهی ما اســت. باید در پیکری یگانه و بزرگ به نام ملت ایران چشمان خویش را باز نگاه داریم. انگار پژواک این ســخن فردوسی بزرگ بیش از هر زمانی به گوش میرسد که فرموده است: نگهبان ایران و بیدار باش ایدونباد

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.