ق بهای V شبکه مخابراتی «آین.پدیی.تجادی ‪I PT.‬اخ ویت»صا؛صعیرا رصناصفهایظنهوریک ابردایناسور!

Asre Ertebat - - ورود - عباس پورخصالیان

«شــبکه تابان»، از بدو افتتاحش در ســال 1382 تاکنون، نام شبکه تلویزیونی استان یزد، وابســته به سازمان صداوســیما بود، اما حالا شــبکه رادیوتلویزیونــی دیگری با همین نــام «تابــان»، اما با فنــاوری «آی. پی.تی.وی» قرار اســت رســانه «تعاملی» حاکمیــت و اصناف ایران شــود و خدماتی ارایه کند به حاکمیــت و «جامعه بزرگ 24 میلیونی خانواده اصناف کشــور » شــامل پخش زنده اخبار، گفتوگوهای ویژه خبری و تحلیلی، فیلم و ســریال، موسیقی، کانال ارتباط درونصنفــی و میانصنفی، تجارت الکترونیکی، آموزش الکترونیکی، خدمات دولت الکترونیکی، و صــد البته آگهی های بازرگانی. واضــح و مبرهن اســت که دســتگاههای حکومتی و اصناف ایران، آنقدر اوقات فراغت و وقت اضافی دارند که علاوه بر وجود صدها کانال رادیوتلویزیونــی ایرانی و خارجی در دسترس و امکان استفاده از چند پیامرسان فوری، بهشدت نیازمند پخش و دریافت فیلم و سریال و موسیقی از شبکه آی.پی.تی.وی اختصاصی نیز هستند. این رسانه «تعاملی» علاوه بر دارا بــودن امکان پخش برنامههای زنده رادیوتلویزیونی، گفته میشود امکاناتی از قبیل مکث و ایجاد درنگ یا وقفه در پخش برنامه، گزینش زمان دریافت برنامه، ضبط و پخش مجدد آن، درخواســت و سفارش ویدیو و فایلهای صوتی و استفاده از خدمات اینترنتی دارد. پس اگر بــه همین دلیل به رســانه مذکور « تعاملی » می گویند، گفته کاملا درستی نیست، زیرا این «کف تعامل» است، یعنی اگر کاربران شبکه آی.پی.تی.وی «تابان» نتوانند بــا یکدیگر مبادله اطلاعات باز، امکان ایجــاد شــبکه های اجتماعی و بدهبســتان دادههای زمان واقعی Real-( ‪Time Data‬ ) داشــته باشند، در توصیف چنین شبکهای میتوان از صفت دوطرفه یا « دوسویه » اما نمی توان از صفت « تعاملی » استفاده کرد. از قــرار معلــوم، خدماتی که برای رســانه « تابان » طراحی شــده، شــامل دو دسته از خدمات ، « خدمات اصلــی » و « خدمات فرعی» است. در دســته «خدمات اصلی»، ارایه اخبار و رویدادهای زنده و گفتوگوهای خبری و تحلیلی پیش بینی شده و در دسته «خدمات فرعی» نیــز برنامههای کاربردی سامانه های ســلامت الکترونیکی، آموزش الکترونیکــی، تجــارت الکترونیکی، نشــر الکترونیکــی، خدمات دولــت الکترونیکی و بانکــداری الکترونیکی به عــلاوه امکان دسترســی به صفحــات اینترنت، پســت الکترونیکی و استفاده از اینترنت بدون نیاز به رایانه طراحی شده است. لذا معلوم نیست چرا به دســته دوم که متنوعتر و جذابتر از دسته اول اســت، «خدمات فرعی» اطلاق میشود. شــبکه آی.پی.تی.وی اختصاصی « تابان » به ابتــکار بنیــاد فرهنگی اصناف ایران، با ســرمایه گذاری از سوی هلدینگ توسعه اعتماد مبین، همراه اول و خود بنیاد فرهنگی اصناف ایران، پس از کســب مجوز بهره برداری IPTV ، از سازمان صداوسیما ایجاد شده است. این شــبکه امکان ارتباط دایم تشکل های صنفی و واحدهای صنفی را فراهــم و بســتری امن و پایــدار را برای آموزش و اطلاعرســانی همه کمیسیونها، اعم از کمیسیونهای صنف خودروسازان و مشاوران املاک تا کمیسیونهای رسیدگی به شــکایات، حل اختلاف، بازرسی، فنی و آموزشی اتحادیه ایجاد میکند. در توصیف بزرگی این شبکه گفته شده است که کاربران آن علاوه بر اصناف ، « آحاد جامعه » هستند ولی نگفتهاند منظور ، «آحاد جامعه اصناف » است یا «آحاد جامعه ایران .»

نگاهی به ترکيب اتاق اصناف ایران

اتاق اصناف ایران، بزرگترین نهاد بینابینی و میانجی بخش خصوصی-شــبهخصوصی کشــور و دولت اســت. با توجه به اینکه هر اســتان، اتاق اصناف خود را داراســت و هر صنف، وابســته به زمینه فعالیتش با یک یا چند نهاد و وزارتخانهای معین سروکار دارد، در ماده 53 قانون اصناف کشــور آمده است که «هیات عالی نظارت اتاق اصناف ایران » با ترکیب زیر تشکیل میشود: - وزیر بازرگانی که رییس هیات عالی نظارت اتاق اصناف ایران است؛ - وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی؛ - وزیر کشور؛ - وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی؛ - وزیر دادگستری؛ - وزیر امور اقتصادی و دارایی؛ - وزیر صنایع و معادن؛ - فرماندهی نیروی انتظامی کشور؛ - شهردار تهران؛ - رییس شورای اصناف کشور، و - روســای مجامع امور صنفی شهرســتان تهران. از ترکیب مذکور میتوان بهروشنی مشاهده کرد کــه دولتمــردان ما چه نوابــغ بزرگی هستند که یک سر دارند و دهها سودا. هریک از آنها در چند شــورا، چند کمیسیون، چند کمیته، چند انجمن، چند ســازمان و چند هیات عالی عضویت دارند. در ثانی، از ترکیب مذکور میتوان بهوضوح تصدیق کرد که وزنه بخش خصوصی در هیات عالی نظارت اتاق اصناف ایران، نسبت به وزنه بخش عمومی، چقدر اســت؟ در واقع کم و ناچیز! بهطوری که منطقی تر و بهتر است که به جای « آی. پی.تی.وی اتاق اصناف ایران » بگوییم: «آی. پی.تی.وی حاکمیت .»

پيشينهشناسی IPTV در ایران

از سال 1376 تا کنون، 20 سال آزگار است که راهانــداز شــبکههای آی.پی.تی.وی در ایران مطرح بوده و پس از سالها کشوقوس، ســرانجام در دوران دولت یازدهم، با تلفیق IPTV و OTT ، چنــد بهرهبردار شــبکه آی.پی.تی.وی توانســتند از صداوسیما )!( مجوز فعالیــت و گواهینامــه بهرهبرداری دریافت کننــد. امــا وقتی کــه عبدالعلی علیعســکری در 22 اردیبهشــت 13۹5 ششمین رییس سازمان صداوسیما شد، ورق برگشت و تمام پروانهها و مجوزهای فعالیت بهرهبردار شبکه آی.پی.تی.وی، لغو و دوباره با شرایطی جدید تدوین و واگذار شدند. این در حالی اســت که ماده 104 قانون برنامه سوم توســعه به علاوه ماده 75 تنفیذی در قانون برنامه چهارم توسعه خصوصی سازی بخش رادیوتلویزیــون کابلی را قانونی کرده بود، اما این مواد قانونی اجرا نشــدند. حال که هیچ قانونی در کشــور وجــود ندارد تا صداوســیما را به مرجع مقرراتگذاری در امری مخابراتی ارتقا دهد، این ســازمان به «آریا همراه»، «سامســرویس» (نمایندگی «سامســونگ» در ایران،) «مهندسی ایران برنا»، «تراشــه ســبز» (متشــکل از چند عرضهکننده خدمــات اینترنتی،) «فناپ»، و بــه اتاق اصناف ایــران، مجــوز اپراتوری تلویزیون اینترنتی میدهد.

پيشينهشناسی IPTV در جهان

«آی.پی.تــی.وی» یا «تلویزیــون پروتکل اینترنت» بهعنوان فناوری انتقال برنامههای تلویزیونی یا فیلم به کمک پروتکل اینترنت، از اواخر قرن بیســتم تا کنــون مطرح بوده است. در تمایز با آی.پی.تی.وی، فناوریهای فراخباند متعددی وجود دارند، مانند:

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.