گوشیهامفانرمارابههمکجقاصختواهندبرد

Asre Ertebat - - موبايل - سمیه مهدوی

۴۴ ســال قبل مارتین کوپر بــه عنوان یک مهنــدس در شــرکت موتورولا یــک ایده تقریبا تخیلی داشــت؛ او میخواست کاری کند که مــردم بتوانند بدون نیاز به ســیم، گوشی هایشــان را هر جا کــه می خواهند با خود حمــل کنند! آوریل ســال ۱973، کوپر که به عنوان پدر گوشیهای هوشمند امروزی شناخته می شود، نخستین فرد در کره خاکی بود که توانست با تلفن قابل حمل خود تماس تلفنی داشته باشد. این گوشی یک کیلوگرم وزن داشــت و به ۱۰ ســاعت شارژ برای 3۵ دقیقه مکالمه نیاز داشت. وسیله ای که به نظر می رسد قرن ها با آنچه امروز در اختیار داریم، فاصله باید داشــته باشد، اما این وسیله به سرعت توانست جای خود را در میان ما باز کرده و به یکی از وسایل جدایی ناپذیر در زندگی بشــر تبدیل شود که البته هر روز کاربردها و نیاز ما به آن نیز افزایش یافته و همچنان نیز افزایش مییابد. ظرف دو سال گذشته تحقیقاتی در دانشگاه جورجواشنگتن آمریکا در خصوص فرهنگ ایجاد شده از طریق تلفنهمراه، تغییر رفتار انسانها، تاثیر این وسیله روی اقتصاد و سایر اجزای زندگی و آینده این وسیله انجام شد. نتایج این تحقیق بســیار جالب و تاثیرگذار بوده و نشــان میدهد تلفن همراه چه نقش مهم و موثری در شکلدادن به زندگی مدرن ایفا کرده و میکند. البته این تغییرات جدید تنها زندگی انسانها را تحت تاثیر قرار نداده و خود انسانها را نیز دچار تغییراتی کرده و البته خواهد کرد که برخی از مهمترین آنها به این شرح است:

تلفن همراه بخش جدیدی از اجزای بدن انسان

در فیلم ‪Total Recall‬ یا یادآوری کامل تلفن همراه در واقع دیگر وجود خارجی نداشت و این وسیله در واقع به شــکلی نامرئی و کف دست بازیگران قرار داشت و زمانی که دست خود را به سمت گوششــان میبردند، امکان مکالمه فراهم میشــد. اگرچه در بخشهای پایانی فیلم، یکیاز بازیگراناصلیاین وسیله را از بدن خود خارج کرد، چراکه به کمک آن در هر جایی که حضور داشت ردیابی و شناسایی میشد. اگرچه در این فیلم به درســتی مشــخص نیست چنین وسیلهای انرژی خود را از کجا تامین می کند، اما یکی از محققان دانشگاه جورج واشنگتن میگوید، این اتفاق به کمک نانوژنراتورها که انرژی خود را از حرکت بدن تامین میکنند و بایوالکترونیک که امروز هر دوی آنها در اختیار ما وجود دارد، امکانپذیر اســت.با این وجــود چنیــن فناوریهایی پرسشها و احتمالا مشکلات بحثبرانگیزی نیز با خود به همراه خواهند داشــت. برای مثال فناوریهایی که به بخشی از بدن تبدیل میشوند، امکان انتقال ویروسها به بدن را هم محتمل میکند و بــه این ترتیب امکان هک بدن و دسترسی به اطلاعات زیادی را نیز برای هکرها فراهم میکند. اگرچه در چنین دنیایــی اجرای برنامهها از طریق ژنهای انحصاری هــر فرد به عنوان یک کلید نیز امکانپذیر است.

سیستمهای هوشمند و پرسشهایی در خصوص معنای بشر واقعی

در آیندهای نه چنــدان دور اما چالشهای جدیدی نیز مطــرح خواهد شــد. با الحاق وسیلهای هوشمند به بدن که فعلا نام ناقص تلفن همراه را بر آن گذاشته ایم و امکان در دست گرفتن اختیار بســیاری از سخنان و افکار ما، این چالش نیز مطرح میشــود که معنای واقعی بشر چیست و کسی که با او در حال صحبت هستیم، آیا نظرات شخصی و احساسی خود را می گوید یا این سیستم ها و هوش مصنوعی درون هر فرد است که با ما در تعامل است!

همه مهندس میشویم!

بخشــی از ایــن تحقیــق بــه روش کار تکنیســین های تعمیر تلفن های همراه باز میگشــت و این که آنها دقیقا چگونه اقدام به تعمیر تلفنهای خراب و ســایر ابزارهای مشــابه کرده و چگونه با مهندسی معکوس میتوانند این ابزارهــا را تعمیر کرده و ارتقا دهند. باید به ایــن نکته توجه داشــت که این تکنیســین ها در واقع اقدام به تعمیر و دســتکاری ابزارهایی میکنند که توســط شرکتهای بسیار بزرگ ساخته شده و خود هیچ نقشی در آن نداشتهاند. با همیــن منطق سباســتین بــل، یکی از اعضای ایــن گروه تحقیقاتــی میگوید، به تعبیری همه ما در آینده هکر خواهیم شــد و به کمک و راهنمایی ابزارهای هوشــمند همچــون تلفنهمراه، امکان دســت بردن و اعمال تغییــرات در فناوریهــا و ابزارها را خواهیم یافت. وی ســپس بــه طرح این پرســش میپردازد که آیا این به معنای آن است که تا ۱۰۰ ســال آینده تمام انسانها مهندس خواهند بود؟ و خود پاسخ میدهد: هنوز مطمئن نیستم، اما با احترام به تخصص مهندســان باید گفت، برخــی از کارهای سادهتر قطعا توسط خود افراد فاقد هرگونه تخصص امکانپذیر است.

فناوری هــای متن بــاز، ترویج دموکراسی و امکان ساخت گوشیهای اختصاصی

فناوریهای متنباز تنها راه رستگاری فناورانه ما انسانها هستند. به این ترتیب که به کمک این ابزار هر فردی از هر گوشــه جهان امکان افزودن بخشها و امکانات بیشــتر و بیشــتر به یک ابزار را داشته و در نهایت ما میتوانیم ابزارهای به مراتب بهتر و البته کاملا شخصی و مورد نیاز خود را داشــته باشــیم. با تبدیل شدن خودمان به بخشی از فناوریهای آینده، نگرانیهای ما از کنترل توســط نرمافزارها و ابزارهایی که نقشی در ساخت آنها نداشتهایم کاســته شــده و همه میتوانند فناوریها و ابزارهای مورد نیازشــان را بسازند و حداکثر استفاده را از آنها داشته باشند.

نگرانی از کاهش درک انسانها

اما تلفنهای هوشــمند در حالــی رفتهرفته تبدیل به بخشــی از اجزای بدن ما شده و در حکم دســتیارهای هوشــمند به ما خدمت میکنند که تنها فضایــی فیزیکی از بدن ما را اشــغال نمیکنند. در بخش دیگــری از این تحقیق نگرانیهایی نیــز در خصوص کوچک شدن ظرفیت مغز و حافظه انسانها نیز وجود دارد. به این مفهوم که سپردن کار ذخیرهسازی تمامی اطلاعــات روی این ابــزار و واگذاری بســیاری از تصمیمها به آنها )از ترس گرفتن تصمیماشتباه!( میتواند رفتهرفته بخشهایی از حافظه انسانها را نیز تحت تاثیر قرار دهد. البته این یکی از چالش های همیشگی بشر امروزی بود که هنوز هم امکان دقیقی برای برآورد تهدیدها و فرصتهای توسعه فناوری پیشبینی نکرده است. یعنی در حالی که از یک سو انبوهی از امکانات و تسهیلات را بر اثر گسترش فناوری در اختیار داریم، انبوهی از تهدیدها و نگرانیها نیز پیش روی ماست که پاسخ قاطعی نیز برای آنها وجود ندارد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.