افزایشآگاهی وکاهش حساسیتعمومی

Asre Ertebat - - ارتباطات - دانیال رمضانی

میگویند اینترنت و شــبکههای اجتماعــی باعث افزایش آگاهیهای عمومی شــده و همچنان نیز میشــود. البته که نقدی به این گذاره نیســت و همهروزه شاهد به عرش و فرش رســیدنهای زیادی هســتیم. اما من معتقدم این به ظاهر «افزایش آگاهی » که به کمک شــبکههای اجتماعی فراهم شده روی خوب سکه است، اما روی دیگر آن «کاهش حساسیت » عمومی است. یک سالن بزرگ، بســیار تمیز و با نور زیاد را در ذهن خود مجسم کنید. در چنین سالنی بدیهی است که حتی یک فیلتر ســیگار نیز بهسرعت به چشــم آمده و جلب توجه میکند. حالا یک ســالن بزرگ را تصــور کنید که کاملا تاریک اســت و هر روز یک چراغ آن )به کمک شبکههای اجتماعی( روشن میشود و روز بعد بخش دیگر و روز دیگر چراغی دیگر و همینطور «آگاهی» ما از میزان آلودگی در آن سالن افزایش مییابد. تمام چراغهای سالن که روشن میشود، ما با سالنی مملو از آلودگی و زباله مواجه هستیم. از قضا در این سالن همچنان رفت و آمدهایی هم وجود دارد، اما اگر کســی در آنجا یک فیلتر سیگار یا آب دهان خود را بیندازد، آیا کسی همچنان به فرد خطاکار تذکر خواهد داد که این کار اشتباه است؟ نه. به فرض اگر کسی هم جلو رفت و به فرد خطاکار گفت کار شما اشتباه است، آیا پاسخی جز این خواهد گرفت که «مرد حسابی شما تا کمر توی زباله و فساد هستی، آنوقت این فیلتر سیگار من به چشم شما آمده است ؟» آیا این مدل پاسخ به ذهن بسیاری از ما آشنا نیست؟ یک مثال دیگر. تا چند ســال پیش وقتی در گوشه و کنار میشنیدیم فرزند یا خانواده فلان مسوول در خارج از کشور زندگی میکنند، حساس میشدیم و عصبانی. اما حالا وقتی میشنویم خود فلان مسوول تابعیت فلان کشور اروپایی یا آمریکایی را دارد، آیا از میزان حساسیت ما در خصوص فرزند آن مسوول یا مسوول دیگر کاسته نمیشود؟! یک مثال دیگر. فرض کنید روزی ســوراخ پیراهن فردی باعث جلب توجه میشد، فردا آن شخص اصلا پیراهن خود را در میآورد و به خیابان میآید. حالا آگاهی ما از آن فرد افزایش یافته و این عریان بودن آن فرد اســت که موضوع بحث میشــود. از قضا آن فرد عریان از همان رو دست به تخلفاتی میزند که اصولا عریان بودن وی را به حاشیه رانده و آن تخلفات اســت که مورد توجه ما قرار میگیرد. به این ترتیب سطح و تمرکز حساسیت ما همچنان کاهش یافته و از سمتی به سمت دیگری میرود. پس در این مــوارد آیــا افزایش آگاهــی موجب کاهش حساسیت و انحراف تمرکز ما نشده است؟ بگذارید بدبینی را کنار گذاشته و فوران آگاهی در اینترنت و شبکههای اجتماعی را یک برنامه حسابشده و از جمله اخبار جعلی در نظر بگیریم که با هدف بدبینی و ناامیدی یک جامعه تولید و آن جامعه را در خود غرق میکند. لیکن پرسش اینجاست که آیا این موضوع نیز در واقع و در عمل باز هم باعث کاهش حساسیت ما نشده و تخلفاتی که زمانی به نظر ما بزرگ بود را کوچک جلوه نمیدهد؟ کمی فکر کنیم و ببینیم آیا این افزایش آگاهی و متعاقب آن کاهش حساسیتها باعث گستردگی بیشتر تخلفات و هرج و مرج در جامعه نمیشود؟ به عبارت دیگر یک تخلف تا زمانی مورد توجه اســت که ما از تخلف بزرگتر آگاه نشدهایم و البته تخلف بزرگتر نیز تا زمانی مورد توجه است که تخلف عظیمی از راه برسد و آگاهی و حواس ما را به خود جلب کند. به این ترتیب حساسیت ما نسبت به معضلات قبلی روز به روز کم شده و کاهش مییابد. چنین جامعهای موجب وقوع تخلفات آشــکار )کوچک و متوسط( و سوءمدیریت و لودگی برخی مدیران میشود، چون حساسیت ما نســبت به آنها کاهش پیدا کرده است، چرا؟ چون راست یا دروغ، شبانهروز جای دیگری تخلفات گســترده و بزرگتری رخ میدهد. آیا خــود این موضوع زمینهســاز تولید ابدی مشــکلات و پناهگاهی امن برای مسوولان بیکفایت نمیشود؟ مقصر اما شــبکههای اجتماعی نیســتند، این ما هستیم که باید بهای بالا رفتن آگاهی را با کاهش حساسیتهای خود نپردازیم و با حفظ تمرکز به تمام مشکلات و مدیران ناکارآمد حساس باشیم.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.