کودک و بزرگسال، راضی از سالنهای نمایش«قهرمانان کوچک» بیرون میآیند

گفت و گو با حسین قناعت

Bani Film - - سینمـا -

اكران «قهرمانان كوچك» در اين يك هفته كه آغاز شده چطور بود؟پيش بيني تان از وضعيت فروش چيست؟

- البته تبليغ اين فيلم به تازگی در تلويزيون شروع شد. پيش از آغاز اكران چند روزي در تلويزيون شروع شده بود ولي به خاطر ايام عزاداري محرم متوقف شد و دوباره از روز يكشنبه آغاز شد. تا اينجاي كار هم كه خوشبختانه استقبال خوب بوده است. چند نمايش را هم كه خودم در سالن ها حضور داشتم. مثال يكي از سالن هاي سينما آزادي آنقدر پر بود و از فيلم استقبال شده بود كه در راهرو هم صندلي گذاشته بودند و خود ما هم تا آخر فيلم به صورت ايستاده فيلم را ديديم. ولي فكر مي كنم «قهرمانان كوچك» از آن دسته فيلم هاست كه مخاطبان بعد از تماشا، آن را به همديگر پيشنهاد مي كنند. در همين نمايش هايي كه گفتم در سالن از پيرمرد تا كودكان همه راضي از سالن بيرون مي آمدند و تا آخر سانس يك نفر هم از جايش بلند نشد و به تمام صحنه هاي كوچك طنزي كه در فيلم داشتيم خنديدند و با انرژي فيلم را دنبال مي كردند. حتي از دختربچه اي پرسيدم كه آيا فيلم را دوست داشت يا خير و پدر و مادر آن كودك گفتند ما بيشتر خوشمان آمد! سعي كرديم فيلم را براي خانواده بسازيم كه وقتي همراه كودكان به سالن مي آيند از فيلم خوششان بيايد. حتي اگر يك بزرگسال هم بدون كودك به سينما برود، مطمئنا راضي از سالن بيرون خواهد آمد.

به گفته خودتان اين اولين فيلم كمدي- رزمي ايراني است و صحنه هاي رزمي هم واقعي بود. طراحی و اجرای چنين صحنه هايی چندان در سينمای ما پر سابقه و مرسوم نيست.

- بله. ما اصال از اكشن كار و بدل استفاده نكرديم. البته دو نفر از كودكان فيلم «اميركيان» و «ايمان» واقعا كمربند مشكي دارند و تكواندوكار هستند. خود آقاي يوسف كرمي هم كه قهرمان تكواندو هستند. درگيري هايي هم كه در فيلم مي بينيد همه واقعي است. براي صحنه هاي رزمي از افترافكت و يا چيز ديگري استفاده نكرديم. فكر مي كنم خوب درآمده باشد، چون براي بچه هايي كه در سالن بودند هيجان ايجاد مي كرد و با قهرمانان فيلم همذات پنداري مي كردند. اين فيلم خوشبختانه در جشنواره فيلم كودك امسال هم جايزه بهترين فيلم از نگاه داوران كودك را گرفت. من در حين نمايش براي داوران كودك در سالن حضور داشتم. جالب است بدانيد هر پالن هيجان انگيزي كه مي رسيد، داوران نوجوان دست مي زدند و من هم در تاريكي ايستاده بودم. اين استقبال را كه از سوي نوجوانان حاضر در سالن ديدم، حدس زدم مورد استقبال قرار بگيرد. خوشبختانه همين اتفاق هم در حال حاضر در اكران عمومي افتاد و مردم هم راضي هستند.

پيش از اين حضور ورزشكاران در فيلم ها چندان موفقيت آميز نبوده است. با اين حال چقدر توانستيد از آقاي يوسف كرمي به عنوان ورزشكار در فيلم بازي بگيريد؟

- آقاي يوسف كرمي در فيلم نقش خود يوسف كرمي را بازي كرد، نه اينكه به عنوان يك ورزشكار در فيلم نقش ديگري را بازي كند. او فرد باهوش، آرام و شريفي است و بسيار هم راحت سر صحنه بازي كرد. من هم از حضور او در فيلم بسيار راضي هستم و هيچ سختي با او نداشتيم. او هم دلش نمي خواست كه به عنوان بازيگر در فيلم حضور داشته باشد. فقط به دليل اينكه نقش خودش را بازي مي كرد حاضر شد در فيلم حضور پيدا كند. ما هم بر اساس جايگاه و كاراكتر او

فيلمنامه را تنظيم كرديم.

از آن كودكاني كه تكواندوكار نبودند چطور بازي گرفتيد؟ - در ايام پيش توليد كمي تمرين براي بچه ها گذاشته بوديم و در فيلمبرداري هم سعي شد اگر قرار است درگيري ايجاد شود، از همان دو نفري كه تكواندوكار بودند استفاده شود. با اين حال تمرين كرده بودند و چون كودك هم هستند و بدنشان نرم است، خوشبختانه مشكلي در اين خصوص نداشتيم.

به طور كلي وضعيت اكران فيلم هاي كودك را چطور ارزيابي مي كنيد؟ آيا فكر مي كنيد در اين وضعيت فيلم شما بتواند به اكران موفقي دست پيدا كند يا خير؟

- فيلم هاي كودك همين كه مي توانند اكران شوند خودش باعث خوشحالي است. اين فيلم در گروه سينمايي آزادي به اكران رسيد. «دزد و پري» سرگروه نداشت و به لحاظ زماني اگر در تابستان -كه مدرسه ها تعطيل است- اكران مي شد شايد وضعيتش بهتر از اين بود. ولي باز از اين وضعيت راضي هستم. تعداد سالن هاي ما كم نيست و اميدوارم با شروع تبليغات فروش آن از اين بهتر شود.

پيشنهادتان براي احياي ژانر كودك چيست؟ - براي بچه ها بايد روياپردازي كنيم. من به عنوان كسي كه فيلم مي سازم سعي مي كنم از فضاي بيرون فاصله بگيرم. واقعيت اين است كه متاسفانه در جامعه اي زندگي مي كنيم كه تلخي و دروغ نهادينه شده است و اگر من بخواهم اين موضوع را براي بچه هايي كه در اين جامعه زندگي مي كنند تكذيب كنم سخت نيست، ولي براي شان جذاب نيست. وظيفه من به عنوان فيلمساز كودك اين است كه براي سرگرمي كودكان از قوه تخيل و روياپردازي كمك بگيرم. اين روياپردازي را تا جايي كه مي توانم در عمده فيلم هايم دارم. در «قهرمانان كوچك» هم بچه اي را داريم كه غيب مي شود و غولي كه از چراغ بيرون مي آيد و مي تواند آرزوها را برآورده كند. اين موارد كمي فيلم را براي بچه ها فانتزي و جذاب مي كند. من اين فضا را دوست دارم. البته شايد تمام قصه ها اين مورد را نياز نداشته باشند، ولي تا زماني كه جا و قصه ظرفيت اين نگاه را داشته باشد، سعي مي كنم اين كار را بكنم چرا كه براي بچه ها هميشه روياپردازي جذاب بوده است.

در اين دوره كه كودكان بيشتر سمت انيميشن هاي سطح باالي هاليوودي مي روند و آنها بيشتر برايشان جذاب است، فكر مي كنيد كودكان با چنين فيلم هايي چطور مي توانند ارتباط برقرار كنند؟

- در اين راه من تمام تالشم را كردم، چرا كه مي دانم كودكان امروز بهترين انيميشن هاي روز را در اختيار دارند و ظرف 10 روز آن را با دوبله در بازار دريافت مي كنند. به همين دليل مي گويم با بچه هاي امروز ارتباط برقرار كردن سخت است. اما تمام تالشمان را مي كنيم چيزهايي را در قصه بياوريم كه براي بچه ها جذاب باشد. نمونه آن صحنه هاي اكشن است.

فكر مي كنيد چرا عنصر تخيل در فيلم هاي ما-برعكس فيلم هاي دهه 60 - كمرنگ تر شده است؟

- اين در واقع به نگاه و سليقه فيلمساز برمي گردد. به دليل اينكه در سال هاي اخير فيلم هاي كودك بسياري ساخته شده كه نگاهشان شايد زياد مناسب كودكان نبوده باشد، يا مناسب بزرگترها بوده و يا مناسب جشنواره ها بوده باشد. آنها طبيعتا سينما را به سمت رئاليسم مي بردند و رئاليست تخيل را نمي پذيرد. به همين دليل در اين سال ها سينماي سرگرم كننده مهجور مانده است و توجه كمتري به فيلم هاي كودك و نوجوان كه مخاطب را سرگرم مي كند شده، به همين دليل تخيل رفته رفته فراموش شده است. شايد به همين خاطر در اين سال ها كمتر فيلم كودك داشته باشيم كه اكران بگيرند و بتوانند با مخاطبين اصلي خود ارتباط برقرار كنند. به نظرم سليقه اي است. چون من نگاهم اول راضي كردن مخاطب كودك و نوجوان است و اصراري بر شركت در جشنواره ها ندارم، طبيعتا از تخيل به عنوان يكي از عنصرهايي كه در سينماي كودك مي تواند سرگرمي ايجاد كند استفاده مي كنم. حتي كارهاي خارجي را هم كه مي بينيد، قضيه تخيل در آنها مشهود است و كارهاي خوبي هم مي سازند. از طرفي در اين سال ها ديجيتال، نزديك شدن به تخيل را راحت تر كرده است. كارهاي افترافكت ...و پيش از اين در نگاتيو دشوارتر بود، ولي اين روند اكنون كارهاي ويدئويي بسيار ساده تر شده و من در «دزد و پري» آن را تجربه كردم. وقتي ديدم مي توان پالني گرفت كه آدم در آن كوچك شود، سعي مي كنم در قصه اي كه مي نويسم اين را هم لحاظ كنم. اين ها همه دست فيلمساز را براي تخيل باز مي گذارد و چون خودم هم دوست دارم سعي مي كنم در كارهايم از آن استفاده كنم.

در ساخت اين فيلم چقدر به نمونه هاي قديمي ايراني كه صحنه هاي اكشن داشته اند توجه كرديد و از تجربيات آنان استفاده كرديد؟ - اصوال در سينمايمان فيلم اكشن نداريم. تنها صحنه اكشن فيلمي كه درخاطرم است فيلم «بايكوت» آقاي مخملباف بود كه من آن را دوست داشتم. ولي در نمونه هاي خارجي بسيار مي بينيم. در حال حاضر در كار جديدي كه مي خواهم بسازم -و آن هم فيلمي رزمي استصحنه هاي اكشن تعقيب و گريز و درگيري بيشتري دارد. به لحاظ سليقه اي صحنه هاي اكشن فيلم هاي جكي چان و طنزي كه در اين صحنه ها وجود دارد را دوست دارم. طبيعتا همه اين ها در ناخودآگاهم در نوشتن پالن ها تاثير مي گذارد.

چرا كست تان را تلويزيوني بستيد و اكثر بازيگراني كه در اين فيلم سينمايي حضور دارند در تلويزيون فعال تر هستند؟ آيا براي استفاده از بازيگران سينمايي مشكلي داشتيد؟

- من تفاوت چنداني ميان بازيگران تلويزيوني و سينمايي نمي بينم. اوال به نظر من در سينماي ما سوپراستار به معناي واقعي نداريم و هيچ كدام از بازيگران ما به تنهايي نمي توانند يك فيلم را در گيشه پرفروش كنند. البته غير از آقاي عطاران كه من بازي شان را دوست دارم، به نظرم نمي توانيم بازيگر خاصي به عنوان سوپراستار داشته باشيم. ولي دو نكته را هم بايد در نظر بگيريم كه ممكن است گله اي هم در مورد آن پيش آيد. بسياري از بازيگران ما اصال رغبتي ندارند در كارهاي كودك بازي كنند و نكته دوم اين است كه چون فيلم كودك جدي گرفته نمي شود، بودجه آن هم جدي گرفته نمي شود. تصور كنيد من بازيگري را بياورم كه به تنهايي بخواهد دو سوم بودجه فيلم ما را ببرد به قيمت ساخته نشدن فيلم ما تمام خواهد شد. در فيلم «دزد و پري2» بازيگري را مدنظر داشتيم كه مي خواست يك دوم كل بودجه فيلم را بگيرد. ضمنا بازيگري هم بود كه حضورش چندان نمي توانست به فروش فيلم در اكران عمومي كمك كند. من اين بازيگران به قول شما تلويزيوني را دوست دارم و از بازي تك تكشان راضي بودم. به نظرم مجموع اين ها توانسته كست ما را به جايي برساند كه فيلم بتواند سرگروه بگيرد. اگر همين بازيگران تلويزيوني توانستند با بودجه ما بيايند و با هم كار كنيم و كمك كنند فيلم ما اكران شود، من ترجيح مي دهم از اين بازيگران استفاده كنم تا بازيگري كه بخواهد بخش عمده بودجه فيلم ما را به خود اختصاص بدهد و آنقدر هم بازگشت سرمايه نداشته باشد.

چه حمايت هايي از فيلم صورت گرفت؟ آيا ازسمت آموزش و پرورش هم اقدامي شد يا خير؟

- فيلم در حال حاضر روي اكران است و تالش داريم بتوانيم دانش آموزان را به سينما بياوريم. اميدوارم كه اين اتفاق بيفتد. آموزش و پرورش هم طبق معمول مانند همه فيلم ها نامه حمايت داده، ولي روي توليد فيلم غير از فارابي كه بعد از ساخته شدن فيلم به ما كمك كرد، هيچ كجا به ما كمكي نكردند. حامي اصلي و سرمايه گذاران اين فيلم آقايان عبدي و اميري بودند و از اولين روز كه فيلمنامه را مي نوشتم تا امروز همراه اين فيلم بوده اند.

آيا اين حمايت ها آنقدر راضي كننده بوده كه بخواهيد سراغ فيلم بعدي برويد؟

- حمايت دولتي كه معموال نداريم و به اين حمايت نشدن ها عادت داريم. تنها جايي كه از ما و كار كودك حمايت كرد و من هميشه از آنها ممنونم بنياد سينمايي فارابي بوده و بس.

در آخر اگر نكته اي باقي مانده بفرماييد. - حمايت از اين فيلم در ايام اكران، حمايت از سينماي كودك است. اين فيلم در شرايطي كه بسياري از فيلم هاي سينماي كودك اكران نمي شود، اكران شد و توانست سرگروه بگيرد. شايد اين اتفاق باعث شود كه تهيه كنندگان خصوصي هم براي سرمايه گذاري و ساخت فيلم هاي بيشتر درسال هاي آينده راغب شوند. به همين دليل از همه دوستان دست اندركار مي خواهم براي بهتر ديده شدن اين فيلم كمك كنند و بدانند كه با حمايتشان به سينماي كودك كمك مي كنند. اميدوارم اتفاقات بهتري بيفتد و اين قول را هم مي دهم كه مخاطب بزرگسال هم از سينما راضي بيرون مي آيد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.