بی نظمی در اکران موجب می شود فیلم ها یکدیگر را خفه کنند

حسین شهابی:

Bani Film - - سینمـا -

حسین شهابی، نویسنده و کارگردان در خصوص افزایش روند اکران در نیمه دوم سال جاری به بانی فیلم گفت: به نظر من از یک طرف می خواهند فیلم ها بدون اکران راهی آرشیو نشوند، برای همین صف اکران نیمه دوم سال شلوغ تر است. فکر می کنم شورای صنفی در حالت کنونی درست عمل می کند. متأسفانه وضعیت کنونی- که فیلم ها با این روش اکران می سوزند و نابود می شوند- به سیاستگذاری ها از قبل بر می گردد و این قضیه از پایه مشکل دارد. زمانی که به 0۲1 فیلم در سال اجازه ساخت می دهند و سالن کافی برای اکران ندارند، این سیاستگذاران اصلی فرهنگی و سینمایی کشورند که در حق فیلمسازان ظلم می کنند. هر فیلمساز دیگری به اندازه من حق دارد فیلمش را اکران کند. وقتی می خواهند همه فیلم ها را اکران کنند، همه هم می خواهند بازگشت سرمایه داشته باشند، فیلمشان روی پرده باشد و تبلیغات کنند. به این موضوع عادت داریم که در شش ماه اول سال اکثر فیلم ها را اکران می کنند و در شش ماه دوم سال هم برای خالصی از فیلم ها، همه آثار را با هم روی پرده می برند. البته البه الی این فیلم ها فیلم های خوب هم وجود دارند که در این میان نابود می شوند و مخاطب خود را پیدا نمی کنند. در حال حاضر شورای صنفی درست عمل می کند، ولی سیاستگذاری های کالن در طوالنی مدت غلط است. بگذریم از اینکه ممکن است کسی سه فیلم همزمان روی پرده داشته باشد، در حالی که به یک نفر اجازه نمی دهند فیلمش را اکران کند. البته سینمای ما سینمای پیچیده و بزرگی نیست که بخواهد مافیا داشته باشد.

وی افزود: با اینکه گاهی در نوبت اکران ها بی عدالتی هم می بینیم، ولی گاهی هم فیلم هایی هستند که هیچ دفتر پخشی حاضر نمی شود پخش آن را بر عهده بگیرد. اگر فیلمی بازیگران و فیلمنامه خوب داشته باشد، شرکت های پخش هم به دنبال آن می روند. برخی از فیلم ها قابلیت اکران در گروه آزاد را ندارند، مانند فیلم خودم «سرطان» که در بخش هنر و تجربه است و اگر به من بگویند آن را در گروه آزاد اکران کنم، این کار را نمی کنم. تاکنون هم خودم نخواسته ام آن را اکران کنم. لذا فیلم هایی که باقی مانده اند یا خود صاحبان آنها نمی خواهند آنها را اکران کنند و یا شرکت پخشی اکران آن را قبول نمی کند.

کارگردان «آزاد به قید شرط» ادامه داد: بنابراین شورای صنفی در این خصوص گناهی ندارد. اگر یک شرکت پخش پای فیلمی می ایستاد، مطمئن باشید می توانست آن را همین امسال یا سال گذشته اکران کند. فیلم های توقیفی هم که مشکل دولتی دارند. شورای صنفی در این خصوص تقصیری ندارد. مشکل از سیاستگذاری های کالن است، ارشاد باید به اندازه وسعت سینمای ایران و کششی که دارد، مجوز ساخت بدهد. چون این موضوع مدیریت نمی شود هر سیستمی برای خودش مستقل است، سازمان سینمایی، شورای صنفی، اتحادیه تهیه کنندگان و کارگردانان و فیلمسازان هر کدام به صورت مستقل کار می کنند و چون هیچ پل ارتباطی بینشان وجود ندارد باعث این بلبشو و فیلم سوزی می شوند. خود من هم از این موضوع ناراحت هستم. یادم هست در جلسه شورای صنفی حضور داشتم و قرار بود همزمان با فیلمم تنها فیلم «شنل» اکران شود. اگر فیلم دیگری بود به ما اطالع می دادند. حال آنکه این طور نشد این بی نظمی موجب می شود که فیلم ها یکدیگر را در اکران خفه کنند.

وی با بیان اینکه فیلممان را سر نوبت اکران، نمایش داده ایم، عنوان کرد: البته خودم برای اکران دیر اقدام کردم و با شرکت پخش دیر به توافق رسیدم، چرا که شرکت های دیگر حاضر نبودند تاریخ اکران فیلم را برای من در قرارداد بنویسند. ولی با این حال از زمانی که اقدام کردم زیاد طول نکشید. همه فیلم هایی که هنوز اکران نشده اند، یا شرکت پخش ندارند یا اگر هم داشته باشند قابلیت اکران خوب ندارند و یا شاید هم مشکل ارشاد و ممیزی دارند. به نفع شورای صنفی هم نیست که بخواهند چنین بلبشویی به پا کنند. به نظر من از ابتدا باید سیاستگذاری ها درست شود تا بتوانند این موارد را مدیریت کنند. مشکل اینجاست که ما برنامه ریزی طوالنی مدت نداریم.

کارگردان فیلم سینمایی «روز روشن» در مورد اینکه برخی از تهیه کنندگان روش هایی به کار می گیرند که کف فروش فیلمشان حفظ شود و از اکران پایین نیاید، یادآور شد: این موضوع هم جزو یکی از کارهایی است که بسیار غیراخالقی و غیرانسانی است. این کار، آشکارا خوردن حق مسلم همکاران دیگر است. فیلم هایی که قابلیت فروش ندارند را به شیوه های مختلف روی پرده نگه می دارند. کسانی که این کار را می کنند، کسانی هستند که ابتدا این شیوه ها را بلدند. وقتی فیلمی ارائه می دهند، می خواهند حداکثر استفاده را از اکران آن داشته باشند، در حالی که نمی دانند چه آسیبی به سایر فیلم ها می زنند. شورای صنفی و اتحادیه ها و سازمان سینمایی متولی و مسئول همه این خروجی هاست. در نهایت سازمان سینمایی است که مجوز ساخت به صاحبان آثار می دهد. برای صدور مجوز ساخت باید به تعداد سالن های نمایش هم نگاهی داشته باشند.

برخی از تهیه کنندگان روش هایی به کار می گیرند که کف فروش فیلمشان حفظ شود و از اکران پایین نیاید، این موضوع هم جزو یکی از کارهایی است که بسیار غیراخالقی و غیرانسانی و آشکارا خوردن حق مسلم همکاران دیگر است

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.