عبدي بازیگري وابسته به نقش و توانایي هاي کارگردان است

جواد طوسی:

Bani Film - - سینمـا -

امیدواریم بزرگداشتی که برای عبدی در نظر گرفته شد بهانه ای برای جدی تر شدن مسیر بعدی بازیگری اش باشد

جواد طوسی، منتقد سینما می گوید: امیدواریم بزرگداشتی که برای او در نظر گرفته شد بهانه ای برای جدی تر شدن مسیر بعدی بازیگری اکبرعبدی باشد که بخشی از آن به هوشمندی و زمانه شناسی و انتخاب های درست- که از این به بعد بتواند کارنامه بازیگری دورانش را در یک جایگاه مطلوب تر و قابل دفاع تر تعریف کند- بستگی دارد.

جواد طوسی در خصوص برگزاری مراسم بزرگداشت اکبر عبدی در سی و ششمین جشنواره فیلم فجر، به بانی فیلم گفت: برگزاری بزرگداشت با توجه به سیاست و برنامه ریزی جشنواره فیلم فجر چیز بدی نیست اما بستگی به این دارد که این بزرگداشت ها مبتنی بر یک نگاه دقیق کارشناسانه باشد، تقدم و تاخر بر اساس جایگاه تاریخی افراد منتخب در نظر گرفته شود و بعضی از افرادی که در دوره های مختلف قبل و بعد از انقالب نقش موثر و غیرقابل انکاری در حوزه فعالیت خودشان داشتند نادیده گرفته نشود. همچنین افراد دیگری که از قدمت الزم برخوردار نیستند در اولیوت قرار نگیرند. این ها همه مستلزم این است که هیأت و کمیته ای که افراد را برای بزرگداشت انتخاب می کنند حداقل برای جشنواره ای که چنین سابقه طوالنی را در بردارد و سی وشششمین دوره اش را برگزار می کند مبتنی بر یک بررسی دقیق و کارشناسانه باشد.

وی افزود: گاهی هم شرایط اقتضا می کند آن محافظه کاری را کنار بگذارند و افرادی که به دالیل مختلف در یک سوءتفاهم تاریخی قرار گرفته اند و آن واهمه و نگرانی برای بزرگداشت انها وجود دارد از این خطوط قرمز و خود سانسوری ها عبور کنند و بستری فراهم کنند که الاقل به افرادی که شأن و منزلت تاریخی شان نادیده گرفته شده توجه شود.

این منتقد با اشاره به بزرگداشت اکبر عبدی در این دوره از جشنواره گفت: در مورد آقای عبدی باید ببینیم که اساسا سینمای ما چقدر برای سنت ستاره سازی آن میدان عمل الزم و حرفه ای را قائل می شود. اکبر عبدی مراحل تکوینی و گام های اولیه را برای تثبیت موقعیت بازیگری خود را خوب برداشت، رفته رفته دیده شد و از تلویزیون از یک برنامه کودکانه «باز مدرسم دیر شد» شروع کرد و بعد از آن در یک سینما آمیخته با فانتزی و کمدی جایگاه اولیه خود را نشان داد.

طوسی با اشاره به آثاری که عبدی در کارنامه دارد ادامه داد: در فیلم هایی مثل «دزد عروسکها» ی محمدرضا هنرمند و «سفر جادویی» ابوالحسن داودی رفته رفته این موجودیت در یک استعداد قابل قبولی قرار گرفت که بتواند نقش های مختلف را ایفا کند. مثل «اجاره نشین ها»ی داریوش مهرجویی یا «هنرپیشه» محسن مخملباف و «دلشدگان» زنده یاد علی حاتمی. همه اینها بیانگر یک واقعیت بود که ما با استعدادی روبرو هستیم که می تواند در حوزه سینمای کمدی یک شمایل متفاوتی را از خود به جای بگذارد. ولی استمرار فعالیت اکبر عبدی به گونه ای برگزار شد که از یک طرف بها ندادن سنت ستاره سازی در گستره سینمای ما و از طرف دیگر انتخاب های غلط خود اکبر عبدی مسیر پردست اندازی را برای این بازیگر ایجاد کرد که دیگر نتوانست در مسیر بعدی آن جایگاه رفیع خود را در همان دوره های طالیی تکرار کند و با حضور باری به هر جهت با اکبر عبدی دوره های بعدی روبرو بودیم که انگار برایش فرقی نمی کند این اثری که در آن بازی می کند در یک شکل معمول سینمای خانگی می خواهد مخاطب خود را پیدا کند یا تلویزیون و تله فیلم یا در خود سینما. انتخاب ها هوشمندانه و سنجیده نبود و در این حجم و گستردگی آثاری که رسانه های مختلف را در برداشت با تصویر مخدوش شونده ای از بازیگر مستعدی مثل اکبر عبدی روبرو بودیم که ای کاش این اتفاق تنمی افتاد. این را از این جهت می گویم که اکبر عبدی نشان داده بازیگر مستعدی است که هر گاه نقش های متفاوتی برایش در نظر گرفته شود می تواند قابلیت های پنهان و آشکار خودش را بروز دهد.

این منتقد تاکید کرد: نمونه قابل اعتنای سال های نه چندان دور فیلم «خوابم می آد» است که نقش مادر رضا عطاران را بازی می کرد. این نشان میدهد این بازیگر حتی اگر یک نقش مکمل خوب و غیر متعارف به او پیشنهاد شود چقدر قشنگ می تواند آن را به یک اجرای تاثیرگذار و ماندنی تبدیل کند. استمرار فعالیت های اکبر عبدی باز هم نتوانست این نمونه های استثنا را هم تکرار کند.

وی اضافه کرد: امیدواریم این بزرگداشتی که برای او در نظر گرفته شد بهانه ای برای جدی تر شدن مسیر بعدی بازیگری اکبرعبدی باشد که بخشی از آن به هوشمندی و زمانه شناسی و انتخاب های درست- که از این به بعد بتواند کارنامه بازیگری دورانش را در یک جایگاه مطلوب تر و قابل دفاع تر تعریف کندبستگی دارد.

طوسي در رابطه با اصول بازیگري اکبر عبدي توضیح داد: اکبر عبدي اصوال بازیگري است که به شدت وابسته به نقش نوشته شده و توانایي هاي کارگردان است و اینکه چقدر بتواند نقش را به فهم درست تبدیل کند و متقابال اگر اتفاق بیفتد، زمینه استعداد و باروري در بازیگري مثل اکبر عبدي براي اینکه بتواند نقطه مکملي براي بهتر شدن نقش ایجاد کند، وجود دارد.

طوسي خاطرنشان کرد: عبدي یک بازیگر غریزي است و همین غریزه است که مي تواند او را در موقعیت هاي مختلف قرار دهد. فیلم «ناصرالدین شاه آکتور سینما» یا «مادر زنده یاد علي حاتمي» جزو بهترین کارهاي اکبر عبدي است. او معصومیت و کودکانگي را در یک ذهن فریز شده در یک دوران نوستالژیک در فیلم مادر نشان داد.

وي در خصوص بهترین نقش عبدي نیز گفت: معتقدم بهترین بازي اکبر عبدي مربوط به «اي ایران» ناصر تقوایي است که به خوبي در نقش محوري خودش، رفتار مستبدانه یک استوار را در شکل ظاهري اولیه به نمایش مي گذارد و به قدري بر اساس شیوه ناصر تقوایي در فیلمنامه اش خوب عمل کرده که اجراي نقش بسیار دلپذیر شده است؛ یعني فراتر از موقعیت مستبدانه، به ساحت و بیان تأویل پذیر تاریخي سرزمین نزدیک شده است. وقتي استوار مک بندي را مي بینیم، انگار با استبدادي رو به رو هستیم که در دوره هاي مختلف تاریخي و اجتماعي تکرار مي شود و مي تواند یک وضعیت هولناک و غیرمردمي را رقم بزند. ترکیب بین کمدي، طنز، هجو و واقعیت مورد نظر ناصر تقوایي، یک نقش ماندگار و استثنایي را خلق کرده است که نه تنها در کارنامه بازیگري اکبر عبدي بلکه در گسترده تاریخ سینما مي تواند قابل استناد و ماندگار باشد.

اکبر عبدي اصوال بازیگري است که به شدت وابسته به نقش نوشته شده و توانایي هاي کارگردان است و اینکه چقدر بتواند نقش را به فهم درست تبدیل کند و متقابال اگر اتفاق بیفتد، زمینه استعداد و باروري در بازیگري مثل اکبر عبدي براي اینکه بتواند نقطه مکملي براي بهتر شدن نقش ایجاد کند، وجود دارد

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.