یاد گذشتهها بخیر

Byte - - NEWS - گلسـا ماهیـان

خیلـی وقـت اسـت کـه دیگـر از زندگیهـای گذشـته فاصلـه گرفتهایـم و غـرق در زندگـی روزمرهمـان شـدهایم. یـک زندگـی پـر از زرق و بـرق و فناوریهـای مـدرن کـه در آن جایـی بـرای سـنتها یـا ابزارهـای قدیمـی نمیمانـد. یـک روز خـود را تجسـم کنیـد، از صبـح کـه بـا صـدای زنـگ تلفـن همراهتـان از خـواب بیـدار میشـویم گرفتـه تـا زمانـی کـه در محـل کار رایانـه را روشـن میکنیـم و مشـغول بـه کار میشـویم. خـدا را شـکر، آن زمانهـا کـه رایانـه اینقـدر همهگیـر نشـده بـود، سـر و سـامان دادن بـه کارهـا بسـیار مشـکل بـود، امـا در حـال حاضـر تمامـی زندگیمـان در رایانـه و جهـان مجـازی اینترنت خالصـه میشـود. ایـن کار هـر روز ماسـت، اینترنـت نـه تنهـا آخرین اخبـار را از دیدگاههـای مختلـف در اختیـار مـا میگـذارد، بلکـه بزرگتریـن سـرگرمیمان نیـز محسـوب میشـود زیـرا از طریـق آن میتوانیـم بـا دوسـتان خود در سراسـر جهـان در ارتبـاط باشـیم یـا اگـر گاهـی یـاد دوران جوانـی افتادیـم، کمـی بازی آنالیـن انجـام دهیـم. اینترنـت یـار مهربـان مـا نیز شـده اسـت و هـر اطالعاتی کـه بخواهیـم را میتوانیـم از آن اسـتخراج کـرده و مطالعـه کنیـم. پـس از اتمام گشـت زنـی در اینترنـت نیـز مشـاهده برنامههـای تلویزیونـی جـزوی از برنامـه روزانـه ماسـت. ایـن برنامههـا باعث میشـوند که تا پاسـی از شـب بیـدار بمانیم، امـا بهطـور حتـم ارزشـش را دارد. مــا بــه ایــن ســبک زندگــی عــادت کردهایــم. زندگــی بــه ســبک مــدرن، شـاید چیـزی فراتـر از اتفاقـات سـاده فـوق باشـد و شـاید بتـوان مـوارد بسـیار زیـاد دیگـری از تغییـرات سـبک زندگـی مـا نسـبت بـه سـالیان پیـش بیـان کـرد. امـا نکتـه نگـران کننـده و شـاید ناراحـت کننـده ایـن روش زندگـی، بهوجــود آمــدن وابســتگی شــدید انســان بــه فنــاوری اســت. در روزی کــه صبــح میخواهیــم نــان را بــا کمــک مایکروفــر گــرم کنیــم و چــای را بــا کمـک انـرژی بـرق در کمتـر از یـک دقیقـه آمـاده کنیـم، بـرق قطـع میشـود. اکثـر مـا آن روز بـدون صبحانـه از خانـه خـارج خواهیـم شـد! در محـل کار، بـه دلیلـی رایانـه از مـا گرفتـه میشـود و طبـق برنامـه گفتـه میشـود کـه تــا یــک مــاه آینــده نمیتوانیــم از آن اســتفاده کنیــم. احتمــاال خیلــی از مــا از کارمــان اســتعفا خواهیــم داد، چــون در حــال حاضــر بازگشــت بــه شــیوه کاری گذشــته تقریبــا غیــر ممکــن اســت. وای بــه روزی کــه شــبکه تلفــن همـراه دچـار اختـالل شـود. ایـن مـورد بـرای خـودم پیـش آمـد کـه روزی میبایسـت یـک امانتـی مهـم را بـه دوسـتی میرسـاندم و همـان روز شـبکه تمــام تلفنهــای همــراه قطــع شــد و نتوانســتم وی را پیــدا کنــم و امانتــی را بـه دسـتش برسـانم. شـبکه اینترنـت امـا بـرای خیلـی از افـراد وضعیتـی بســیار پیچیدهتــر دارد. افــراد بــه ایــن شــبکه اعتیــاد پیــدا کردهانــد و حتــی ممکــن اســت در صــورت اختــالل در آن دچــار آســیبهای روحــی شــوند! در اینجاســت کــه بــا تمــام احترامــی کــه بــرای فنــاوری قائــل هســتیم، میبایسـت دربـاره آن منصفانـه قضـاوت کنیـم. او مـا را تحـت کنتـرل خـود قـرار داده اسـت. مـا بـه آن وابسـته شـدهایم، آنقـدر کـه نمیتوانیـم روزی را بـدون آن سـپری کنیـم، یـا اگـر یـک روز را بـه هـر زحمتـی سـپری کنیـم بیشـتر از آن نخواهیـم توانسـت. او آزادی را از مـا سـلب کـرده اسـت، در عیـن حالـی کـه شـاید گاهـی بـه مـا آزادی نیـز ببخشـد، کـه آن آزادی را هـم بـه شــکل دلخــواه خــودش ارائــه میکنــد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.