ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻧﻜﻪ ﺩﻛﻤﻪ ﻗﺮﻣﺰ ﺭﺍ ﻓﺸﺎﺭ ﺩﻫﻰ

ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﺗﻬﺪﻳﺪﻫﺎﻯ ﺍﺗﻤﻰ

Donyay Varzesh - - ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻩ -

ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ ﺿﺮﻭﺭﻯ : ﺍﮔﺮ ﻧﺒﻮﺩ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺣﻤﻠﻪ ﺍﺗﻤﻰ ﻛﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﻰ ﺑﻪ ﺟﺰﺍﻳﺮ ﮔﻮﺍﻡ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻧﺒﻮﺩ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﺍﺗﻤﻰ ﺁﻗﺎﻯ ﻣﻴﺮﺯﺍﻳﻴﺎﻥ ﺩﺑﻴﺮ ﺗﺤﺮﻳﺮﻳﻪ ﻛﻪ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺳﺎﻋﺖ ﻳﻚ ﺭﻭﺯ ﭘﻨﺠﺸﻨﺒﻪ ﺑﺮﺳﺪ ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺧﻮﻥ ﺑﻪ ﭘﺎ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ ، ﻭ ﺍﮔﺮ ﻧﺒﻮﺩ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺣﻤﻠﻪ ﺍﺗﻤﻰ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﺍﻧﻪ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﻭ ﺁﻥ ﺗﺮﺍﻣﭗ ﮔﻞ ﺑﺎﻗﺎﻟﻰ ﺑﻪ ﭘﻴﻮﻧﮓ ﻳﺎﻧﮓ ﻭ ﻳﺘﻴﻢ ﺷﺪﻥ ﺑﺎﻧﻮ ﻳﻮﺭﻭﻡ ، ﺭﻓﻴﻖ ﺟﻴﻨﮓ ﺟﻨﺎﺏ ﺍﻓﺸﻴﻦ ﺧﺎﻥ ﻗﻄﺒﻰ ، ﺍﮔﺮ ﻧﺒﻮﺩ ﺧﺎﻃﺮ ﻋﺰﻳﺰ ﺁﻥ ﭼﻬﺎﺭ ﺗﺎ ﺩﺍﻧﻪ ﺷﻴﻮﻳﺪ ﻣﻮﻳﻰ ﻛﻪ ﺟﻨﺎﺏ ﻣﻨﺸﺎ ﺑﻪ ﻣﺪﺩ ﺷﻴﻮﻩ ﺁﺑﻴﺎﺭﻯ ﻗﻄﺮﻩ ﺍﻯ ﺭﻭﻯ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺣﺎﺻﻠﺨﻴﺮ ﻛﻠﻪ ﺍﺵ » ﻛﺎﺷﺖ ﻭ ﺩﺍﺷﺖ« ﻛﺮﺩﻩ ﻭﻟﻰ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻧﻤﻰ ﻛﻨﺪ ، ﺍﮔﺮ ﻧﺒﻮﺩ ﻣﺤﺾ ﺧﺎﻃﺮ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻭ ﺑﻰ ﻃﺮﻑ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻣﺪﻳﺮ ﻭ ﻣﺪﺑﺮ ﺑﻮﺩﻥ ﺟﻨﺎﺏ ﺗﺎﺝ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺷﻴﻮﻩ ﻓﺪﺭﺍﺳﻴﻮﻥ ﺩﺍﺭﻯ ﺍﺵ ، ﺍﺻﻼ ﺑﻌﻴﺪ ﻧﻴﺴﺖ ﺍﮔﺮ ﺭﻳﻴﺲ ﻓﻴﻔﺎ ﻳﻚ ﺭﻭﺯ ﻗﺎﻃﻰ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺩﺵ ﻭ ﻣﺎ ﺭﺍﺣﺖ ﻛﻨﺪ ، ﺍﮔﺮ ﻧﺒﻮﺩ ﻟﺬﺕ ﻧﺎﺏ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻛﺮﺩﻥ ﭼﻨﺪ ﻓﻴﻠﻢ ﻭ ﺳﺮﻳﺎﻝ ﺗﺎﺯﻩ ﻧﺎﺏ ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﭘﻨﺞ ﺻﺒﺢ ﻭ ﺍﺯ ﻳﺎﺩ ﺑﺮﺩﻥ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﻣﺎﻓﻴﻬﺎ ﻭ ﻛﻮﻙ ﺷﺪﻥ ﻛﻴﻒ ﻣﺎ ﻭ ﭘﺮ ﺷﺪﻥ ﺁﻥ ﻟﻴﻮﺍﻥ ﭼﺎﻯ ﻛﻪ ﺗﺎ ﭘﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻧﻤﻰ ﺭﻭﺩ ، ﺍﮔﺮ ﻧﺒﻮﺩ ﺧﺎﻃﺮﺟﻤﻌﻰ ﻣﺎ ﺍﺯ ﻗﻮﻝ ﺳﺮﺩﺍﺭ ﺳﻠﻴﻤﺎﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﺧﻮﻥ ﺷﻬﻴﺪ ﺣﺠﺠﻰ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﻗﻮﻝ ﺳﺮﺩﺍﺭ ﺣﺎﻝ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺧﻮﺏ ﻧﻤﻰ ﻛﺮﺩ ﭼﻪ ﺣﺎﻟﻰ ﻣﻰ ﻣﺎﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺩﻡ ﻛﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻌﺪﺍﺯﻇﻬﺮ ﺭﻭﺯ ﺗﻌﻄﻴﻠﺶ ﺭﺍ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺍﺯ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺑﻰ ﺩﺭ ﻭ ﭘﻴﻜﺮ ﻭ ﺑﻰ ﻫﻮﻳﺖ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ؟ ﺟﺪﺍ ﺣﻴﻒ ﻭﻗﺖ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺁﺩﻡ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻪ ﻫﺪﺭ ﺑﺪﻫﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﻳﻦ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ؟ ﻭﻗﺘﻰ ﻛﻪ ﻣﻰ ﺗﻮﺍﻧﻰ ﺻﺮﻑ ﻛﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﻥ ﺳﺮﻳﺎﻝ ﺟﺪﻳﺪ ﺁﻗﺎﻯ ﻣﺮﺳﺪﺱ ﻭ ﻛﻴﻒ ﻛﻨﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺑﺮﻧﺪﺍﻥ ﮔﻠﻴﺴﻮﻥ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺳﻦ ﻭ ﺳﺎﻝ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺷﻮﺭﺍﻧﮕﻴﺰ ﻭ ﺍﺛﺮﮔﺬﺍﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻭﻗﺘﻰ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻰ ﻳﻚ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺷﮕﻔﺖ ﺍﻧﮕﻴﺰ ﺍﺯ ﻳﻚ ﺫﻫﻦ ﺯﻳﺒﺎ ﻭ ﺩﺭﺟﻪ ﻳﻚ ﻋﻴﻦ ﺍﺳﺘﻴﻮﻥ ﻛﻴﻨﮓ ، ﺗﺎ ﭼﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻣﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺁﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﻮﺭ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﻛﻨﺪ ، ﭼﺮﺍ ﻭﻗﺘﺖ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ ﻛﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﺷﺎﻯ ﺑﺎﺯﻯ ﻫﺎﻯ ﻣﺜﻼ ﺍﺳﺘﻘﻼﻝ؟ ﺍﺯ ﭘﺮﺳﭙﻮﻟﻴﺲ ﺑﺮﺍﻧﻜﻮ ﭘﺮﺷﻮﺭﺗﺮ ﻭ ﺭﻭﻯ ﺩﻭﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺗﺮ ﻛﻪ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﺩﺍﺭﻳﻢ؟ ﻭﻗﺘﻰ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻰ ﺟﻨﮓ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻭﻥ ﺗﻴﻤﻰ ، ﺩﺍﺭﺩ ﻫﻤﻪ ﺷﻮﺭ ﻭ ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻰ ﻛﺸﺪ ﻭ ﻭﻗﺘﻰ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻰ ﻛﻪ ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﺎﻥ ﺩﺍﺧﻞ ﺯﻣﻴﻦ ﮔﺮﻣﻨﺪ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﻛﻪ ﭘﺎﺱ ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻳﺎ ﻧﺪﻫﻨﺪ ، ﻭﻗﺘﻰ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻰ ﻓﺪﺭﺍﺳﻴﻮﻥ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺟﺎﻯ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺗﻴﻢ ﺩﺭ ﺁﺳﺘﺎﻧﻪ ﺑﺎﺯﻯ ﺣﺴﺎﺱ ﺁﺳﻴﺎﻳﻰ ، ﺩﺍﺭﺩ ﺭﻭﻯ ﻣﺦ ﻣﻨﺸﺎ ﻣﻬﺎﺟﻢ ﺗﻴﻢ ﻣﺎﻧﻮﺭ ﻣﻰ ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﺑﻴﺎ ﻣﻮﻫﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﻛﻦ ، ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻪ ﭼﻴﺰ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪﻯ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﻥ ﻭ ﻧﻘﺪ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﻧﻮﺷﺘﻦ؟ ﻭﻗﺘﻰ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻰ ﺳﻬﻴﻞ ﺣﻖ ﺷﻨﺎﺱ ﺑﺎﺯﻳﻜﻦ ﻛﻬﻨﻪ ﻛﺎﺭ ﺳﭙﻴﺪﺭﻭﺩ ، ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻧﻜﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﻯ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﻰ ﺍﺵ ﺣﺘﻰ ﻳﻚ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺑﺎﺯﻯ ﻛﻨﺪ ، ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﻭﺩﺍﻉ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ ، ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﻰ ﻭ ﺑﻨﻮﻳﺴﻰ؟ ﭼﻪ ﺍﺭﺯﺷﻰ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻛﻨﻰ؟ ﭼﻪ ﺳﻮﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﺁﺧﺮﺗﺖ؟ ﻓﻮﻗﺶ ﻳﻚ ﺑﺎﺯﻯ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﻰ ﻭ ﺧﻼﺹ. ﺑﻘﻴﻪ ﺍﺵ ﻣﮕﺮ ﭼﻪ ﺩﺍﺭﺩ؟ ﻭ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻳﻜﻰ ﻭ ﺩﻭﺗﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺩﺭﺩﻫﺎﻳﻰ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﭘﻨﺠﺸﻨﺒﻪ ﺗﻌﻄﻴﻞ ، ﺑﻪ ﺁﻥ ﻓﻜﺮ ﻣﻰ ﻛﻨﻰ ﻭ ﺩﻭ ﺑﻪ ﺷﻚ ﻣﻰ ﺷﻮﻯ ﻛﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﻔﺘﻪ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺍﻯ ﻛﻪ ﺩﺍﺷﺘﻰ ، ﭼﻴﺰﻛﻰ ﺍﺯ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺑﻨﻮﻳﺴﻰ ﻳﺎ ﻧﻪ ﻛﻪ ﻳﺎﺩ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﺍﺗﻤﻰ ﺁﻗﺎﻯ ﻣﻴﺮﺯﺍﻳﻴﺎﻥ ﻣﻰ ﺍﻓﺘﻰ ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻧﻜﻪ ﺩﻛﻤﻪ ﻗﺮﻣﺰ ﺭﺍ ﻓﺸﺎﺭﺩﻫﻨﺪﻭﺑﺎﺧﺎﻛﺴﺘﺮﻳﻜﻰﺷﻮﻯ، ﺑﻰﺧﻴﺎﻝﻣﻰﺷﻮﻯﻭﺳﻜﻮﺕﻣﻰﻛﻨﻰﻭﻣﻄﻠﺒﺖ ﺭﺍ ﻣﺜﻞ ﭘﺴﺮﻫﺎﻯ ﺧﻮﺏ ﻣﻰ ﻧﻮﻳﺴﻰ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ، ﺗﻮ ﺍﻯ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺧﻮﺏ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﻧﻰ ، ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻛﺸﻮﺭ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻤﻰ ﻛﻨﺪ ﻭ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺩﻝ ﺩﺭ ﮔﺮﻭﻯ ﭼﻨﻴﻦ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺑﻰ ﺩﺭ ﻭ ﭘﻴﻜﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻇﻬﺮ ﺭﻭﺯ ﺗﻌﻄﻴﻠﺶ ﺭﺍ ﺧﺮﺝ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺍﺯ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ! ﻳﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺑﻤﺐ ﻫﺎﻯ ﺍﺗﻤﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﻛﻤﻪ ﻗﺮﻣﺰ ﻛﻪ ﻓﺸﺎﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻪ ﺗﻮ ﻣﺎﻧﻰ ﻭ ﻧﻪ ﻣﻦ! ﻗﺼﻪ ﻓﻼﺣﺖ ﻧﮋﺍﺩ ﻭ ﺩﻟﺶ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻠﻰ ﻓﻼﺣﺖ ﻧﮋﺍﺩ ﺩﺭ ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﻫﻔﺘﻪ ﻗﺒﻞ ﻳﻜﺪﻓﻌﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻔﺶ ﻧﻜﺸﻴﺪ ﻭ ﺭﻓﺖ. ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﺎﺩﮔﻰ ﻭ ﺭﺍﺣﺘﻰ ﻭ ﻳﻜﺪﻓﻌﻪ ﺍﻯ!ﺧﻴﻠﻰ ﻫﺎ ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪ ﻛﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻣﺮﮔﺶ ﭼﻪ ﺑﻮﺩ. ﺩﻟﻴﻞ ﻣﺮﮔﺶ ﺧﻴﻠﻰ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﺣﺘﻤﺎ ﺣﺎﻝ ﺩﻟﺶ ﺧﻮﺏ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺳﻦ ﻭ ﺳﺎﻝ ﻭﻗﺖ ﺭﻓﺘﻨﺶ ﻧﺒﻮﺩ.ﺩﻝ ﺁﺩﻡ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺁﺩﻡ ﺍﺳﺖ. ﺩﻝ ﻛﻪ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮﺏ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﭼﻄﻮﺭﻯ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺭﻯ ﺁﺩﻡ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪ؟ ﭼﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭﻧﺪ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻰ ﻛﻨﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﻣﺪﺗﻬﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﻧﻴﺎ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻫﻢ ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻨﺪ. ﺭﻭﻯ ﺩﻟﺸﺎﻥ ﻳﻚ ﻣﻦ ﺧﺎﻙ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻋﻴﻦ ﺧﺎﻙ ﺭﻭﻯ ﺗﺎﺑﻮﺕ. ﻣﺤﻤﺪﻋﻠﻰ ﻓﻼﺣﺖ ﻧﮋﺍﺩ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ ﺯﻭﺩ ﻣﻰ ﺭﻓﺖ ﺍﻣﺎ ﺭﻓﺖ ﭼﻮﻥ ﺣﺎﻝ ﺩﻟﺶ ﺧﻮﺏ ﻧﺒﻮﺩ.ﭼﻮﻥ ﺩﻟﺶ ﺧﻮﻥ ﺑﻮﺩ. ﭼﻮﻥ ﺩﻟﺶ ﺩﺭﺩ ﺩﺍﺷﺖ. ﺍﮔﺮ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﻫﻰ ﺑﺪﺍﻧﻰ ﺩﻟﻴﻞ ﻣﺮﮔﺶ ﭼﻴﺴﺖ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻮﺍﺏ ﺑﺮﺍﻳﺖ ﺑﺲ . ﺣﺎﻝ ﺩﻟﺶ ﺧﻮﺏ ﻧﺒﻮﺩ. ﻛﺎﺵ ﻭﻗﺘﻰ ﺩﻛﻤﻪ ﻗﺮﻣﺰ ﺭﺍ ﻣﻰ ﺯﻧﻨﺪ ، ﻛﺎﺵ ﻭﻗﺘﻰ ﻭﻗﺘﺶ ﻣﻰ ﺭﺳﺪ ﻛﻪ ﻧﻮﺑﺖ ﺭﻓﺘﻨﻤﺎﻥ ﻣﻰ ﺭﺳﺪ ﺣﺎﻝ ﺩﻟﻤﺎﻥ ﺧﻮﺏ ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﻝ ﺧﺮﺍﺏ ، ﺁﻥ ﺩﻧﻴﺎ ﻫﻢ ﺣﺎﻝ ﺁﺩﻡ ﺭﺍ ﻣﻰ ﮔﻴﺮﺩ. ﻳﺎﺩﺵ ﺑﺨﻴﺮ ﻣﺮﺣﻮﻡ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻣﻨﺼﻔﻰ ﻭ ﺁﻥ ﺁﻫﻨﮓ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺟﻨﻮﺑﻰ ﺍﺵ ﻛﻪ ﺳﻬﻴﻞ ﻧﻔﻴﺴﻰ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺯﻳﺒﺎﻳﻰ ﺑﺎﺯﺧﻮﺍﻧﻰ ﺍﺵ ﻛﺮﺩ : ﻭﻗﺘﻰ ﺩﻝ ﺧﺮﺍﺑﺘﻪ ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻨﻰ ﻋﺬﺍﺑﺘﻪ ﻏﺼﻪ ﺑﻰ ﺣﺴﺎﺑﺘﻪ ﺑﻰ ﻛﺸﺘﻪ ﺧﻮ ﺷﺘﺎﺑﺘﻪ ﻭﻝ ﺑﻜﻦ ﻏﺼﻪ ﻭ ﻏﻤﺖ ﻛﻢ ﺑﻜﻦ ﺁﻩ ﻭ ﻣﺎﺗﻤﺖ ﻳﻪ ﺣﺮﻑ ﺗﺎﺯﻩ ﮔﻴﺮ ﺑﻴﺎﺭ ﮔﺮﻡ ﺻﻔﺎ ﺑﻜﻦ ﺩﻣﺖ

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.