هرمنوتیکطبعیتگرایانه

کریسوستموس مانتزاوینوس علیرضا حسن پور- رقیه مرادی انتشارات نقش و نگار چاپ اول: ‪281 ،1395‬ صفحه

Ettelaat Hekmat va Marefat - - کتاب -

هرمنوتیک در نخستین مراحل ظهورش بهعنوان روش شناسی فهموتفسیرمتونمختلفمانندالهیات، ادبیات، حقوق و فلسفه شکل گرفت؛ هرچند در ادامه و نزد فیلسوفان مختلف به ویژه در آلمان تحوالت چشمگیری یافت. برای نمونه میتوان گفت نزد دیلتایبهمعنایگفتار،نوشتاریافع ِلنیتپدیدآورندۀ آن است و فهم، روش دستیابی به معنا یا نسبت های معنایی بهشمار میرود و هرمنوتیک روششناسی این فهم است. اما فهم مثال در هرمنوتیک هایدگر و گادامر امری بنیادین است که »هرگونه روش اعم از روش علوم طبیعی و انسانی اشتقاقی از آن است. وجه اشتراک این دو روش این است که هر دو روش های علوم طبیعی را در درک معنا ناکارآمد میدانند.« کریسوستموس مانتزاوینوس نویسندۀ کتاب »هرمنوتیک طبیعتگرایانه« در این باره نظر دیگری دارد. او برای طرح و بسط نظرش کتاب را در دو بخش و شش فصل تنظیم کرده است. می توان گفت بخش نخست کتاب سلبی و بخش دوم ایجابی است. او در بخش نخست ابتدا تلقی دیلتای، هایدگر و گادامر را از هرمنوتیک بیان می کند، تا از این رهگذر به نقد این دیدگاه ها بپردازد و به عبارت دیگر ناکارآمدی آنها را در درک معنا آشکار سازد. مانتزاینوس در این بخش تأکید می کند که »هم ادعای تمایز روش شناختی علوم انسانی و علوم طبیعی و در نتیجه استقالل علوم انسانی که دیلتای مدافع آن است، بی اساس است، هم تلقی از فهم که روش های علوم طبیعی راهی به فهم معنا ندارند.« همان طورکه پیش تر گفتیم مؤلف در بخش نخست کتاب به صورت سلبی بحث میکند. بخش نخست با عنوان »بنبستهای هرمنوتیکی« مشتمل بر سه فصل است. »ادعای استقالل علوم انسانی« عنوان فصل نخست است و به نقد معنای هرمنوتیک نزد دیلتای اختصاص دارد. مؤلف در این فصل به دو بحث کلی می پردازد: نقدی بر هرمنوتیک ویلهلم دیلتای، و اینکه چرا علوم انسانی از نظر روش شناختی مستقل نیستند؟ فصل دوم »دور هرمنوتیکی و قفل تفکر« نام دارد. فصل دوم با عنوان »دور هرمنوتیکی و وقفه در تفکر« به نقد تلقی هرمنوتیکی مارتین هایدگر اختصاص دارد. در این

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.