روابط فرهنگی ایران و چین

Ettelaat Hekmat va Marefat - - گزارش -

به دعوت مرکز فرهنگی و بینالملل شهر کتاب و مؤسسه نمایشگاههای فرهنگی ایران، هیئتی از انجمن نویسندگان چین در نشست ویژه شهر کتاب حضور یافتند. در این نشست علیاصغر محمدخانی، لی یی مینگ،فوشیوپینگ،لیشائوجون،یوگویلی،ابوالقاسم اسماعیلپور، مهدی محبتی، علیاصغر سیدآبادی، الهام میرزانیا، آزاده باقری و جمعی از نویسندگان، شاعران و محققان ایرانی حضور داشتند.

در ابتدای نشست، علیاصغر محمدخانی، معاون فرهنگی و بینالملل شهر کتاب، دربارۀ پیشینیه روابط فرهنگی میان ایران و چین گفت: »دربارۀ روابط فرهنگی ایران و چین بسیار نوشته و سخن گفتهاند؛ از عصر درخشان فرهنگ ایران در چین، از چگونگی ورود اسالم به چین، از خاندانهای بزرگ ایرانی در سرزمین چین، از نگارگری در ایران و چین، از هنر سفالگری و چینیسازی در ایران و چین، از تأثیر ایرانیان بر معماری چین، از کارنامۀ ایرانیان عهد باستان در چین از دهکده پارسی در جنوب چین و از سنگ نبشتههای فارسی در چین.« در ادامه لی ای مینگ، رئیس دفتر انجمن نویسندگان و منتقد ادبی، در ابتدا با اشاره به استقبال شگفتانگیز ایرانیان از هیئت چینی درباره ایران گفت: »ایران یکی از کشورهای متمدن جهان است که اشعار کالسیک برجستهاش در ادبیات جهان، جایگاه بسیار مهمی را اشغال کرده است. شاهکارهای جاودان شاعران نامداری همچون فردوسی، خیام، سعدی، حافظ ...و به زبانهای مهم دنیا ترجمه شده است که توجه و تحسین بسیاری از عالقهمندان ادبی سراسر جهان را برانگیخته است. ’گلستان‘سعدییکیازمتونیاستکهدرمکتبهای اسالمی چین تدریس میشود. چین کشوری متمدن در شرق جهان است که تاریخی پنجهزارساله و تاریخ مکتوبی سههزارساله دارد. اولین مجموعه اشعار چین بانام’اشعارمقدس‘درفاصلهبینقرن11قبلازمیالد تا قرن 6 قبل از میالد نوشته شده که آثار شعری 500 ساله را درج کرده و دریچهای رو به سنت رئالیسم شعری چین را گشوده است. متون ادبی قدیمی و معروف چینی زیادی همچون ’رویای عمارت سرخ‘، ’سیر باختر‘، ’کرانه رود‘، ’داستانهای سه پادشاهی‘ و ’هنر رزم سون زه‘ به زبانهای بسیاری ترجمه شده و در سراسر دنیا پخش شدهاند.« در ادامه فوشیو یینگ، رماننویس، درباره وضعیت رمان معاصر چین، سخنرانی کرد و در بخشی از صحبتهای خود درباره ویژگیهای رمان معاصر چین گفت: »نویسندگان چینی در دهۀ هشتاد قرن بیستم میالدی، از فرهنگ غرب تأثیرات عمیقی پذیرفتند. در سالهای اخیر، به همراه توسعه برقآسای جامعه چین، نویسندگان چینی که موقعیتشان دستخوش تغییرات فاحش زمانه شده بود، بیشتر به بیان تجارب چین جدید اهمیت دادند. آنها داستانهای چین جدید را روایت کردند. در ادامه یوگویلی، مدیر گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مطالعات زبانهای خارجی پکن، ضمن اشاره به ترویج اهمیت فردوسی در چین و ترجمۀ چند کتاب برای انتقال روح فردوسی به فرهنگ چین تصریح کرد: »همانگونه که در روز بزرگداشت فردوسی، در ایران مردم به مقبره او میروند و این روز را جشن میگیرند، سالهاست به همت رایزنی فرهنگی مراسم بزرگداشت فردوسی در دانشگاه چین برگزار میشود.« دکتر الهام میرزانیا، مطالب خود را درباره تاریخ ادبیات چین ارائه کرد: تاریخ ادبیات چین با متون فلسفی آغاز شده است که در ایران بارها و بارها چاپ شدهاند. از حدود 2000 تا 2500 سال پیش دو کتاب شعر باقی مانده است که درواقع یکی از قدیمترین کتابهای چین است. در کتاب »اشعار مقدس«، اشعار محدوده پانصد سالهای که در شمال چین سروده شدهاند، جمعآوری شده است. کتاب دیگر هم که »اشعار چو یوان« است که هیچ کدام از این کتابها به فارسی ترجمه نشده است. از خصوصیات آثار آن دوره، بیان روحیات شخصی، کاربردی و اجتماعی بودن ادبیات را میتوان برشمرد. در باور چینیان شعر و نثر مقدس شمرده میشد اما رمان و نمایشنامه حالت سرگرمی داشت. در دورۀ بعدی ما شاهد کتاب یادداشتهای تاریخی هستیم که کتاب برجسته و مشهوری است و تاریخ سههزارساله را ثبت کرده با سبک داستانپردازی تاریخی. در دورۀ میانه در زمینه سبک و زبان ادبی اصالحاتی به وجود میآید و نثر چین ارتقا مییابد. در همین زمان رمان چینی رشد و تکامل یافت و از نظر زبانی به سمت سادگی و قابل درک بودن، پیش رفت.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.