تکیه بر روابط اجتماعی / سونیا لیوبومیرسکی، ترجمه نازنین اردوبازارچی

Ettelaat Hekmat va Marefat - - Contrents -

سونیا لیوبومیرسکی ترجمه نازنین اردوبازارچی

سونیالیوبومیرسکیاستادروانشناسیدانشگاهکالیفرنیاریورسایداستودکترایخود را در رشتۀ روانشناسی اجتماعی/شخصیتی از دانشگاه استنفورد دریافت کرده است. وی در حال حاضر دورههای روانشناسی اجتماعی و روانشناسی مثبت را در دانشگاه تدریس میکند. این مقاله بخشی از کتاب او با عنوان »چگونگی شادکامی« است که انتشارات پنگوئن آن را در سال 2008 بهچاپ رسانده است. این کتاب راهنمای جامعی برای درک چیستی شادکامی است و با ارائۀ بیش از دوازده استراتژی افزایش شادکامی راه جدیدی برای درک پتانسیل ذاتی انسان برای شادکامی وتوانایی حفظ آن در زندگی به ما نشان میدهد. لیوبومیرسکی در این بخش با تأکید بر روابط اجتماعي، مهرباني را یکي از راههاي موثردررسیدنبهشادکاميمعرفي کردهوتمرینهایيبرايمهربانبودنارائهميکند.

اگر من در اندیشۀ خود نباشم پس چه کسی خواهد بود؟ اگر تنها در اندیشه خود باشم پس که هستم؟

اگر اکنون نباشم پس چه زمانی باشم؟

تلمود

نقش روابط اجتماعی در تندرستی و سالمت چندان حیاتی نیست. یک روانشناس اجتماعی میگوید : »مهمترین عامل بقای گونۀ بشر رابطه است.«1 و من فکر نمیکنم او اغراق کرده باشد. یکی از مهمترین یافتههای ادبیات در باب شادکامی نشان میدهد که

2

انسانهای شاد روابط بهتری نسبت به همنوعان ناشاد خود دارند. پس تعجبی ندارد که تقویت روابط اجتماعی یکی از راههای مؤثر در رسیدن به شادکامی است. در این مقاله به دو فعالیت شادکامانه خواهیم پرداخت که در برخی از روابط اجتماعی با هم مشترکاند یعنی تمرین مهربانی و تقویت روابط. فعالیت شادکامانه شماره یك: تمرین مهربانی مهربانی،گشادهدستیوبخششجنبۀاخالقیانکارناپذیریدارند.یکفرد معتقد و اخالقگرا به نیازمندان کمک میکند و در صورت لزوم رفاه خود را فدای دیگری میکند. آرتور شوپنهاور، فیلسوف آلمانی، مینویسد: »مهربانی پایه اخالقیات است.« از همان کودکی به ما میآموزند که نیکی و مهربانی از فضایل اخالقیاند و چون صحیح، خوب و اخالقی تلقی میشوند فینفسه دارایارزشاند.اخیراًتحقیقاتعلمیثابتکردهاندنیکوکارینهتنهابرایفرد گیرنده بلکه برای انجامدهندۀ آن نیز مفید است، حتی وقتی خوب بودن و نیکی کردن دشوار باشد و یا شخص پاسخ مناسبی در قبال آن دریافت نکند. اما گشادهدستی و میل به شریک شدن باعث شادکامی انسان میشود.

خمیرۀ مهربانی انسان... شادکامی ست. اینکه مهربانی کردن میتواند احساس خوبی در فرد ایجاد کند مفهوم جدیدی نیست. قرنهاست که نویسندگان، فیلسوفان و متفکران دینی از این حقیقت سخن میگویند. داالیی المای چهارم، رهبر مذهبی بودائیان تبت میگوید: »مهربانی کنید تا شادکام شوید«. یک ضربالمثل هندو میگوید: »شادکامی حقیقی در شاد کردن دیگران است.« توماس کارالیل، رسالهنویس اسکاتلندی، مینویسد: »لذت حقیقی در مهربانی است.« اینها افکار جالبی هستند اما صحت آنها تنها در این اواخر از طریق شیوههای علمی سیستماتیک بررسی شده است و تاآنجاکه میدانم این کار برای نخستینبار در آزمایشگاه من انجام شد. تحقیقات پیشین به ارتباط میان شادکامی و کمک به دیگران پرداختهاند و نه علیت میان آنها. بهعنوان مثال، افراد شاد تمایل بیشتری به انجام کارهای نوع دوستانه دارند )مثل خرید کردن برای یک دوست بیمار و یا کمک کردن به غریبهها(، زمان بیشتری را برای کمک به دیگران اختصاص میدهند و در محل کار همواره بیشتر از وظیفهشان کار انجام میدهند )مثال علیرغم حجم کاری باالی خودشان به همکارشان کمک میکنند 3.( این یافتهها مفیدند اما دربارۀ اینکه آیا انجام تمام این کارها- کمک به غریبهها و همکاران- حقیقتًا فرد را شاد میکنند یا خیر، حرف زیادی برای گفتن ندارند. من و همکارانم برای پرداختن به این مسئله دست به آزمایشی زدیم که در آن شرکتکنندگان را به دو گروه تقسیم کردیم و از آنها خواستیم طی شش هفته و هفتهای پنج بار کارهای محبتآمیز انجام دهند. گروه نخست در هر زمانی می توانستند این کارها را انجام دهند اما گروه دوم میبایست هر پنج کار در هفته را طی یک روز- مثال دوشنبه- انجام دهند. دستورالعمل ما به این شرح بود:

ما در زندگی روزمره نسبت به سایرین مهربانایم. این مهربانی میتواند کوچک و یا بزرگ باشد و فرد مقابل از آن آگاه باشد یا نباشد. این مهربانیها میتواند شامل شارژ کردن پارکومتر یک غریبه، کمک به یک دوست در انجام وظایفش، مالقات یک خویشاوند پیر، اهدای خون و یا نوشتن یک نامه تشکر باشد. شما باید در طول هفتۀ آینده پنج کار محبتآمیز انجام دهید. نیازی نیست تمام این کارها برای یک شخص انجام شود و یا فرد مقابل از آن آگاه باشد و لزوما نباید یکی از مثالهای ذکر شده باشد. توجه داشته باشید کاری انجام ندهید که خود و یا دیگران را بهخطر بیاندازد.

شرکتکنندگانهریکشنبهشبگزارشیازمهربانیهایشانتهیهمیکردند که شامل آنچه در طول هفته انجام داده بودند، زمان آن و فرد مقابلشان بود. کارهای آنها بسیار متنوع بود، از کمکهای کوچک گرفته تا لطف های فراوان، مثل:خریدنبستنیبراییکدوست،شستنظرفها،اهدایخون،ماندنکنار یک دوست در خانه جدیدش، رفتن به خانۀ سالمندان، رفع معایب کامپیوتر یک غریبه، غرض دادن ماشین به خواهر برای آخر هفته، دادن بیست دالر به یک بیخانمان، تشکر از یک استاد برای زحمات فراوانش.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.