زایش تراژدی و چند نوشتۀ دیگر

فردریش نیچه رضا وليیاری نشر مرکز چاپ اول: ‪234 ،1396‬ صفحه

Ettelaat Hekmat va Marefat - - کتاب -

زایش تراژدی یکی از مهمترین آثار فردریش نیچه است. این اثر پیشتر هم به فارسی ترجمه شده بود اما اکنون نشر مرکز با ترجمۀ رضا ولییاری دوباره این اثر را منتشر کرده است. آنچه شاخصۀ کتاب فعلی است، مقدمۀ مفصل و روشنگر ریموند گوس بر این اثر است. گوس آنچنان ظریف مقدمهاش را با روایت رابطۀ نیچه و واگنر آغاز میکند که وقتی به مرور از هیجان داستان کاسته میشود و به همان میزان به مضامین فلسفی افزوده میشود، ذرهای از جذابیت نوشتارش کم نمیشود. گوس بر این نظر است که زایش تراژدی عمدتا به دو مسئلۀ متفاوت توجه دارد: از یک سو تالشی است برای پاسخ گفتن به چند پرسش دربارۀ فرهنگ و جامعه: مانند اینکه فرهنگ انسانی چیست؟ چرا تشریک فرهنگ برای ما مهم است؟ فرهنگ انسانی تحت چه شرایطی خواهد بالید و تحت چه شرایطی خواهد مرد؟ از سوی دیگر مسائلی است که از سنت االهیاتی فلسفی ناشی شده است و پرسشی مانند »آیا زندگی ارزش زیستن دارد؟« را به همراه آورده است. نیچه برای پیشبرد بحثش این اثر را به سه بخش عمده تقسیم کرده است: بخش نخست وصف خاستگاه تراژدی در یونان باستان به مثابۀ پیامد کشاکش میان دو نیرو، اصل یا رانه است. بخش دوم متن نیچه، وصف چگونگی از بین رفتن این توازن با از راه رسیدن نیرو، اصل، یا رانۀ جدیدی است که نیچه آن را به سقراط نسبت میدهد. بخش سوم و پایانی متن، وصف بحران مدرنی است که مجبورمان میکند حدود فرهنگ سقراطیمان و بهای گزافی را که باید بپردازیم، تشخیص دهیم. »نیچه بر این باور است که تاریخ دارد جهتش را معکوس میکند و ما را از شرایط سقراطی به شرایطی باز می¬گرداند که در آن تراژدی بار دیگر ممکن خواهد بود. شاهد اصلي این ادعا پیشرفتهای اخیر در فلسفه و موسیقی است.«)بخش (19 این اثر عالوه بر مقدمۀ ریموند گوس و وقایعنگار زندگی نیچه از چهار بخش تشکیل شده است.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.