اینک آخرالزمان

Ettelaat Hekmat va Marefat - - گزارش -

باشد. مگر غير از اين است كه فالسفه با خوانش آثار يكديگر، با آراء و نظرگاههاي مختلف آشنا ميشوند؟

شايد همين داليل، مباحث و چالشها، انگيزه تشكيل سمينار »خواندن و نوشتن در منطق« باشد كه دانشگاه Clermantauvergne فرانسهدرماهژوئنعهدهدار برگزاري آن است. در اين سمينار ولكر پيكهاوس )از دانشگاه پادربورن(؛ درك اشليم )از دانشگاه مگگيل كانادا(، ماتياس ويله )از پادربورن آلمان( مديريت گروهي از سخنرانان، فيلسوفان و منطقيون را برعهده ميگيرند تا مقولههاي »خواندن« و »نوشتن« و نقش بنيادين آنها در فلسفه و منطق را روي ميز كار قرار دهند. از عناوين موضوعات مطروحه در سخنرانيها، مطالبزيرحائزاهميتاند:

ملزومات نوشتن مقالۀ فلسفي؛ سطوح مختلف »التفات« در متون منطقي، چيستي آنچه بايد موضوع دفاع يا اثبات قرار گيرد؛ نظاممندي نوشتار؛ شناخت مخاطب متن در منطق و فلسفه؛ نوشتن و خواندن منطقي )مهارت يا قريحه؟(؛ شگردهاي نگارش تحليلي؛مبحث»ذوحدين«درمتنمنطقي؛مثالنقض، برهان خلف و استدالل و يا تكنيكي در نوشتارهاي فلسفي ـ منطقي؛ آموزش خواندن/ آموزش نوشتن؛ اكتساب يا ممارست در خوانش متون، مواد خام؛ پيوند ميان عقل و منطق و فكر و زبان؛ مسئله »مفاهيم« و »سبك ادبي«؛ مبحث »ترجمه«؛ مقالهها و نقد و نظرها؛ كتابهاي منطقي و فلسفي؛ مجلهها و نشريات مرتبط؛ آموزش خواندن و نوشتن منطقي در كتابخانهها، ابزارهايآموزشي،نظريههايحقيقي.

برخی از باورها-دستكم برای برخی از انسانها-در زندگی نقشی بنيادين بازی میكنند. بهگونهای كه تمام وجوه و جوانب زندگی فرد باورمند را دربرگرفته ومحورهای اصلی رفتار، گفتار، تنظيم روابط، تحصيالت، شغل و عاليق فردی و اجتماعی وی را تعيين میكنند. بیگمان، رستاخيز، آخرالزمان، معاد و روز داوری ازجملۀ اين باورهاست. البته اين واژهها تا حد زيادی مفاهيمی دينی بهشمار میروند و عمدتا بهمعنی زنده شدن مردگان در پايان جهان و رويدادهای پس از آن هستند. باور اغلب معادشناسان و مؤمنان به رستاخيز اين است كه در پايان جهان، يك رستاخيز جهانی روی خواهد داد كه طی آن، تمام مردم متعلق به تمام قرون و اعصار تاريخ زنده میشوند. اين مفهوم، درحقيقت، بنيان اعتقادی اديان ابراهيمی را تشكيل میدهد اگرچه در بيشتر اديان-كهنه و نو، باستانی ،قديم، مدرن، شرقی و غربی، طبيعی و كشاورزی، توحيدی يا ثنوی به اشكال گوناگون وجود دارد.

در همين رابطه، دستنوشتههای مصری و كنعانی از مرگ و برخاستن خدايانی همچون ايزيريس و بعل سخن گفتهاند. در يونان باستان، باور بر اين بود كه شماری از مردان و زنان جسمی جاودانه دارند. پس بعد از مردن زنده میشوند. نمونۀ بارز آن، اسكالپيوس است كه به دست زئوس كشته شد تنها به اين خاطر كه دوباره زنده شده و به خدای بزرگتری تبديل شود. آشيل نيز بعد از كشته شدن، طی ماجراهايی به زندگی بازگردانده شد. ممنون، آلكمينی،كستور، هركول و مليسرت هم، ديده شده كه گاه در غالب جسمانی زنده شده و جاويدان به زندگی ادامه دادهاند.

در يهوديت، سه نمونۀ واضح از زنده شدن افراد پس از مرگ وجود دارد. اول-پسر جوانی كه با دعای الياس نبی زنده میشود. دوم-پسر زنی به نام شوناميت كه به دست اليسع زنده میشود. و سوم- مردهای كه بر قبر الياس نبی پرت میشود و بر اثر تماس با استخوانهای الياس زنده میشود. اما شايد بتوان گفت بحثانگيزترين رستاخيز در دين مسيحيت يافت میشود و آن رستاخيز عيسی مسيح است. بنياد اين اعتقاد مسيحی نظر پولس رسول است. بهگفتۀ پولس، ايمان مسيحی بر محوريت رستاخيز عيسی مسيح و اميد به زندگی پس از مرگ قرار دارد. تقريبا تمام مسيحيان كاتوليك، ارتدوكس و پروتستان و پيروان كليسای آشوری شرق رستاخيز جسمانی عيسی مسيح را بهعنوان يك رويداد واقعی تاريخی قبول دارند و انكار واقعيت فيزيكی رستاخيز او را به عنوان يك ارتداد محكوم میكنند.

در اسالم، رستاخيز يا يومالقيامه از اهميت فراوانی برخوردار است. مسلمانان معتقدند كه زمان قيامت را خداوند از پيش تعيين كرده اما برای انسان ناشناخته است. رستاخيز جسمانی نيز در قرآن محل تأكيد قرار گرفته و شيعيان باور دارند كه پيش از قيامت و بههنگام ظهور امام دوازدهم، خداوند گروهی از مردگان را بههمان صورتی كه قبال در دنيا بودند به دنيا برمیگرداند.گروهی را عزيز و گروهی را ذليل میكند. اهل حق را بر اهل باطل غلبه میدهد و داد مظلومان را از ستمگران میگيرد.

همين مقدمۀ كوتاه در ذكر اهميت مفهوم رستاخيز يا آخرالزمان برای برگزاری سمينارها، همايشها و سخنرانیهای متعدد در سراسر جهان كافی است. اگرچه پيرامون اين مفاهيم دنيايی مجزا توسط دانشمندان و عوام مردم، دينداران و كافران، نويسندگان، فيلمسازان، جادوگران و سياستمداران بنا شده است كه بحث و بررسی آن مجالی ديگر میطلبد و فرصتی مستوفا. يكی از آن پرشمار سمينارها را درتاريخ 25 ماه اكتبر آكادمی بريتانيايی االهيات آخرالزمانی برگزار ميكند كه مقر اصلی آن در رم و در همسايگی پاپ اعظم است. عنوان كامل سمينار »رستاخيزشناسی و آخرالزمانگرايی از سال 1500 تا كنون« است و دانشگاههای مترو پوليتن در منچستر و شورای پاپی واتيكان نيز بخشی از كار را بهعهده گرفتهاند. سخنرانان، طيف متنوعی از فيلسوفان و متألهان را در بر میگيرند و موضوعات مطرحشده- همانگونه كه انتظار میرود- بسيار گسترده است. از مرگ و زندگی پس از آن گرفته تا مفهوم آپوكاليپس، هزارهگرايی، تجسد، معاد و نقش يا حضور پر رنگ آن در انديشۀ دينی؛ ادبيات، سياست، روابط اجتماعی و هنر. اما برگزاركنندگان سمينار با هوشمندی محدودۀ زمانی را تنگتر كردهاند: »از 1500 تا روزگار معاصر يا بهبيانی ديگر، از اوايل دوران مدرن تا كنون. ازسوی ديگر، حوزههای معنايی و كاربردی نيز مشخص شده است: بررسی توسعه مفهوم رستاخيز در حوزههای تاريخی، فلسفی و فرهنگی. )البته كه اين حوزهها از چنان دامنه وسيعی برخوردارند كه تعيين حدود و ثغور برای سخنرانی ها و پژوهشهای ارائهشده كاری است تقريبا ناممكن(.

عمده سخنرانیها پيرامون چهار موضوع ارائه شده است: apocalypse,resurrection,purg atory,heaven&hell اندرو كروم از دانشگاه مترو پوليتن، لويد استريكلند از دانشگاه رم، كين كالت روانشناس آلمانی، روبرتز باتو نويسنده كتاب داوود و صهيون، اسميت نيل متخصص و مشاور داستانهای آخرالزمانی، ازجمله سخنرانان اين سمينار هستند. و مطابق معمول، با معرفی جذابترين موضوعات ارائه شده از نظر نگارنده، اين بخش را بهپايان میبريم. »مسئله ناپديد شدن« كه پديدهای مجزا از زنده شدن دوباره است. و »زامبیها«.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.