خداحافظ مرد تضادهاي دوست داشتني

Iran Varzeshi - - ورزش جهــــان - مارك بكتل ‪Mark Bechtel‬

او مــردي بــود به دنبــال جايگاهش به عنوان بزرگترين بوكســور و شــايد هم ورزشــكار جهان، مردي كــه تضادها را در آغوش ميگرفت. او كســي نبود جز محمد علي. مرد بشردوســتي كه يك روز عكس لحظه بوسه زدنش بر گونههاي كودكان او را محبوب ميكــرد و روز ديگر با «گوريل، كودن و زشــت» خطاب كردن رقيبش جو فريــزر همه را غافلگير ميكــرد. او هماني بــود كــه گرويدنش به اســلام بــه مذاق خيليها خوش نيامد امــا خوددارياش از پيوستن به ارتش آمريكا براي جنگ ويتنام دوستداشتنياش كرد. او همان كسي بود كه درباره نرفتنش بــه جنگ با ويتناميها آن جملــه معــروف را گفت:«بــه جنگ با ويتناميها نميروم چون آنها هرگز مرا كاكا سياه صدا نكردند».

اما هرچه سن محمد علي بالاتر رفت، تضادهايــش هم كمرنگتر شــدند و تمام چيزي كه به ياد ســپرده شد، بزرگي او به عنوان يك فرد بشــر دوســت، پيشگام در تغييرات اجتماعي و يك بوكسور بود. فرزند يك نقاش و يك خدمتكار زن، كاســيوس كلي در ســن 18 ســالگي مــدال طلاي المپيك را برد و 4 سال بعد قهرمان بوكس سنگين وزن جهان شد.

از وقتــي كــه نامــش را بــه محمد علــي تغييــر داد، او دو بار ديگــر كمربند قهرماني اين دســته را برد و با اقتدارترين دوران حرفهاش را ســپري كرد. )چه كسي ميداند ســلطه او بر بوكس ســنگين وزن جهان چه مدت ديگر ادامه داشــت اگر او به خاطر خــودداري از رفتــن به جنگ با ويتنام 43 ماه از رقابت محروم نميشــد؟ ( حيرتآورتر از همه شــايد توانايي او براي بازگشــت به قله دنياي بوكس حتي بعد از اين محروميــت طولاني مدت بود كه همه را غافلگير كرد بخصوص ســال 1975 كه عنــوان قهرمانــياش را با شكســت دادن فريزر پس گرفت آن هم در مســابقهاي كه از عدالت خبري نبود. همان مسابقهاي كه ضربــات مهلك محمدعلــي كاري با فريزر كــرد كــه او در پايان چيزي بــراي گفتن نداشته باشد جز «خدا، خدا، او يك قهرمان فوقالعاده است ».

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.