بازگشت «نوشاد» به روزهای شاد

Iran Varzeshi - - ورزش ایـــــران - وصال روحاني ‪Vesal Rohani‬

نوشاد بر اين باور است كه حفظ اين جايگاه و فراتر رفتن از آن مستلزم بذل توجه از سوی مسووالن و حمايت آنها است و بدون آن، ترقی ديرپايی حاصل نخواهد آمد

دو برادر فقط نوشاد چپ دست نيست كه چنين صعــودی را در رنكينگ جديد فدراســيون جهانی تجربه كرده و برادر راســت دست او يعنــی نيما عالميان نيز بــا 3۲ پله ترقی در رتبه 50۱ جهان قرار گرفته اســت. پيشرفت محســوس هر دو محصول نتايج قابل قبول آنهــا در مســابقات اخير تنيــس روی ميز قهرمانی جهان هم هست.

آنجا كه نوشــاد اعتقاد دارد اگر ســالن محــل انجام رقابتهــا را در ميانه راه عوض نمیكردند يا اجازه میدادند كه او و برادرش با تمرينــات الزم با شــرايط آن مكان وفق يابند نتايج بســيار بهتری نصيب آنها و كل پينگپنگ ايران میشــد. نوشــاد میگويد: «پس از صعود از گروهمان در مرحله حذفی هم خــوب كار كرديم امــا در دومين بازی حذفیمان توپ حريفــم واقعا پر بود و زورم به او نرسيد. با اين وجود معتقدم برای من و برادرم در مســابقههای دوبل شانس و امكان تصاحب مــدال جهانی وجود دارد زيرا من و نيما در اين قسمت بسيار هماهنگ شدهايم.»

اين يک قصه تازه نيست نزديك شــدن نوشــاد نوجو و معموال انفجاری به قله تنيــس روی ميز دنيا واقعه تازهای نيســت. اولين يورش او به اين نقطه پنج، شش سال پيش حادث شد. موقعی كه ذهــن او پوياتر، بدنش فعالتر و شناســايی حريفان از وی كمتر بود. او «زد و زد» و «برد و برد» تا ناگهان به جمع 50 مرد اول تنيس روی ميــز دنيا راه يافــت و كاری را كرد كه امير احتشــامزاده «بزرگ» دهه 50 و اوايل دهه 60 ميالدی تنيس روی ميز ايران انجام داده و به بهتــر از آن هم نايل آمده بود ولی پسر گرانقدر او – مجيد- به رغم سلطه يك ربــع قرنی داخلیاش از تكرار آن در ســطح جهان بازمانده بود.

با اين حال برخی مســائل باعث غروب تدريجی و افت محسوس نوشاد در سالهای بعدی شد. شــايد اينكه او متوجه شد آنقدر كه توان و وقــت روی اين ورزش میگذارد، به همان ميزان به وی توجه نمیشــود او را دلسرد كرد و البته جاذبههای ليگ داخلی كه پول بالنسبه خوبی را برای يك دوره مسابقه حداكثر ســه، چهار ماهه نصيــب او و نظاير افشين نوروزی میكرد وی را از تمركز كافی بر كارش بازداشت.

عزلت «رستمی» وار نوشاد میتوانست به راحتی به يك ليگ اروپايی هم برود و آنجا كاســبی مفصلتری كند اما او ايران را ترجيح داد و همين مساله سبب شد حصاری كه او دور خود تنيده بود، ضخيمتر شــود و او كيانوش رستمیوار (در وزنهبرداری) به اين نتيجه برسد كه تمرينات شــخصیاش برای ارتقای او كافی اســت و صاحــب اين باور شــود كــه در اردوی ملی پينگپنگ كسی نيست كه بيشتر از او بداند و به وی چيزهای نابی را بياموزد.

مفاخر مازندران داشــتن يك «پــدر – مربــی» عالی و دلســوز هم طی سال هايی طوالنی در ايجاد باور فوق در ذهن نوشاد بیتاثير نبود. پدر او رحمت عالميان اســت كه همراه با برادرش نعمت عالميان در دهه 60 شمســی و اوايل دهــه 70 همپا با ابوطالــب (ناصر) نجفی و فواد كاســب بزرگترين «مــوی دماغ»های مجيد احتشامزاده طی سيطره 5۲ ساله وی بر تنيس روی ميز ايــران و از مفاخر ورزش مازنــدران بودند. رحمتا... عالميان به هر دو فرزندش آموخت چه بكنند كه اوج بگيرند و برخالف او مقابل سدی همچون احتشامزاده توقف نكنند.

محصول آموختنهــای اين پدر ماهر و دلسوز و قشنگی نوشاد و نيما برای آموختن هر چه بيشــتر، ظهور دو قهرمــان بزرگ و تــازه برای پينگپنگ مــا در اواخر دهه 80 شمســی و ابتدای دهه فعلی بــود. دو برادر تكنيكی و ســختكوش و بــا كالس كه حتی مجيد احتشــامزاده كه مدتی است گوينده برنامههای ورزشــی راديو تهران هم شــده، به مهارت آنها معترف اســت و شــايد در ته ذهنــش با خود نجوا میكند كه چقدر خوب شــد در جوانیهايش با پدر و عموی اين دو بازيكن رقابت میكرد و نه با خود آنها!

در آن سالهای سيری حقيقت امر هر چه باشــد، در سالهای سير شدن و رو به خستگی رفتن ذهن نوشاد، نيما بهتر و بهتر شــد به طوری كه حتی به نظر میرســيد او گوی سبقت را از نوشاد در سالهای 4۹3۱ و 5۹3۱ ربوده است.

نيمــا در راه جا انداختن ايــن باور در چند ميدان داخلی در سالهای فوق باالتر از نوشاد اول شد و حتی وقتی به تورنمنتهای بينالمللی رفت در چند نوبت باالی دســت نوشاد ايستاد.

تغيير مجدد معادله در فاصله چند روز تا شــروع تابســتان احتماال بسيار گرم 6۹3۱ معادله فوق دوباره عوض شده و اگر معتقد باشيم كه سقف پرواز نوشــاد از نيما باالتــر و او ذاتا قدری بهتر از نيما اســت، در راستای همين باور جايش را در صدر ردهبندی ايــران از نيما پس گرفته و ردهبندی جديد جهــان هم كه در ابتدای مطلب ذكر آن به ميان آمد تاييدی بر همين طرز نگرش است.

با اين حال نوشــاد بر اين باور است كه حفظ اين جايگاه و فراتر رفتن از آن مستلزم بذل توجه از ســوی مسووالن و حمايت آنها اســت و بــدون آن، ترقــی ديرپايی حاصل نخواهــد آمد و يك عقبگرد تــازه در انتظار او و نيما خواهد بود كــه به اعتقاد وی توان رسيدن تا رده پنجاهم دنيا را هم دارد.

اين اميد و نويد زمانی بيشــتر باورپذير میشود كه متذكر شويم به رغم گذشت اين همه ســالهای به ظاهــر طوالنی از ظهور و بلوغ برادران عالميان، اين بچههای ارزشمند زاده شهرستان بابل در استان مازندران هنوز بسيار جوانند و نوشاد بيشتر از 6۲ سال سن ندارد و نيما 5۲ ســاله است و به اين ترتيب يك دنيا زمــان و زندگــی و پويايی و اميد فراروی هر دوی آنها قرار دارد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.