لذتبخشترین صعود

Iran Varzeshi - - صفحه اول - سعید زاهدیان ‪Saeed Zahedian‬

8 آذر 76 را یادتان هست؟ صعود رویایی ما به جام جهانی در ملبورن با گل خداداد عزیزی؛ همان گل که تا ســالها در پیشنمایش تمام برنامههای ورزشی دیده میشــد. شاید برای نخســتین بار بود که فوتبال اینچنین شور و شادی را به مردم هدیه میکرد تا به خیابانها بیایند و تا پاســی از شــب با پرچم ایران شادی کنند.

از آن مســابقه و آن صعود، تا ســالها با عنوان حماسه ملبورن یاد میشد و ســالها روزنامهها در سالگرد آن بازی به ســراغ حماسهساز آن روز میرفتند و با خــداداد عزیزی گفتوگــو میکردند. مصاحبه با جــواد خیابانی به عنوان اولین گزارشــگری که صعود به جام جهانی را پس از انقالب گزارش کرده بود یا وقایعنــگاری بازی ملبورن، از تعویض ابراهیم تهامی تا اضطراب و اســترس ویرا و آن ســیگار معروف، همه و همه یادآور یک اتفاق بزرگ و ویژه بود که در فقر موفقیتهای ورزشی، حادثهای بزرگ و به یادماندنی را برای ما تداعی میکرد.

صعود به جام جهانی برای ما پروژهای دشوار و دستنیافتنی به نظر میرسید و شاید به همین دلیل ماجراهای دراماتیک ملبورن تا سالها فراموش نمیشد و برایش هر سال جشن تولد میگرفتیم.

8 سال بعد، ما به جام جهانی آلمان رفتیم اما چون 4 سال قبل در رسیدن به جام جهانی 2002 ناکام مانده بودیم، رســیدن به آلمان برایمان فتحالفتوحی بزرگ محسوب میشد و رییس وقت فدراسیون که بعدها با سیاسیکاری برکنار شد، قهرمان فوتبالیها بود، چرا که خیال میکردیم شاید در غیاب او و مجموعه مدیریتیاش هرگز فوتبال ملی ما به موفقیت بزرگی نرســد. ناکامی در صعود به جام جهانی 2010 با مربیانی ایرانی مزید بر علت شــد تا این ذهنیت نزد اهالی فوتبال تقویت شود که رسیدن به جام جهانی اگر نگوییم دستنیافتنی است، به این سادگیها هم به دست نمیآید. برای رسیدن فوتبال ملی ایران به جمع 32 تیم برتر دنیا، مسووالن فدراسیون به این نتیجه رسیدند که باید سراغ یک مربی بزرگ رفت و شاید با این کار ناکامیهای گذشته جبران شود.

تا حدودی تصمیم درستی هم بود و با آمدن کارلوس کیروش، پس از یک دوره وقفــه تیــم ملی ایران به جام جهانی 2014 برزیل صعود کرد؛ با ســختی و مشــقت فراوان در 3 بازی پایانی و پیروزی خارقالعاده در اولســان برابر کره جنوبی که همواره در این سالها به یک رقیب جدی و سرسخت برای ما تبدیل شده بود.

اما دیشب، فارغ از همه صعودهای قبلی، یک اتفاق ویژه و بزرگ رقم خورد، صعود ما به جام جهانی روســیه طعــم و مزه دیگری داشــت. متفاوت از تمام صعودهای قبلی؛ نخســتین اتفاق، شکســتن نوار سینوسی صعودها بود که یک دوره در میان شکل میگرفت و ما را آزرده خاطر کرده بود.

اما مهمتر از اتفاق اول، صعود بیدردســر، 2 هفته مانده به پایان رقابتهای مقدماتی، حس غرور خاصی داشــت. اینکه ما بعــد از برزیل، دومین تیم صعود کرده به جام جهانی روســیه هســتیم، اینکه نخستین تیم آســیایی باشیم که خودمــان را در جام جهانی میبینیم و در کنار اینها، تیم ایران بدون گل خورده و با اقتدار جشن صعود گرفت.

دیشــب صدای بوق ماشینها، حکایت از جشــن و پایکوبی قشنگی داشت، شبی زیبا به گستردگی تمام ایران که تا پاسی از شب مردم را شادمان و خرسند نشان میداد.

صعود دیشب ایران به جام جهانی با این اقتدار، با تمام صعودهای قبلی فرق داشت. شــاید این نقطه عطفی در فوتبال ایران باشد که نشان میدهد با صرف زمان و اســتفاده درست از یک مربی کارکشته و حرفهای، دوران وقفههای قبلی در رسیدن به جام جهانی پایان یافته است.

ما حاال نســلی جوان و با استعداد در اختیار داریم که محصول کار و تجربه مردی با تجربه و حرفهای به نام کارلوس کیروش است.

بــا همین روال و به قول عامیانه با همین دســت فرمــان، میتوان قلههای بزرگتــری را فتح کرد. حاال که دیگر صعود به جام جهانی و قرار گرفتن در رتبه نخســت ردهبندی تیمهای آســیا دیگر رویا نیســت، باید برای صعود از مرحله گروهی نقشه کشید یا به قهرمانی در جام ملتهای آسیا فکر کرد.

آیا این تیم با نتایج دو سال اخیر، ظرفیت رسیدن به چنین دستاوردهایی را ندارد؟ چرا که نه؛ اگر کمی حرفهای باشیم و اعتماد به نفس خود را باال ببریم.

دیشب صعود ایران به جام جهانی، متفاوت از تمام صعودهای قبلی، پیامهای روشــن و آشکاری داشت که پس از فرو نشستن تب و تاب صعود و اتمام جشن و شادمانیها، باید به دقت بررسی و تحلیل شود و اگر این اتفاق رخ دهد، از این پس نه فقط 4 ســال یک بار که هر وقت تیــم ملی ایران در یک آوردگاه بزرگ قرار میگیرد، میتوانیم خودمان را برای جشــن و سرور آماده کنیم. از این پس باید منتظر جشنهایی برای اتفاقهایی بزرگتر باشیم، وقتی صعود به جام جهانی برای فوتبال ملی ما دیگر یک رویا نیست.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.