مرغ همسايه غاز است

استقالل بدون زمين تمرين با چمدان پول دنبال جباروف 34 ساله

Iran Varzeshi - - صفحه اول - سعيد زاهديان ‪Saeed Zahedian‬

دیــروز یــک مصاحبــه از ســیدرضا افتخاری مدیرعامل باشگاه استقالل نکتهای داشت که بدجوری توی ذوق میزد و صعود به جام جهانی و شــیرینیهایش را به کام ما تلخ کرد؛ باشــگاه اســتقالل از نیم فصل گذشته سفت و سخت پیگیر جذب جباروف ازبکستانی است. بازیکن خوبی که روزهای پایانی فوتبالش را ســپری میکند و در 34 سالگی به پدیده لیگ ایران تبدیل شده که همه باشــگاهها برای جذب او ســر و دست میشکنند. این در حالی است که او در تیم ملی ازبکستان که همین هفته پیش مقابل تیم جوان و مســتعد ایران شکست خورد، جایــی در ترکیب نداشــت و فرصت بازی پیدا نکرد. از طرفی جباروف نیم فصل برای ســپاهان بازی کرد و آش دهانسوزی نبود و بســیار معمولی ظاهر شد. حاال اینکه چرا میان دو باشــگاه سپاهان و استقالل شیپور جنگ به صــدا درآمده و مدیــران این دو باشــگاه – بخصوص سیدرضا افتخاری – تا این حد خود را بــه آب و آتش میزنند که این بازیکن رو به نزول را با ارقام میلیاردی به مجموعه خود اضافه کنند، پرسش اصلی مــا اســت و ذوق آدم را از دیدن این همه کجسلیقگی کور میکند.

مگر قحطی بازیکــن در فوتبال ایران آمده که ســرور جباروف به محل مناقشــه و شــکایت و شکایتکشی دو باشگاه نامدار ایرانــی تبدیل میشــود؟ ظاهــرا مدیران ســپاهان و اســتقالل – بخصوص دومی – شــأنی برای باشــگاه و تاریخچه خود قایل نیســتند که بازیچه یک بازیکن پا به ســن گذاشــته ازبک شده و عنان کار را به دست مدیربرنامههای او ســپردهاند؛ بســی جای شرمســاری و خجالت دارد، وقتی تیم ملی ایران با یک دنیا ستاره روی نیمکت و نه در ترکیب اصلی، ازبکســتان را رفت و برگشت شکســت میدهــد و جبــاروف در ترکیب حریــف بازنده ما حتی فرصــت یک دقیقه بازی در ورزشگاه آزادی پیدا نمیکند. این بدان معناست که جباروف در تیم ازبکستان کــه از همه لحــاظ در شــرایط پایینتری نســبت به فوتبال ایران قرار دارد، جزو 11 مرد شاخص نیست اما در فوتبال ایران انگار مرغ همسایه غاز است.

در این میان داللها هم نقش هیزم بیار آتش نقل و انتقاالت را دارند و با استفاده از ناآگاهی و کمســوادی مدیــران، بازیکن در آســتانه بازنشســتگی را به تیمهای مطرح ما قالب میکنند و کســی دم هم نمیزند. واویالســت اگــر اینها را ببینیــم و صدای اعتراضمان بلند نشود. همین مدیران ناآگاه هستند که با تصمیمات اشتباه خود جلوی رشد فوتبال ایران را میگیرند. فارغ از هزینه میلیاردی که میتواند دســتمایه ساخت و ســاز ســاختمان و کمبودهای باشگاههای ما باشــد که به جیب یــک بازیکن و مدیر برنامهاش میرود، جای یک اســتعداد مثل نورافکن یا فرشید اسماعیلی در فهرست 18 نفری استقالل پر میشود که این هزینهای ســنگینتر از هدر رفتن چند میلیارد پول باشگاه است.

متاسفانه باشــگاههای ایرانی و مدیران آنها بدیهیتریــن موضوعات نقل و انتقاالت و جذب بازیکــن را نمیداننــد. در فوتبال حرفهای دنیا، جذب یک ستاره رو به افول آن هم با این اعداد و ارقام منسوخ است و هرگز شــاهد جذب بازیکنان پا به سن گذاشته از سوی باشــگاههای مطرح دنیا نیستیم، چرا کــه این خریدها توجیــه اقتصادی ندارند و تنها صرف هزینه تلقی میشوند.

اگــر توفیق اجبــاری در نیــم فصل نصیب اســتقالل نمیشــد و ممنوعیت از نقل و انتقاالت توســط فیفــا جلوی جذب جبــاروف و آندو تیموریــان را نمیگرفت، بیشک منصوریان سر ســوزنی نظر و نگاه به جوانهای تیمش نداشت و امید نورافکن که در نیم فصل دوم ســتاره شــد، تا امروز ناشناخته باقی میماند و احتماال در انتهای فصل به فهرست مازاد منتقل میشد و طبق رســم دیرینه سرخابیها، سر از تیم دیگری درمیآورد و پس از درخشش در لیگ برتر، اســتقالل برای بازگرداندنش پیشنهادهای میلیاردی را مطرح میکرد. موضوعی که در گذشته بارها تکرار شــده و مدیران فوتبال ما از آن درس نگرفتهاند؛ از خسرو حیدری و آندو تیموریان گرفته تا خیلیهای دیگر.

تالش اســتقالل برای جــا نماندن از رقیب ســنتی در نقل و انتقاالت تابستانی کار را به جایی رســانده که آنها فریب بازار را میخورند و ســراغ جبــاروف میروند یا در دیگر اقدام اشــتباه خود، بیتســعید را با رقمی شگفتانگیز از استقالل خوزستان جذب میکنند، بیآنکه برایشان آینده این خریدها، محل تامین بودجه برای دستمزد و خیلی مسائل دیگر شــفاف باشد. باشگاه استقالل بیتردید روزمره اداره میشود که نگاهی به آینده ندارد.

این را میتوان هم در خریدهای جدید و هم ســهلانگاری در امضای قرارداد کوتاه مدت با کاوه رضایی دیــد، بازیکنی که در اســتقالل چهره شــد اما بیآنکــه ذرهای منفعــت به جیب اســتقالل برود، ســر از شــارلوای بلژیک درآورد. حاال شــاید بهتر متوجه شــوید که چــرا از مصاحبه دیروز افتخــاری یا توفیقی با عنوان کجســلیقگی مدیــران یاد میکنیم؛مدیرانــی که پس از رفتن کاوه، به جای پاســخگو بودن درباره اهمال و ندانمکاری خود در خصوص قرارداد کوتــاه مدت، کاوه را بــه اروپا ندیدن متهم میکنند، بیآنکه کســی از آنها بپرسد شما با تجربــه مدیریتی و اروپــا دیدن، چطور نمیدانیــد که نباید با ســتاره جوانی مثل کاوه رضایــی قــرارداد کوتاه مــدت امضا کرد. همین مدیران بــا همین میزان درک و آگاهــی از فوتبال حرفهای، دربهدر دنبال جباروف هســتند و با چمدانی از دالر سراغ بازیکنان بنجل و از مــد افتادهای میدوند که در کشورشان هم دیگر خریداری ندارند. این شــکل از مدیریت اســت که کارلوس کیروش را عذاب میدهد و نگران میکند. باشگاههایی که زمین تمرین صاف ندارند اما دو میلیارد برای جباروف 34 ساله با جان و دل ریخــت و پاش میکنند؛ دل آدم از این همه ندانمکاری به درد میآید.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.