چرا کیروش را تنها گذاشتیمسعيد زاهديان

Iran Varzeshi - - سواالتی‌از‌صنف‌ورزش‌ینویس - ‪Saeed Zahedian‬

انتخابات انجمن ورزشینویســان - به عبارت صحیحتر انجمن نویســندگان، خبرنگاران و عکاســان ورزشی ایران- که پنجشنبه این هفته برگزار میشود، باعث شده تا هم صنفهای ما پای کار بیایند و مباحثی را پیرامون این انجمن و کاندیداها، مصائب و مشــکالت خبرنگاری ورزشی و مطالبات صنفی خود مطرح کنند. در این ایام که مصادف شــده با درگذشت استاد عطاا... بهمنش، یکی از مردان موثر در عرصه خبررســانی ورزشــی، مردی که ورزش را بــه خانوادهها معرفی کرد و الگــوی ماندگاری از خودش برای همه مــا خبرنگاران به یادگار گذاشــت، میخواهیم بحثی با خودمان داشته باشیم و این بار مخاطبمان عموم عالقهمندان به ورزش نیست بلکه 4 کلمه حرف با همکاران خودمان داریم.

موضوع انتخابات انجمن باعث شده تا این روزها در شبکههای اجتماعی با حدود 300 همکار مواجهشویم؛ازچهرههایکهنهکاروقدیمیاینعرصهکهحقاستادیبهگردنمادارندوپیشکسوت رسانهها هستند تا جوانهایی تازهوارد اما پر سر و شور و سرشار از انرژی که بحثها و مطالباتی دارند قابل اعتنا که در جای خود باید طرح و بررسی گردد. اما موضوع بحثها انتخابات انجمن نیست بلکه روی صحبت ما با گروهی اســت که دغدغه ورزش را دارند و ورزش بخش مهمی از زندگی آنهاست.

*** چند روز پس از قطعی شــدن صعود تیم ملی بــه جام جهانی و پیروزی مقابل ازبکســتان، کارلوس کیروش به بهانه این اتفاق، ســردبیران روزنامههای ورزشــی را به ضیافت افطار دعوت کرد. او پیش از افطار حدود 2 ســاعت برای ما توضیح داد که فوتبال ایران در چه شرایطی قرار دارد و نگاهش به آینده چیســت. از برنامههایش رونمایی کرد و در لفافه از رسانهها تقاضای کمک کرد تا با او برای فراهم شدن امکانات و رشــد فوتبال ایران همراه بشوند. از وضعیت باشگاههایی گالیه کرد که حتی زمین تمرین ندارند یا به انتقاد از وضعیت مالکیتی و مدیریتی چند باشــگاه پرداخت. حرفهای کیروش نشان میداد که او صرفا روی تیم خودش متمرکز نیست و تیم ملی را محصول کار تمام باشگاهها و ارکان فوتبال میداند. به همین دلیل غصه باشگاهها هم در حرفهایش نمایان بود و تالش میکرد تا ســردبیران رسانهها را آگاه سازد که برای رشــد فوتبال ایران، چه قدمهایی برداشــته شود. کیروش اما به تنهایی نمیتواند در نقش منجی فوتبال ایران ظاهر شود و به همین دلیل از رســانهها که با نقدهایشان میتوانند توجهات را به سمت مشکالت و کمبودها جلب کنند، کمک خواست. شاهبیت صحبتهای دو ساعته کیروش در یک جمله خالصه میشد: «فوتبال ایران با این وضعیت، چند سال دیگر روی سر همه ما خراب میشود.» کیروش خودش را یک متخصص معرفی کرد و از همه خواســت کــه حرفهای او را جدی بگیرند. مثالی آورد و گفت: «اگر یک معمار یا مهندس عمران به شــما دیوار یا سقفی را نشان بدهد که کج بنا شــده و اعالم خطر کند، باید حرف او را جدی گرفت و از خراب شدن سقف روی سر مردم ترسید.» این مثال او برای تفهیم بهتر مشکالت فوتبال بود.

*** همه ما حرفهای کیروش را شــنیدیم و همان روز در رسانههایمان این گفتوگو را منتشر کردیم. حرفهای کیروش آنقدر مهم بود که به تیتر یک اغلب روزنامهها، خبرگزاریها و سایتها تبدیل شد. اما کیروش فقط از ما رســانهها همین انعکاس حرفهایش را میخواست؟ اگر چنین بود که مثل همیشه روی فیسبوک بیانیهای مینوشــت یا سراغ یک خبرگزاری میرفت و همین جمالت را به زبان میآورد و رســانهها هم از آن منبع، گفتوگوی ســرمربی تیم ملی را منتشــر میکردند. پس کیروش برای جمع کردن حدود 15-20 سردبیر و خبرنگار کنار هم، هدفی فراتر از یک کنفرانس خبری داشت. او دغدغههایش را مطرح کرد تا رسانهها همراه او شوند و مشکالت را به بحث بگذارند و با موشکافی و نقادی این حرفها، بحث تازه خلق کنند، ایده بدهند و گفتمان تازه بســازند. فضایی که صعود از مرحله گروهی جام جهانی، قهرمانی در جام ملتهای آسیا، باال بردن جام قهرمانی لیگ قهرمانان آسیا توسط یک باشگاه ایرانی محور رسانهها باشد.

حدود 20 روز از آن ماجرا گذشــته اما 24 ساعت پس از مراســم افطار، همه پشت میزهای تحریر بازگشتهایم و روز از نو، روزی از نو. نه نقدی نوشته شده بود، نه بحثی سر گرفته و نه کوششی برای همراهی کــیروش در این روزها دیدهایم. روزمرگی، رخوت و بیتفاوتی سراســر وجود ما را گرفته است.

حاال پس از حدود 20 روز از همنشینی گرم و صمیمی با سرمربی تیم ملی، در آستانه انتخابات انجمن ورزشینویســان یک پرسش پیش روی همه ما اســت: آیا نباید از این جمعیت 300 نفری

که هــر کدام فکری دارند و هر ذهنی میتواند ایده تازهای خلــق کند انتظاری برای الاقل 50 یادداشت و مقاله پیرامون حرفهای کیروش میدیدیم؟

کارلــوس کیروش پــس از 20 روز از آن ضیافــت صمیمانه، جز بیتفاوتــی در ما چه دیده است؟ آیا او حق ندارد به این رســانهها کم اعتماد شده و مایوس گردد، وقتی در میان این گروه که دغدغههایشان باید همین حرفها باشــد، هیچ نقد و نوشتهای نمیبیند؟ اگر آن روز استاد عطاا... بهمنش در ضیافت ســرمربی تیم ملــی حاضر بود، فردایش در نقد حرفهای ســرمربی تیم ملی چیزی نگفته بود و بحثی در این باره در رسانهاش به راه نمیانداخت؟

این پرسشها در شرایطی که فوتبال ایران میخواهد گامهای تازهای را در مسیر رشد بردارد، نه تنها الزم که ضروری است.

از دل رســانههای ورزشی که میان آنها هم افراد با تجربه و صاحب کسوت حضور دارند، هم جوانهای خوشــفکر و پای کار باید بیش از این بحث و اندیشــه خارج شود. کیروش، تیم ملی، باشــگاهها ...و ؛ آیا موضوع برای پرداختن از این بیشــتر؟ خبر، گفتوگو و آمار و ارقام جای خود اما آنچه ورزش ایران در این روزها میخواهد، نقد و بحث است، چیزی که این روزها کم یافت میشود. کیروش برای رســاندن تیم ملی به موفقیتهای بزرگتر 20 روز پیش دست یاری به سمت ما دراز کرد اما اگر نگوییم هیچکس، به ندرت کســی دست او را گرفت و با یک نقد و نوشته به سرمربی تیم ملی اعالم آمادگی کرد. این جمعیت 300 نفری انرژی و ظرفیت باالیی دارد اما انگار همه فراموش کردهایم که ما هم در این فوتبال مسوولیم و سهمی بزرگ در شکلگیری فضای فعلی داریم.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.