فلسفه فوتبال متفاوت پرسپولیس

Iran Varzeshi - - صفحه اول -

مصاحبه دیروز برانکو را با دقت و وســواس بخوانیم؛ دو بخش در این مصاحبه هست که همه چیز را درباره تحول پرسپولیس با برانکو نشان میدهد. آنهایی که فوتبال را با عشق و عالقه و دقت زیاد نگاه میکنند، یک چیز را فهمیدهاند: «پرســپولیس با همــه تیمهای ایران فرق دارد.» اینکه تفاوت از کجا نشأت میگیرد و سرچشمه آن کجاست را همه میدانند؛ برانکو ایوانکوویچ!

آنچه در ذهــن برانکو میگذرد یــا به عبارت صحیحتر فلســفه کاری برانکــو، عامل اصلی شکلگیری «این پرسپولیس» اســت که با همه تیمهای لیگ، در شکل و شمایل بازی فرق دارد. انگار پرسپولیســیها جور دیگری بازی میکنند، جور دیگری پاس میدهند و به شکل محسوسی در تمام بازیها سوار حریف هستند. به قول فوتبالیها، توپ و میدان را در اختیار دارند.

برگردیم به عقب و چند خط باال را مرور کنیم؛ بحث ما چرایی تفاوت پرسپولیس و بقیه تیمها است که در مصاحبه دیروز برانکو، کدهایی درباره آن دیده میشد.

برانکو در مواجهه با خبرنگاران حرفهای زیــادی زد اما دو بخش کلیدی صحبتهای او، ما را عمیق به فکر فرو برد: «تمرینات ما طاقتفرساســت و تنها سیدجالل حسینی از فشار تمرینات خسته بود و شکایت داشت.»

این بخش نخست صحبتهای برانکو بود که در پی آن، به فلسفه کاریاش اشاره کرد که ما از آن با عنوان بخش دوم یاد میکنیم: «بازیکنان جدید کامال به انتظارات ما پاسخ دادند و اعتماد مرا جلب کردند؛ البته به زمان نیاز دارند تا به خواست و فلسفه کاری و فوتبالی ما عادت کنند. هر مربی فلسفه کاری خاص خودش را دارد.»

*** کنار گذاشــتن همین جمالت، بدون هیچ توضیح اضافهای به ما میفهماند که دلیل تفاوت پرسپولیس و بقیه تیمها چیست: «فلسفه کاری و فوتبالی سرمربی!»

فلســفه کاری و فوتبالی برانکو در یک جمله خالصه نمیشود؛ تماشای پرسپولیس از روزی که برانکو را باالی ســرش داشــته تا امروز که به عنوان مدعی قهرمانی در اوکراین چنان سخت و طاقتفرســا تمرین میکند که آقای کاپیتان از شدت و فشار تمرینات به ستوه آمده، نشاندهنده فلسفه کاری برانکو ایوانکوویچ است که آن را میتوان در یک کلمه خالصه کرد: «پرس!»

برانکو در دانشــگاه زاگرب تحصیالت عالیه را گذرانده و نکته ماجرا اینجاســت که پایاننامه دکتری او، بدنسازی اســت؛ پس با این حساب، او خیلی خیلی خوب فیزیولوژی بدن را میشناسد و با تمرینات چنان بر بدنها شــالق میزند که بعد از تمرین، هیچ بازیکنی نای راه رفتن هم ندارد. او از بازیکنانی که به لحاظ فنی و تکنیکی در حد باالیی هســتند و در زمره ســتارههای لیگ قرار میگیرند، یک جنگجو میســازد که اول از همه و پیش از هر تاکتیکی، در نبردهای تن به تن پیروز باشــد. او مردانی میخواهد که برای تصاحب تــوپ، آنقدر قوی و محکم باشــند که «پرس» را با کمترین ضریب خطا انجام دهند و تیم را مالک تــوپ کنند. حاال که توپ داریم، پس بازی را «ما» میســازیم. از اینجا به بعد، تاکتیک و نقشههای سرمربی شــروع میشود. برانکو پس از حدود 40 ســال حضور در فوتبال و تجربیات مختلف، در اســتراتژی بازی هم فلسفه خودش را دارد که االن موضوع بحث ما نیست.

*** تفاوت پرســپولیس با همه تیمهای لیگ ایران، در همین فشار تمرینات ابتدای فصل خالصه میشــود. او بازیکن ظریف و بازیســاز فانتزی نمیخواهد. او همه را از یک زاویــه نگاه میکند؛ از مدافعان تا خط حمله: «آنهایی که توان پرس دارنــد و آنهایی که در این زمینه کم میآورند که در تیم برانکو جایی ندارند!»

همین فلسفه کاری برانکو بود که پرسپولیس را تغییر داد و از یک تیم نرم و اهل تعامل، به یک تیم خشــن و جنگنده تبدیل کرد که از شروع بازی میکوبد و جلو میرود. در چنین تیمی، محسن مســلمان ابتدا جایی نداشــت و کمال کامیابینیا هم هفتهها ثابت که صدای اعتراض منتقدان را هم بلند کرده بود تا ســرانجام فلســفه کاری برانکو کار خودش را کرد. این پرسپولیس نبود که با فریادهای اعتراضآمیز هفتههای نخســت تغییر شکل و ماهیت میداد بلکه این محسن مسلمان بود که خودش را عوض کرد و شروع به تکل زدن کرد.

کامیابینیا هم وقتی اعتماد سرمربی را دید، بر شیوه کارش پافشاری کرد تا هفتههای سخت و پر انتقاد ابتدایی لیگ پانزدهم سپری شــد و فلسفه برانکو جا افتاد؛ حاال ما با پرسپولیسی مواجه بودیم که از همه تیمها آمادهتر بود، بیشتر میدوید و بهتر پرس میکرد. کاشتههای برانکو، با نتایج بهتر جوانه زد و پرسپولیس آرام آرام شکل گرفت؛ همان شکلی که برانکو میخواست. حاال فلسفه کاری برانکو بر بازیکنان تحمیل شــده بود و از این به بعد، پاالیش تیم شــروع شــد، بازیکنانی که در این قالب و چارچوب نمیگنجند کنار رفتند و خریدهای تازه که به کار ســرمربی میآمدند، به پرسپولیس اضافه شدند.

*** پرسپولیس برای لیگ هفدهم آماده میشود؛ یک تیم جوان که جمع جبری انرژی بازیکنان قدیمی و جدیدش، باید از ســقف تیمهای مطرح آســیا هم باالتر برود. در ایــن میانه تنها جالل حسینی 34 ساله کم آورده که احتماال شجاع خلیلزاده یکی از همانهایی که برانکو گفته زمان میخواهد تا فلسفه فوتبالیاش عادت کند - شاکی و خسته است. پرسپولیس دور از چشم همه در اوکراین مهیای یک فصل پرتالطم میشود. پرسپولیس جدید را بر مبنای آنچه پارسال و پیرارسال دیدهایم میشناســیم اما این تیم یک تفاوت دیگر هم با تیمهای قبلی دارد. جوانتر، آشــناتر به فلسفه مربی و شالق خورده آماده نبرد از همان هفتههای نخست.

ســوپرجام و شــهرآورد برای باز شــدن بدنهای پرســپولیس الزم است؛ فلســفه برانکو، پرسپولیس را به سمت عبور از االهلی حرکت میدهد. با عبور از این گردنه سخت، شاید تصویر یک جام که سالها سرخها حسرت آن را داشتهاند، از دور نمایان می شود.

حاال فلســفه برانکو و هدف او را بهتر درک میکنیم. تیمی جوان که برای جام گرفتن همه را محاصره میکند؛ پرسینگ، ویژگی پرسپولیس برانکوست که آنها را با بقیه متمایز کرده است.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.