شك نكنيد، فدرر بهترين است

Iran Varzeshi - - ورزش جهــــ -

روژه فــدرر حتي اگر در بازي امروز برابر مارين چيليچ نتواند هشتمين قهرمانياش در ويمبلدون را جشــن بگيرد، باز هم ميتوان به او لقب بهترين تنيسور تاريخ را داد.

هواداران رافائل نادال، عصباني نشــويد. لوكاس روســول، استيو دارســيس، داستين براون، ژيل مولر، اوه ژيل مولر. اســپانيايي 31 ساله به همه اين افراد در ويمبلدون باخته.

باخت دور چهارم ويمبلدون امســال به مولر دومين شكســت او به اين لوكزامبورگي بود. با فدرر مقايســه كنيد كه در 15 ســال اخيــر يعنــي از اولين قهرمانياش در ســال 2003 تنها شكســت ناباورانهاش به ســرگي استاخوفسكي در ســال 2013 بوده. در كنار هفت قهرمانياش در اين مســابقات، تنيسور سوييســي به نادال، توماس برديچ، ژو ويلفرد ســونگا، نوواك جوكوويچ (دوبــار) و ميلوش رائونيــچ باختــه كــه كمترين آنها شــانس دوازدهم قهرماني بوده. ثبات فدرر اســت كه باعث ميشود بهترين باشد. در دوران اوج، 23 نيمهنهايــي و 36 يكچهارمنهايي متوالي در گرنداسلمها را تجربه كرد.

البته نــادال در 37 بازي با فدرر 23 برد داشته اما دليل سادهاش زمينهاي رسي است كه بر كســي پوشيده نيســت. نادال بهترين بازيكن تاريخ اين زمينها است و در 15 بازي 13 برد برابر فدرر داشته.

آنچه غالبا به آن توجهي نميشــود اين اســت كه فدرر شــايد دومين بازيكن بزرگ زمينهاي رســي (كلي كورت) باشــد. او در روالن گاروس پنج بار به نادال باخته، چهار بار در فينال و يكي در نيمهنهايي. شكســتهاي ديگر او از وقتي فوقســتاره تنيس شد، برابر گوستاوو كوئرتن (دارنده سه قهرماني)، روبين سودرلينگ در ســال 2010 (كه فدرر مدافع عنوان قهرماني بود)، جوكوويچ، سونگا، ارنست گولبيس و هموطنش، استانيســاس واورينكا رقم خورده. نــادال را از موازنــه قدرت اوپن فرانســه كنار بگذاريد تا فدرر شش قهرماني داشته باشــد و در كنار بيورن بيورگ، گيرمو ويــاس، ايوان لندل و متــز وياندر بهعنوان ستارههاي خاك سرخ قرار گيرد.

ركــورد فــدرر در دو گرنداســلم ديگر، استراليا و آمريكا، هم همينطور است. اگر شما بخواهيد حذفش كنيد بايد عالي باشــيد آن هم نه اوايل جام. در ملبورن از ســال ،2004 در طــول يك دهه كه شــامل چهار قهرماني ميشود، مارات ســافين، جوكوويچ (دو بار)، نادال (ســه بار) و اندي ماري او را شكســت دادهانــد. در همين مــدت در نيويورك پنج قهرماني داشــته و به خوان مارتين دل پوترو، جوكوويچ، برديچ، تامي روبردو و مارين چيليچ باخته.

فدرر كــه حاال چهــار فرزنــد دارد در ســال 2017 درخشــش دوبارهاي داشــته و اين غيرمعمول اســت. او در دو سال اخير به شدت مراقب بدنش بوده و سود برده، در آغاز سال نادال را در پنج ست در ملبورن شكست داد و حــاال تنهــا باقيمانــده از بيگ فور-كه شــامل نادال، ماري و جوكوويچ ميشود- در ويمبلدون است.

به نظر ميرســد هــواداران تنيس خود را ملــزم ميكنند از ميان فــدرر و نادال يكي را انتخاب كنند اما هميشــه اينطور نيســت. تنيســور چپ دست اسپانيايي يكي از بهترين چهرههاي ورزشي قرن 21 است. 15 قهرماني در گرنداسلم ها-سه تا كمتر از فدرر- دستاورد فوقالعادهاي اســت كه حاصل تاش و مبارزه و مهارت نادال اســت اما او با فدرر مســاوي يا بهتر از او نيســت بخصوص وقتي دوســوم قهرمانيهايش در يك زمين به دست آمده.

جوكوويچ وقتي در روالن گاروس پارسال دوازدهمين گرنداسلم خود را برد در مسير به چالش كشيدن اين دو قرار داشت. اين صرب برابر فدرر 23 به 22 پيش است اما سوييسي پنج ســال بزرگتر اســت و نوله در سالهاي اخير بردهايش را بيشتر كرده. امكان رسيدن او وجود دارد اما با موانعي جدي روبهرو شــده كه آخرين آنها مصدوميت در لندن بود.

شــايد جديترين رقيب فــدرر، راد الور باشد. اين اســتراليايي اسطوره تنيس در دهه 60 بود و اگر زمان اجازه ميداد، شايد رقابت فوقالعــادهاي بين اين دو صــورت ميگرفت اما آنچه به نفع الور نيســت -حتي بدون در نظرگرفتن تغييرات تكنولوژيكي و تمرين هاعمق رقابت در دو دوره متفاوت است.

او در دوره خــود بهترينها را از پيش رو بر ميداشــت اما تنيــس در دهه 60 ميادي به محبوبيت امروز نبود. وقتي الور در ســال 1960 قهرمان اوپن اســتراليا شد، 32 نفر در مســابقات بودند كه 31 نفر از استراليا و يك نفــر از آفريقاي جنوبي بود. 9 ســال بعد كه دوباره قهرمان شد، 48 نفر شركت داشتند كه 16 نفر در دور اول حذف شــدند و 28 نفر از كشور ميزبان بودند.

ثبات مداوم فدرر در طول 15 ســال در يك دوران فوقالعاده تنيس باعث ميشود به تنهايي در قله اين رشته قرار گيرد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.