از آن «ساکت» تا اين «ساکت»

Iran Varzeshi - - صفحـــه آخـــر - وصال روحاني ‪Vesal Rohani‬

حیف‌از‌مدیر‌عامل‌توانای‌اســبق‌سپاهان‌و‌صیاد‌قهرمان ‌یها‌که‌در‌فدراســیون‌کنونی‌فوتبال‌تبدیل‌به‌«سیبل»‌منتقدان‌شده‌و‌از‌ چیزهایی‌دفاع‌م ‌یکند‌که‌قابل‌دفاع‌نیســت‌و‌حر ‌فهایی‌م ‌یزند‌و‌مصاحب ‌ههایی‌م ‌یکند‌که‌نشانی‌از‌مدیرعامل‌موفق‌سپاهان‌ندارد. تصويری كه هميشــه از محمدرضا ســاكت در ذهن داشتيم، به يك مدير قوی ورزشــی مربوط میشد كه میدانســت چه میخواهد و در همان راستا دقيق و موثر برنامهريزی میكرد و از كمتر نكتهای غافل میماند و با جذب مربيان كارآمد برای تيم تحت مديريتش و پشتيبانی از آن مربیها و فراهم آوردن ملزومات كار از سكوهای قهرمانی باال میرفت. تجربه كار موفق او در ســپاهان و بخصوص تيم دونفره مديريتی- مربيگری كه با مشــاركت او و امير قلعهنويی در ســالهای پايانی دهه 1380 در اين باشگاه اصفهانی بنا نهاده شــد، به خوبی مويد كار بزرگی اســت كه او در اين تيم و به واقع برای كل عرصه ورزش اصفهان انجام داد. در دوره 10 ساله مديريت ساكت در ســپاهان تعداد قابل توجهی از جامهای كشوری چه ليگ و چه حذفی برای سپاهان صيد شد و به نظر میرســيد كه فرقی نمیكند سرمربی تيم كيست و چه فرهاد كاظمی ســكاندار بود و چه ژنــرال، طاليیهای اصفهان راه پيروزی را میيافتند و فرياد مشهور «حاال حاالها قهرمانيم» كه در سالهای اخير در اردوی سپاهان كمرنگ شــده، در همان ايام با طنينی استوار در اين تيم بر سر زبانها افتاد و شعار ديرپای هواداران شد.

رسیدن‌سا ‌لهای‌ب ‌یثباتی بعدا كه به داليلی ســاكت را از آن ســمت برداشتند و ابتدا به مديريت سپاهان نوين (از زيرمجموعههای ســپاهان) گماشــتند و پس از چند تغيير و نصب در تشكيالت اين باشگاه سرانجام سر از فدراسيون فوتبال درآورد، اين تيم اصفهانی هرگز چيزی نشــد كه پيشتر بود. درســت است كه در همين مقطع زمانی هم ســپاهان چه با زالتكو كرانچار و چه با حسين فركی قهرمان ليگ كشور شد اما مديران عامل باشگاه برخالف دوره ساكت به طور متوسط هر 10 تا 12 ماه يك بار عوض میشدند و ثباتی در كار نبود و نوسانها در سپاهان به يك اصل حاكم تبديل شده بود. كافی بود ســالهايی را قياس كنيد كه يك مربی منتخب ديگر ساكت همچون لــوكا بوناچيچ (در نقطه اوج بهرهدهیاش در فوتبال ايران) ســپاهان را تا فينال جام باشگاههای آسيا )2007( پيش برد و آن را قياس كنيم با سالهای اخير كه مربی خارجی منتخب جانشــينان ساكت كه از قضا يك كروات ديگر بود (ايگور اســتيماچ) البته بر اثر برخی مخالف خوانیهای داخلی بر ســر سپاهان در ليگ پانزدهم چه آورد. چرا‌اینقدر‌کم‌تاثیر؟ با در ذهن داشــتن همه ســوابق فوق اســت كه تعجب میكنيم ساكت چرا از موقع ورود به فدراســيون اينطور كم تاثير و تابع و ناپويا نشان داده و از آن مدير «قدر قدرت» متفكر كمتر اثری در نهاد حاكم بر فوتبال كشور مشاهده میشود. انتصــاب او به عنــوان مدير تيمهای ملی وی را كه ســالهايی طوالنی باالتر از ســرمربيان نامدار سپاهان بر همه امور زمامداری میكرد، تبديل به يك فرد تابع صرف برای كارلوس كیروش كرده و پستهای دور از نظر ماندهاش در دو كميته زيرمجموعه فدراسيون نيز مناصبی غيرموثر و تشريفاتی بودهاند. اخيرا نيز كه وی عهدهدار پســت كفالت دبيری فدراسيون شده چون جای دبير محكم و غيرمصالحهجويی چون عليرضا اسدی را گرفته، تصوير مقام و مسوولی را از خود به اذهان ساطع كرده كه فقط «هست»، بدون اينكه اثری بر او مترتب باشــد و خودش جريانســاز نيست و تابع شرايط اســت و اگر جز اين بود البد فدراسيون، اسدی را كنار نمیگذاشت و به وی روی نمیآورد.

از‌او‌خرج‌کرد ‌هاند بر اثر رفتارهايی از اين دست و مقتدر نشان ندادن در بافت فدراسيون، «ساكت» اينك ســيبل افراد پرشماری شده كه از سياســتها و برخی روشهای متخذه فدراسيون راضی نيستند و چون ساكت نماد و «فرد جلويی» اين تغييرات نشان داده و از وی خرج كردهاند، او مســوول اين امور نه چندان دلپســند جلوه كرده است. حقيقت امر اين اســت كه ساكت مســوول برخی اقدامات كیروش در تيم ملی كه رييس فدراســيون هم در قبال آن ســكوت میكند، نيست و در «بركناری استعفاگونه» اســدی هم نقش فعالی نداشته اما چون سياست سكوت نسبی را اتخــاذ كرده و حرفهــای دلش را نزده، تبديل به نمــاد اقدامات و تغييراتی در فوتبال ما و فدراســيون آن شــده كه شــماری قابل توجه از اهالی فوتبال آن را برنمیتابند و شايسته نمیانگارند.

سر‌به‌سالمت‌نبردن! ساكت به واقع قربانی روندی شده كه خالقان آن افراد ديگری هستند اما آنهايی كه او و قدرت و خدمات قبلیاش را میشناســند، از خود میپرسند چرا وی در اين سمتها نيز مثل سالهای مديريتهای باشگاهیاش قدرت نشان نمیدهد و اگر در مكانهايی قرار دارد كه اجازه اين كار را به او نمیدهند و از او دفاع كردن از امــور غيرقابل دفاع را میطلبند چرا با كنارهگيری از شــرايط فعلی و تصدی پســتها و ورود به سازمانهای ورزشی ديگر، سر به سالمت نمیبرد و خود را از آماج حمالت اخير – كه در شأن وی نيست- دور نگه نمیدارد. به واقع حيف از ساكت و توانايیهای او كه اينچنين به تعرض گرفته و ناديده انگاشته میشود.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.