با ا »وامميبرراضازواعظی« اسب صي،نمعاعونتقپویزارمطر شترعفتتحن كرد؛می کند

یآشتيان صن

Jahan e-Sanat - - صفحه اول -

معاون اسبق وزير صنعت معتقد است اگر مديران دولتي تدابير لازم را براي توليد در نظر ميگرفتند و فرصت سه سال و اندي را صرف مطالعات ميكردند، به اين نتيجهميرسيدندكهدسترسيصنعتبه منابعپولييكمُسكناستوقطعاتزريق صرف اين پول راه به جايي نميبرد.

اميررضا واعظیآشتياني با بيان اينكه دولت با ش �عار تدبير و اميد وارد عرصه فعاليت شده اس �ت و اين تدبير بايد در اركان دولت هم وجود داشته باشد، افزود: مديران دولت بايد تدابير لازم را براي توليد در نظر ميگرفتند و نكته مهمتراينكهاگر اين فرصت سه س �ال و اندي را حداقل صرف مطالعات ميكردند، امروز به اين نتيجه ميرسيدند كه اين پول فعلا يك مسكن است و قطعا اين پول راه به جايي نخواهد برد.

همچونپولهاييكهدرگذشتهتزريق ش �د و جواب نداد ب �ر مطالبات بانكها اضافه خواهد شد و در مواقع ديگر شاهد اتفاقات مشابه خواهيم بود و تا زماني كه نگاه صنعتگران و توليدكنندگان ما به اين موضوع از يك منظر فرهنگي جامع ناشي نشود ما همچنان اين چالش را خواهيم داش �ت. بانكها نگاه مثب �ت و توليدي ندارند و نگاهشان منفعتطلبانه است. اگر منفعتطلبانهنبودوامهاي30 درصديبه توليد نميدادند. با توجه به وضعيت فعلي توليد در كشور حداكثر بهرهاي كه از سوي بانكها بايد گرفته شود، پنج درصد است. چگونه است كه بانكها نميتوانند يك نگاه منصفانه داشته باشند؟! بلكه فقط به دنبال منافع هستند. تسنيم در اين زمينه گفتوگويي را با اميررضا واعظیآشتياني، معاون اسبق وزير صنعت، معدن و تجارت و مديرعامل س �ازمان صنايع كوچك و شهركهاي صنعتي داشته كه به دليل اهميت موضوع در پي ميآيد:

همانطور كه ميدانيد با استناد به س�خنان دولتيها؛ اخيرا صنعت توانس�ته اس�ت ب�ه مناب�ع بانكي دسترس�ي پيدا كن�د. طبيعتا اين دسترس�ي مالي تاثيرات مختلفي را ب�ر صنع�ت كش�ور و بهخصوص صنايع كوچك خواهد داشت. سوال اينجاستكهآيااينگونهسياستهاي اقتصادي راه بهجايي ميبرد يا تنها تاثيراتمقطعيوكوتاهمدتيبهدنبال خواهد داشت؟

اينكه اخي �را صنعت به منابع بانكي دسترس �ي پيدا كرده اس �ت، ميتواند تاثيراتي داشته باش �د؛ اما اين را بايد به خاطر داش �ت كه در هيچ دورهاي يك سياست حمايتي از سوي دولتها بهطور منسجم از صنعت و توليد حمايتهاي لازم را به عمل نياورده اس �ت. متاسفانه م �ا صنعت و تولي �د را هيچوقت جدي نگرفتهايم و از كنار اين موضوع مهم فقط با شعار عبور كردهايم. بخش صنعت نقطه تحرك اقتصاد يك كشور است و اگر توجه به صنعت از يك نگاه عالمانه و كارشناسي دور بماند، براي يك جامعه تبعات منفي به وج �ود ميآيد. صنعت و توليدي كه ميتواند چارچوبه �اي اقتصادي يك كشوررا محكمكند؛ميتواندپاشنهآشيل اقتصاد يك كشور هم باشد. دولتهاي ما ميخواستند صنعت را با تزريق پول احيا كنند؛ درصورتيكه همهچيز در صنعت به پول وابسته نيست و همهچيز نيز توليد غيركيفينيست.

بنابراين يك نگاه كارشناسي در زمينه چگونگي توليد بهتر و درعينحال تامين مايحتاج داخلي و مهمتر از آن صادرات نياز است. در دنيايي كه مبادلات تجاري يك شكل كاملا حرفهاي و تاييد شده به خود گرفته بايد اين نگاه عالمانه در نظر گرفته ميشد كه متاسفانه اين نگاه وجود نداشته است.

پرداختن به مس �ايل پول �ي و مالي صنعت و توليد فينفسه كار خوبي است ولي براس �اس يك فرمول تعريفش �ده بايد صورت پذيرد. همگان و كساني كه اهل اهلن صنعتتهتند هستندو ن ت صنعتا را هخ بهخوبي ميشناسند، ميدانند كه امروزه صنعت ما به س �مت فرس �ودگي حركت كرده اس �ت. در دنيايي كه تكنولوژي و دانش دقيقهاي حركت ميكند و حتي بخش بازرگان �ي آن لحظهاي فعاليت ميكند، ما از صنعت �ي دفاع و حمايت ميكنيم كه نيازمند نوسازي و بهروز شدن است چراك �ه مردم حق دارند از توليدي بهره ببرند كه توليد روز دنيا و در سطح كيفي بالايي قرار داشته باشد. ما اين حق را داريم محصولي توليد كنيم كه بتواند با رقباي خارجي خود رقابت خوبي داشته باشد و يك رقابت منصفانه را شاهد باشيم.

به ياد دارم در سالهاي86 و87 زماني كه معاون �ت وزارت صنايع و مديرعامل س �ازمان صنايع كوچك و شهركهاي صنعتي را داش �تيم، به صاحبان صنايع تاكيدميكرديمكهدرصورتيكهصاحبان صنايع كوچك در فكر نوسازي صنعت خودشان باشند تا حدود 70 درصد يارانه پرداخت ميكنيم و از اينجهت بود كه پيشبيني ميكرديم صنايع كوچك به سمت و سويي بروند كه تكنولوژي و توليد خودشان را تغيير دهند و بهروز كنند. البته اين 70 درصد مربوط به بخش تحقيقي پژوهشي و نهايتا به نتيجه رسيدن خريد ماشينآلات و تكنولوژي جديد بود چراكه ب �اور ما بر اين بود كه صنايع كوچك در ايران ب �ه لحاظ تع �داد 94 درصد و به لحاظ اش �تغال 64 درصد را در سال 86 ب �ه خودش اختصاص داده بود. اين رقم در كشورهاي توسعهيافته 98 درصد در زمان فعلي است.

در ميان بحث هم اشاره كرديد ك �ه نياز اس �ت منابع مال �ي با طي فرآيند كارشناسي در صنعت به كار گرفته شود؛ اما چيزي كه در دولت فعلي ميبيني�م، حكايت ديگري دارد و بهگونهاي نس �بت به صنعت كشور كملطفيهايي صورت گرفته است. آيا تزريق منابع مالي كارگشا خواهد بود؟

در س �ه س �الي كه رك �ود باعث به تعطيلي كشاندن بخش قابلتوجهي از صنايع كوچك و متوسط شد، مجموعه ن صنعتتف ت فرصتيداشتكه داشتكهآشنا آسيبشناسي و كارشناس �يهاي لازم را انج �ام دهد. اينكه چگونه به اين نتيجه رسيدهاند كه اين مشكل را بعد سه سال فقط ميتوان با پول حل كرد، جاي سوال دارد. آيا همه مش �كلات توليد، پول است؟! آيا دانش فني، تكنولوژي و نوسازي صنايع موضوع آسيبشناسينبودهاست؟!اگراعتقادشان اين است كه اين آسيبشناسيها صورت گرفته،پساينپوليكهصرفابرايسرمايه در گردش است، هدفش چيست؟

اي �ن پول در حقيقت در مس �يري قرار ميگيرد كه بهوسيله آن تكنولوژي فرسوده ادامه حيات ميدهد. آيا ما همه مش �كلات خود را پ �ول ميدانيم؟! از ساير مشكلات دور شدهايم و در نتيجه بهگونهاي پول را دور ميريزيم. وقتيكه دولت بعد از بيش از س �ه س �ال ركود ميگويد كه قصد دارد 16 هزار ميليارد تومان به اين صنعت كهنه كمك كند، مسلما هزينههاي صنايع كهنه بسيار بالا و راندمانش �ان بسيار پايين خواهد ب �ود. آيا با صنايع نيمبند و كهنه قصد رونق توليد را داريم؟! آيا با اين صنايع ميخواهيم جهاني ش �ويم؟! و با خارج رقابت داش �ته باشيم؟ چگونه ميتوان با صنايع كهنه و بروز نش �ده و واردات بيرويه به اين هدف برسيم؟! آيا چنين چيزي امكانپذير است؟!

نوس �ازي صنايع كوچك و متوسط و ب �زرگ ي �ك امر حياتي ب �راي توليد تلقي ميش �ود. توليد و صنع �ت بهروز همچون موجود زندهاي اس �ت كه حق حيات دارد.

وقتي رشد نوآوري در دنيا بالاست، صنايع تولي �دي ما كجا قرار دارند؟! چه خوب است كه تصميمگيران ما در اين موضوع نگاه عالمان �هاي را به بيتالمال داشته باشند و براي اين ثروت ملي ارزش قائل شوند.

من اعتقاد دارم اكنون پاشنه آشيل صنعت اينجاس �ت كه م �ا توان جميع صنعت را نميشناسيم به عبارتي پاشنه آشيل جايي است كه ما توان جمعبندي صنعت را نداريم.

در حال حاضر با هركدام از مسوولان صنعت گفتوگو كنيد مدعي هستند كه ما همهچيز را ميدانيم و ديگران چيزي نميدانند اما در واقع صنايع مختلف رها شده است و فقط و فقط در شعار به آن نگاهميشود.شماصنايعمختلفراارزيابي كنيد از نساجي گرفته تا صنايع غذايي و پوشاك و ببينيد كه با چه چالشهايي روبهرو هستند.

به نظر ش�ما ريش�ه مشكلات در چيس�ت؟ آي�ا ن�گاه عالمانه و كارشناس�ي جاي�ي در تصميمات داشته است؟

باور من بر اين اس �ت كه اين مشكل تنهابرايامروزنيستبلكههموارهاينگونه نگاهها به توليد و صنعت بهصورت خرد بوده اس �ت و همين مسايل باعث شده ك �ه صنعت ما در اين وضعيت آش �فته قرار بگي �رد و توليد ما نيز اوضاع خوبي نداشته باشد. چندي پيش بود در رسانهها ميخواندم كه وزير صنعت ميگفت كه ما نميدانيم 13 هزار ميليارد داده شده به توليدكنندگان، كجا هزينه شده است. ايشان ابراز تاسف ميكردند كه از 16 هزار ميليارد،13 هزارميلياردمعلومنيستكجا رفته است؟! وقتي وزير صنعت كه متولي توليد اس �ت نميداند كه اين مبلغ كه دولت مدعي است كه پرداختشده از كجا پرداختشده اين جاي سوال است.

وقتي راهكارهاي كارشناسي و اصولي و عالمانه در ش �ناخت صنايع نباشد در زم �ان تزريق مالي به اين بنگاههايي كه اصطلاحا آسيب ديدهاند، شاهد بيعدالتي در پرداخت و راند خواري خواهيم بود. آيا واقعا نظارتي بر اي �ن كارها وجود دارد؟! آيا كارگروههايي كه در استانها درست كردهان �د، تخص �ص لازم را در ارتباط با شناخت مش �كلات و معضلات بخش صنعتدارند؟!كسانيكهبهعنوانكارگروه مسووليت دارند، مفهوم و معني نوسازي صنايع را ميدانند؟! وقتيكه امور تقسيم پول به افراد غيرمسوول سپرده شود قطعا شاهد هرجومرج خواهيم بود.

من واقعا بهعنوان يك كارش �ناس صنعت و بهعنوان كارشناسي كه در توليد آشنايي دارد. اين مسايل را فارغ از هرگونه مباحث و چالشهاي سياس �ي مطرح ميكنم و اميدوارم مس �وولان امر پاسخ قانعكنندهاينسبتبهاينمسايلازجمله نوسازي صنايع داشته باشند.

اطمينان داش �ته باش �يد كه با اين روندي كه توليد در س �ه س �ال گذشته داشته و وضعيتي كه صنايع مختلف با آن دستوپنجه نرم ميكنند و از سويي ديگر در اين مدت دنياي صنعت با رشد تكنولوژي و توليد بهروز، بازارها را گرفتهاند، ميتوان گفت حدود 70 درصد صنايع ما امروز نيازمند نوسازي است تا بتوانيم در گردونه رقابت تجاري جهاني حرفي براي گفتن داشته باشيم.

آنچ�ه آمارها نش�ان ميدهند حاكيازاينموضوعاست كهبانكها بهجاي تسهيل در امر توليد و كمك به رشد و توسعه صنعت، بيشتر به سمت خدمات بازرگاني و خدماتي گرايش پي�دا كردهاند به عبارتي به كاسب تبديل شدهاند. آيا ميتوان سياستي را براي حل اين موضوع در پيشگرفت؟

بانكها به دنبال منافع خودش �ان هستند. بانكها نگاه مثبت و توليدي ندارند و نگاهشان منفعتطلبانه است. اگ �ر منفعتطلبانه نب �ود وامهاي 30 درصدي ب �ه توليد نميدادند. با توجه ب �ه وضعيت فعلي توليد در كش �ورها حداكث �ر بهرهاي كه از س �وي بانكها بايد گرفته شود، 5 درصد است. چگونه اس �ت كه بانكها بخواهن �د يك نگاه منصفانه داش �ته باش �ند؟! بلكه فقط به دنبال منافع هس �تند اما نكته حائز اهميت اين است كه سازمان گسترش و نوس �ازي صنايع ايران كه تحت نظر وزارت صنايع اس �ت تابهحال انگشت اشاره به سمت اين سازمان برده شده اس �ت كه چه وظيفهاي دارد؟! نامش س �ازمان گسترش و نوس �ازي صنايع است. در بخشي از وظايف اين سازمان قيد شده است كه بازسازي و نوسازي صنايع فرس �وده كش �ور بر عهده اين س �ازمان اس �ت. يكي ديگر از وظايف، توس �عه تكنولوژيه �اي م �ورد نياز و پيش �رفته است و ديگر وظيفه ايجاد و توسعه صنايع نوين است و بخش ديگر انجام پژوهشهاي توسعهاي و كاربردي است. اينچنين مركز مهمي كه چنين مسووليتهايي دارد آيا توانسته صنعت كشور را پوشش دهد؟!

دربخشيازماموريتسازمانگسترش و نوس �ازي صنايع ايران چنين مواردي به چش �م ميخورد: تمركز بر مديريت يكپارچه، گس �ترش و نوسازي صنايع هدف از طريق بسيج منابع و فراهمآوري ملزومات توس �عه صنعتي پرش �تاب و رقابتپذير در عرص �ه جهاني بهعنوان س �ازماني توسعهاي با رويكرد اقتصادي معين دول �ت و حامي بخشخصوصي، توانمندسازي بخش خصوصي و ارتقاي توانمندي و حمايت فعال، هوشمندانه و همدلان �ه از بخش خصوصي بهعنوان بازيگراناصلي در زنجيرهارزش، تشخيص شكستهاي بازار و طراحي و پيادهسازي راهبردهاي جبران �ي و مكمل و خروج هوشمندانه. حرفم اين است كه چنين سازماني با چنين ماموريتي و با چنين مسووليتي كه بالغبر 47 سال است كه تاسيس شده ميپرسيم اين سازمان چه نقشي تا الان ايفا كرده است؟ و اينكه پول 16 هزارميلي �ارد توماني را در چه جايي تزريق ميكنيم؟ در صنايع فرس �وده و فرتوت تزريق ميكنيم!

توان بازگش �ت اين پول با 18 درصد يا 20 درصد بهرهاي كه صحبتش است كاملا يك امر نشدني در ارتباط با برگشت پول اس �ت چهبسا در گذشته اين كار را كردند و اين اتفاق افتاد و برگشت پول با مشكل روبهرو شد. حالا همه اين بحثها و اين اشاراتي كه بنده كردم و نمونهها را كه مطرح كردم ميخواهم بگويم كه در ارتباط با نوسازي صنايع چهكاري در حال انجام است؟! آيا اين پولها را دور ميريزيد يا براي صنعت سرمايهگذاري ميكنيد؟! كه قطعا اين نيست و قطعا براي توليد هم نيست. براي يكبار هم كه شده كار عالمانه و تخصصي كنند و صنعت و توليد كشور را از اين بيساماني نجات دهند.

ب�ه نظ�ر ميرس�د چني�ن سياستهايي، اثربخشي مقطعي و كوتاهمدت دارد.

مشكل اينجاست كه همه دولتها قبل از حل كردن معضل، مُسكن وارد ميكنند و وقتي مسكن وارد ميكنند يادشان ميرود كه بايد ريشه و مشكل را حل كنند يعني به مسكن اكتفا ميشود و اين كار مس �كنوار باعث ميش �ود بودجه و پولي كه پرداخت ميشود در فرآيند بيتدبيري از بين برود. در فرآيند توليد ناكارآم �د از بين برود. مطمئن باشيد كه اين پول و اين دست اعتبارات تا مقطعي جواب ميدهد ولي دوباره ما همين رويه را شاهد خواهيم بود مگر اينكه به سمت ظرفيتهايمان حركت كنيم ظرفيتهاي مطالعاتي و عملياتي كه يكي از آنها س �ازمان گس �ترش و نوسازي صنايع ايران است.

يكي ديگر در شهركهاي صنعتي و ديگري در پژوهش �گاههايي است كه ميتواند به صنايع كوچك و متوس �ط كمك كند. ت �ا زماني كه اين بخشها فعال نباش �ند و بودجه مناس �ب براي نوسازي صنايع كشور اختصاص نيابد وضعيتمان بهتر از اين نخواهد شد.

علت اينك �ه تولي �د غيركيفي در كشورمان بيداد ميكند و صنعتمان، صنع �ت ب �ه روزي نيس �ت و بالطبع توليدمان هم بهروز نيس �ت، اين است كه تا وقتي صنايع كامل نباشد در امر توليد قطعا نميت �وان با رقيب رقابت ك �رد؛ ن �ه در قيمت و ن �ه در كيفيت. زماني ميتواني �م كيفيت را بالا ببريم كه تكنول �وژي روز، دان �ش روز، مواد اوليه مناس �ب و كارشناس و كارگران مجرب داشته باشيم. اين چند بخش بايد دستبهدست هم دهند. آيا در اين قضايا توانستيم كاري كنيم يا اينكه فقط سعي كرديم زمان را از دست بدهيم اين اتفاقاتي كه عرض كردم دقيقا مخالف اقتصاد مقاومتي است يعني در حقيقت نقطه مقابل اقتصاد مقاومتي اس �ت و اقتص �اد مقاومت �ي را در اين بخش به چالش ميكش �د. اينكه دولت با شعار تدبير و اميد وارد عرصه فعاليت ش �ده اس �ت اين تدبير بايد در اركان دولت هم وجود داشته باشد به اين معنا كه مدي �ران دولت بايد تدابير لازم را براي توليد در نظر ميگرفتند و نكته مهمتر اينكه اگر اين فرصت سه سال و اندي را حداقل ص �رف مطالعات ميكردند امروز به اين نتيجه ميرسيدند كه اين پول فعلا يك مسكن است و قطعا اين پول راه بهجايي نخواهد برد. همچون پولهايي كه در گذش �ته تزريق شد و جواب نداد و بر مطالبات بانكها اضافه خواهد ش �د و در مواقع ديگر ما شاهد اتفاقات مشابه خواهيم بود و تا زماني كه فرآيند و صنعتگران و توليدكنندگان ما به اين موضوع از نگاه فرهنگي نپردازند، همچنان اين چالش را خواهيم داشت.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.