برنامه خوب يا البي قدرتمند

Jahan e-Sanat - - NEWS -

گزينههاي شهرداري تهران قاعدتا كسي جز همين افرادي كه مدتي است مطرح ميشوند، نميتوانست باشد اما در وزنكشي نامها و احزاب،چيزي به كلي از ياد رفته است؛ »برنامه«.

ش//انسهاي اصلي كنوني براي شهردار شدن محمود حجتي، حسين مرعشي، محمدرضا عارف و محسن مهرعليزاده، شايد بهتر باشد به جاي البي گسترده حزبي به سپهر عمومي بيايند و بگويند، ميخواهند براي تهران چه كنند؟ شهروندان بايد بدانند اولويت اين شانس شهرداري با آن يكي چه تفاوتي دارد، هر يك، كدام الگوي شهري را براي تهران در نظر دارند و ما بايد بدانيم كه ميخواهند با ويرانه ارثيه قاليباف چه كنند. با دهها هزار ميليارد بدهي و 80 هزار پرسنل، آيا برنامه آنها با اين واقعيت تطابق دارد؟

بهعنوان س//اكن پايتخت، هنوز نميدانم كدام گزينه ممكن است حل ترافيك را ماموريت اصلي خود بداند، كدام يك توسعه مترو را راهكار ميداند و كدام يك ميخواهد در نخستين اولويت به ايمني شهري و وضعيت بغرنج آتشنشاني رسيدگي كند؟ حتي شايد گزينههايي باشند كه اولويت آنها مسايل ديگري مانند بهبود وضعيت حاشينهنشيني باشد.

مش//كالت تهران را همه روي كاغذ ميدانيم. از ترافيك و آلودگيهوا، فرسودگي و وضعيت امداد شهري تا نبود فضاي سبز و مبلمان شهري ...و اما آيا منابع شهر و يك فرصت چهارساله ميتواند همه اين معضالت را با هم حل كند و تهران بشود شهري آرماني و استاندارد در دنيا؟ وقتي ميگوييم »برنامه«، دقيقا پاسخ به همين پرسش است كه ما كدام چالش تهران را بهعنوان مساله اصلي برميگزينيم و چه راهكار مشخصي براي حل آن داريم؛ با چه بودجهاي و در چه زماني؟

برنامه واقعي، نه كاغذ نوشتههاي سرهمبنديشده و كپي چند مدير و مشاور. اين موارد به ما به عنوان مالكان اصلي شهر نشان ميدهد روي اين گزينهها، چه موضوعاتي وجود دارد و چگونه قرار است به حل آن رسيد و چون قرار است با آنچه اين مديران از جيب ما ايجاد ميكنند، زندگي كنيم، حتما اين برنامه بايد عمومي باش//د تا بتوان در بازههاي زماني مشخص كارنامه شهردار را با آن سنجيد. به حتم افراد البيكننده تا امروز صدها صفحه خود را مطرح كرده و آن را به نام برنامه به منتخبان شورا ارائه دادهاند و آنها هم جز نگاهي به جلد گالسه برنامهها و روخواني نامه//ا، وقت خود را براي خواندن اينهم//ه كپي تلف نكردهاند؛ همان مناسك آشناي برنامه وزراي پيشنهادي. اما از نظر نگارنده، برنامه يعني گزينهها از سوي شهروندان تهران و نمايندگانشان در رسانهها و توسط كارشناسان علمي و شهري به چالش كشيده شود. تا به امروز نديدهايم كه هيچكدام از گزينههاي شهرداري تهران خود را موظف بدانند به مردم اين شهر توضيح دهند چرا ميخواهند شهردارشان شوند و حاضر باشند در كميسيونهاي علمي مرتبط به چالش تخصصي و مصداقي كشيده شوند تا عيار تجربه و برنامهشان روشن شود.

در تمام اين فرآيند مانند گذش//ته، مردم و متخصصان كه قرار اس//ت شهرشانبامنابعخودشانازتصميمگيريهاياينمديرانسودببينديازيان، غايبند و هيچكاره. به اين اگر نگويند »قرضالحسنه عمومي« به اليگارشي حاكم، ميتوان در بهترين حالت آن را به »دموكراسي زينتي« تشبيه كرد؛ انتخاب كساني كه قرار است بدون حضور و دخالت ما براي انتخاب كسي تصميم بگيرند كه خودش را بينياز از هر توضيحي به منبع اصلي آرا ميداند. البته نگران نباشيد؛ چهارسال بعد دوباره سراغ ما خواهند آمد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.