راهنماي محبوب نبودن!

Jahan e-Sanat - - News - رویداد

س//روش رفيعي پرس//پوليس را تنها بعد از يك نيمفصل ترك كرد. او دوران نسبتا خوبي را در تيم برانكو پشت سر گذاشت اما نمايشهايي فراتر از استانداردهاي فوتبال ايران ارائه نكرد و به محض دريافت اولين پيشنهاد از ليگ قطر، قيد آيندهاش در پرسپوليس را زد و به باشگاه الخور پيوست. مهدي طارمي سه فصل در باشگاه پرسپوليس حضور داشت. هر سه فصل يكي از بهترين مهرههاي تيم بود و دو سال متوالي آقاي گل ليگ برتر لقب گرفت.اوبارهادرحساسترينلحظاتناجيپرسپوليسشدوگلهايمهمي براي اين تيم زد و سرانجام تصميم گرفت آيندهاش را در تركيب يك تيم خارجي جستوجو كند. در يك روند طبيعي، انتظار ميرود هواداران باشگاه عليه سروش موضع بگيرند و طارمي را براي تحقق روياي اروپايياش تحسين كنند اما واكنشها كامال در جهت عكس اتفاق ميافتد. قرمزها هنوز سروش رفيعي را دوست دارند. براي او آرزوي موفقيت ميكنند و در انتظار روزي هس//تند كه ستاره شيرازي دوباره در تيم محبوبشان ديده شود. سروش براي خداحافظي به اردوي پرسپوليس ملحق شده و با بازيكنان و كادر فني عكس يادگاري گرفته و بدون دلخوري از باشگاه جدا شده است. در مقابل اما مهدي طارمي با تصميمي مشابه، تندترين واكنشها و سختترين حملهها را به جان خريده است. حاال سوال اينجاست كه اين تفاوت بزرگ از كجا نشات ميگيرد؟ آيا تفاوت بنيادي واكنشها، تنها به اين خاطر است كه سروش بازيكن آزاد بوده و طارمي با پرسپوليس قرارداد دارد؟

آنچه مهدي طارمي نميداند- يا ميداند و دوست دارد ناديدهاش بگيرداين است كه محبوبيت در بين هوادارها، تنها به معادلههاي زمين فوتبال بستگي ندارد. قرمزها در همين مدت كوتاه، هميشه پالسهاي مثبتي از سروش رفيعي دريافت كردهاند و شيفته آرامش و رفتار بيهياهوي اين بازيكن شدهاند اما ستاره بوشهري هر روز داليل بيشتري براي ترديد به تماشاگرها ميدهد. او بعد از يك سال هنوز هم روش مسالمتآميزي براي جدايي از باشگاه ندارد. مرد شماره 9 با باشگاه قرارداد نداشت و همه پذيرفته بودند كه براي پيشرفت بايد به اروپا منتقل شود اما او با حضور در باشگاه براي تمديد قرارداد به اين توافق عمومي پشت پا زد. درست وسط رجزخواني براي تيمهاي رقيب با تصوير طارمي، ناگهان عكس او در لباس ريزهاسپور منتشر شد. مدل رفتن او اشتباه بود و مدل بازگشتش، اشتباه براي جبران اشتباه. درست مثل پاككني كه به جاي پاك كردن صفحه، آن را سياهتر ميكرد. طارمي يك ستاره درخشان بود و در عين حال، راهنماي گام به گام محبوبنشدن در عين درخشش. وقتي روي خط ميانه زمين مينشست تا به پنالتي رامين كممحلي كند، وقتي بهترين موقعيتها را با سهلانگاري از دست ميداد، وقتي آقايگلشدن برايش مهمتر از موفقيت تيم بود، وقتي اصرار داشت به هر قيمتي پشت ضربه پنالتي قرار گيرد، وقتي در اينستاگرام غرق شده بود، وقتي به مراسم همايون بهزادي نميرفت تا به گفته خودش هوادارها آويزانش نشوند، وقتي با ويدئوهاي عجيب، تمركز تيم را به هم ميريخت بايد در انتظار روزي ميماند كه خبر جدايياش با بدرقههايي كنايهآميز روبهرو شود. چطور ميشود دو سال متوالي كفش طالي فوتبال ايران را به دست بياوري و در اوج محبوبيت نباشي؟ چطور ممكن است بعد از اين همه گل مهم، همه آماده باشند تا با تيم بدون تو، كنار بيايند و از باشگاه بخواهند روي ماندنت، پافشاري نكند؟ پاسخ اين سوالها را مهدي طارمي بهتر از هر كس ديگري ميداند؛ ستاره بازيهاي بزرگ و اشتباههاي بزرگتر.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.