توتال در آغاز راه

Jahan e-Sanat - - News -

اكبر نعمتاللهي- قرارداد شركت ملي نفت ايران و شركت توتال سرانجام امضا شد تا بهعنوان بزرگترين دستاورد برجام معرفي شود، اين قرارداد كه پنج ميليارد يورو ارزش دارد، فناوريهاي نويني را در اختيار ايران قرار ميدهد.

مهمترين ويژگي قرارداد شايد اين باشد كه نخستينبار برمبناي الگوي جديد قراردادهاي نفتي امضا ش//ده اس//ت و دو طرف از آن بهعنوان قرارداد برد- برد ي//اد ميكنند، نه آنگونه كه يك مقام نظام//ي از اين قراردادها به برد و خورد تعبير ميكرد.

بابت اجراي قرارداد پولي به توتال پرداخت نخواهد شد و اين امتياز بزرگ قرارداد است، از سوي ديگر در حالي كه آمريكا هر روز تهديد جديدي را عليه ايران مطرح ميكند و كنگره و سناي آمريكا با بحث تحريمهاي جديد ميكوشند كوس در غربت بزنند و ايجاد رعب كنند، تعامل سازنده ديپلماسي نفتي دولت تدبير و اميد و شركت فرانسوي نشان داد كه جاذبههاي ايران براي همكاري در غرب به شدت باالست.

از گذشتههاي دور همواره اين بحث در ميان انديشمندان و ديپلماتهاي جهان مطرح بوده است كه رقابت اقتصادي ميان اجزاي غرب ميتواند در سرنوش//ت كشورهاي به دنبال توسعه موثر باش//د، ميتوان از تضاد منافع كشورهاي غربي نهايت بهره را برد زيرا آنها به هر ترتيب به دنبال سود خود هس//تند و از اين نظر در حالي كه تن واحدي را به ظاهر ش//كل ميدهند، اجزاي متنافري دارند، به اين تعبير اگر آمريكا بخواهد با كشوري بستيزد، كشاندن پاي منافع اروپا به معادله لجاجت آمريكايي ميتواند بر بنبستها فائق آيد.

به تعبيري آمريكا براي خرناسهايي كه ميكشد توجيهي ارائه نميدهد و همه استداللهاي او در معرفي ايران بهعنوان حامي تروريسم يا مباحثي از اين دست، صرفا ادعاهايي بوده است كه براي اروپاييها مسخره به نظر ميرسد و پرت و پالهاي ترامپ حتي ميان همحزبيهايش هم ديگر خريداري ندارد.

اكنون قرارداد با توتال آغاز راه است و ديگر شركتهاي نفتي و كشورها نيز ناگزير به اين معادله وارد ميشوند و كسي كه آخر سوار اين اتوبوس ميشود خود شركتهاي آمريكايي هستند كه ظاهرا دولت ترامپ را بيش از حد جدي گرفتهاند! در ادامه ناگزير ميشوند تا پايان راه از ميلههاي اتوبوس آويزان شوند و تاب بخورند.

اگ//ر در ادام//ه اين راه، منطقي و اصولي حركت كني//م و هر روز نهادي با بيمس//ووليتي به صورت ديپلماسي ايران خنج نكشد و آن را در جهت منافع خود تخريب نكند، ميتوان مچ آمريكا را در همين گوشه خواباند.

به ياد داشته باشيم كه سياست منطقهاي آمريكا چنان در قبال خليجفارس آشفته است كه ترامپ يك روز قطر را حامي تروريسم ميخواند و از كشورهاي تحريمكنندهاش پشتيباني ميكند و از سوي ديگر در روزي ديگر خود مدافع مانوري نظامي با اين كشور ميشود و به آن سالح ميفروشد.

طبيعي است كه با چنين اوصافي كسي به فكر جدي بودن تهديدهاي دولت ترامپ كه بيشتر داللي سالح را دنبال ميكند تا امور ديپلماتيك را، نيفتد، امروز همه فعاليتهاي ما كه ميتواند جنبه بينالمللي پيدا كند بايد سنجيده و از كانال اجماع نظر شوراي عالي امنيت ملي بگذرد تا بيتدبيري و خامي برخي آدمها كه خواسته و ناخواسته ميخواهند به ديپلماسي فعال دولت لطمه بزنند )تا به اهداف خود برسند( اين روند را دچار فرسايش نكند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.