انگیزهای ندارم

Jahan e-Sanat - - News -

نادرکریمیجونی-چهانگیزهایبراینوشتندرخصوصخبرنگار و روز خبرنگار وجود دارد؟ از جهات حرفهای چه امتیاز یا موقعیت امیدبخشی وجود دارد؟ آیا چنانکه مردم در زمان حکومت حضرت امیر(ع)میتوانستندآزادانهسخنبگوینداکنونمیتوانآزادانهسخن گفت؟یاهمانقدرکهپیامبراکرمبهمنتقدانومعترضانامکانآزادی بیان میدادند اکنون به صاحبنظران، نویسندگان و خبرنگاران آزادی بیان داده میشود؟ آیا وعدههایی که امام خمینی (ره) در زمان تبعید در پاریس بیان کردند و برخی از آن در چاپهای نخستین صحیفه نور و برخی از آن در روزنامهها و خبرگزاریهای معتبر بینالمللی درج شد محقق شده است؟ نقل به مضمون یکی از وعدهها این بود که حکومت اسالمی نباید به خاطر آنکه نمیتواند پاسخ منتقد را بدهد جلوی بیان انتقاد را بگیرد. این وعده اکنون آزادانه و برای همه به اجرا درآمده است؟

زمانیحضرتآیتاهللخامنهایدردورانریاستجمهوریشان،در پاسخ به این سوال که چرا پاسخ مقامات ایرانی به خبرنگاران خارجی صریح و پرمحتواست گفته بودند که چون سواالت آنها کارشناسی، دقیق و شفاف اســت. آیا امروز امکان پرسشگری صریح، شفاف و کارشناسیبرایمردمایرانونیزخبرنگارانوجوددارد؟آیاپرسشهایی که حکومت جمهوری اسالمی ایران آن را آزاردهنده تلقی میکند و حاضربهپاسخدادنبهآنهانیستباعنوانمجرمانهتبلیغعلیهنظامیا عناوینیهمانندمجازاتتعبیرنمیشود؟البتهمتاسفانهبرخیهمکاران من،ازهمایشها،نشستهایخبریومهمانیهافقطدریافتهدیه، پذیرایی و گرفتن همکاریهای تجاری مانند آگهی را میشناسند و گاهییواشکیبههماطالعمیدهندکهچهمراسمیازپذیراییخوب برخورداراستوچهنشستیهدایایگرانقیمتتریمیدهد.بهنظرم دولت از این دست روزنامهنگاران خیلی خوشش میآید چراکه با یک جوجه کباب و ران مرغ میتواند ماموریت آنها را پایان دهد و سپس با فراغ بال به کارهای خودش بپردازد. در مقابل من همکارانی دارم که خواسته یا ناخواسته در جایگاه اپوزیسیون عمل میکنند و برای آنکه استقالل خود را اثبات نمایند درباره همه چیز و هر اتفاقی که به جمهوری اسالمی ایران ربط داشته باشد، زبان به انتقاد میگشایند و آن را محکوم میکنند. این همکاران اخیر، توهین را هم به انتقادهای خود افزودهاند و برای آنکه این استقالل و به اصطالح آزادگی خویش را اثباتکنندعالوهبرتوهینبهجمهوریاسالمی،بهمقاماتجمهوری اسالمی ایران و مذهب جمهوری اسالمی ایران نیز توهین میکنند. اتفاقا جمهوری اسالمی ایران از این دسته همکاران من هم خوشش میآید چراکه حرفهای این افراد آنقدر زننده، بیمحتوا و احساسی است که جز چند نفر عوام و بیسواد کسی با ایشان همراهی نمیکند وهمیشهمیتوانیکجامعهفهیموکنجکاوراباحرفهایتوهینآمیز وعواممانندایندستخبرنگارانوروزنامهنگارانترورشخصیتکرد.از همهاینهاگذشتهدرشگفتمکهچراهمکارانمعنصرمهموراهبردی فکر کردن و تبدیل اندیشه به فهم را جدی نمیگیرند؟ در بسیاری از موارد مشاهده کردهام که برای قالب نوشتن و انعکاس دقیق دوستان و همکارانمچهزحمتیراتحملمیکننداماهمینافراددراندیشیدن، تحلیلمطالبوتولیدفهمنهتنهاچندانتالشنمیکنندبلکهاصوال گاهی زحمت فکر کردن و اندیشیدن را هم به خود نمیدهند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.