تهران فدای بلندپروازیهای قالیباف

Jahan e-Sanat - - صفحه اول - S.Harsani.k@gmail.com

نابودي و فناي اوســت. در اين ارتباط اگر گفته شود هدف اصلي ماجراجوييهاي اون باجخواهي در برابــر آمريكا و متحدانش و همچنين تعقيب نــان در برابر رآكتور در آسياي خاوري است، سخني به گزاف نيست. از سوي ديگر شروع جنگ از طرف آمريكا هم توجيه اقتصادي ندارد چراكه آمريكا درگير مشكالت عديده اقتصادي و سياســي است و در اين شرايط و با وجود بدهي چند تريليــون دالري هرگز به اين ريسك تن نخواهد داد.

در سطح ديگر مواضع چين نيز ميتواند مانع از يك جنگ پرشدت ميشــود. آنگونه كه پيداست، آمريكا فقط از طريق چين ميتواند در مهار رفتارهاي گريزازمركزمقاماتپيونگيانگ توفيق يابد. حال با توجه به اينكه چين منافع اقتصادي زيادي در كرهشمالي دارد، در صورت شروع يك جنگ نابرابــر، بازار بزرگ كرهشــمالي از دست چينيها خارج خواهد شد. بنابراين تصور بر اين اســت كه چيــن براي حفظ بازار كرهشمالي به آمريكا اجازه نميدهد عليه كرهشمالي عملياتي انجــام دهد. واقعيت رفتارهاي چيــن در دورههاي متاخر بيانگر آن است كه آنها در طول چند دهه گذشته به عنوان سواريگيرنده مجاني از مزاياي سيستم موجود بينالمللي نفع بردهوباهزينهآمريكاتوسعهخود را پيــش بردهاند. از طرف ديگر هراس چين از بروز و ظهور يك رقيب جدي در آسياي خاوري كمك ميكند كه گستره بحران كره فراتر نــرود. در اين ارتباط شواهد نشــان ميدهند كه در صورت موفقيت آمريكا در ساقط كردن دولت كرهشمالي، اتحاد دو كره حتمي است بنابراين اتحاد دو كره ظرفيــت آن را خواهد داشــت كه بتواند رقيب جدي چين شود. بنابراين چينيها به هيچ وجه مايل نيستند جنگي در منطقه شروع شود كه به اين نتيجه منجر شود.

اما عامل كليدي و تاثيرگذار در بحــران اخير، نيــل به توان بازدارندگي هر دو كشــور است كهقطعاكمكخواهدكردكهاين بحران فقط در حد يك بلوف و رجزهايقبلازجنگباقيبماند. محققا توان وارد كردن ضربه اول و دوم از سوي هر كشور موجب عقبنشينيازجنگخواهدشد. شواهد و قرائن نشان ميدهد كه كرهشمالييكقدرتاتمياست و به مرحله بازدارندگي رسيده است بنابراين زمان براي آمريكا براي شروع يك جنگ خيلي دير شده است. در مقابل آمريكا نيز ميتواند با توجه به توان راهبردي خود در حمله اول هزاران موشك بهمراكزنظاميوتصميمگيركره شليك كند. با توجه به چنين شرايطيبايدپرسيدبحرانكرهبه كدام سمت و سو ميرود و اينكه اگر آخرين راهحل حمله نظامي باشد، واشنگتن يا پيونگيانگ كدام يك ضربه اول را ميزند كه پاسخ هر دو مورد بدون ترديد در آينده سياسي-اقتصادي جهان اثرگذار خواهد بود.

در اين شــرايط هــر كدام نميتواننــد مبادرت بــه وارد آوردن ضربــه اول كننــد زيرا واكنــش متقابل در قالب ضربه دوم به معنــاي نابودي طرفي است كه مبادرت به شليك اول كرده است. * مدرس علوم سياسي و

روابطبينالملل

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.