اخالق، آخرین بازمانده استادیوم

Jahan e-Sanat - - News - یادداشت

رضا„فراهانی-„ورزش و اخالقگرایی دو موضوع جدا و منفک نیســتند و اخالقگرایی الزمه ورزش حرفهای است اما ورزش کشور مخصوصا فوتبال مدام در نوســان اخالقگرایــی و دوری از اخالق حرفهای است. هرچند مفهوم اخالق ورزشی در طول سالهای گذشته بیش از اینکه سیر صعودی را طی کند، سیر نزولی داشته است. نزاع و درگیری بین ورزشکاران نه تنها تیم آنها را دچار مشکل میکند بلکه مقدمهای خواهد شد تا این بیاخالقی به سیل هواداران نیز وارد شود.

درگیری فرزاد حاتمی و امیرحسین صادقی که تیمهایشان در هتل المپیک اردو زده بودند بسیار دور از اخالق بود. این درگیری و حتی در پی آن شکستن شیشههای هتل در حالی شکل گرفت که هر دو بازیکن در گذشته همتیمی بودهاند. نزاع بین بازیکنانی که در گذشته به دلیل حضور مشترک در یک تیم و داشتن اهداف و برنامههای مشترک در اردوهای مشترک به واقع با هم زندگی کردهاند به نفع ورزش کشور نیست.

اما ماجرا به درگیری همین دو بازیکن ختم نمیشود و تکرار درگیریهای بازیکنان مخصوصا بازیکنان فوتبال است که نگرانیها را چند برابر میکند. بازی پرسپولیس مقابل نفت تهران نیز درگیری دیگری را رقم زد. این بار درگیری بین محسن مسلمان و فرشاد احمدزاده دو بازیکن پرسپولیس شکل گرفت.

نگاه به کمی عقبتر درگیری دیگری در فوتبال را یادآور میشود که برای ورزش حرفهای کشورمان بسیار ناخوشایند بود. علی بداوی و رحمان رضایی دو بازیکن تیم ملی در مقابل چشم تماشاچیان و دوربین رسانهها با هم درگیر شدند. درگیری بداوی و رضایی موجب شد فوتبال ایران تیتر یک رسانههای جهانیشودامانهبهدلیلپیروزیوموفقیتبلکهبهدلیلبیاخالقیهمتیمیها بایکدیگر.

گذشته از ناپســند بودن درگیری بین بازیکنان همتیمی، برخوردی که کمیته انضباطی با این بازیکنان داشته است بسیار عجیب به نظر میرسد. اتفاق عجیب بعد از درگیری هتل المپیک اعالم سریع حکم محرومیت فرزاد حاتمی و امیرحسین صادقی بود. اعالم چنین حکمی با شرایط پیش آمده همسانی داشت اما لغو همین حکم با حضور این بازیکنان در بازی بعدی بسیار دور از انتظار بود. اگر قرار اســت حکم کمیته انضباطی به این سادگی لغو شود چرا حکمی اعالم میشود؟

برخوردهایاینچنینیبابیاخالقیهایبازیکنانموجبمیشودمنتظرتکرار چنینرفتارهاییباشیم.امانگرانکنندهایناستکهاگردرگیریهایاینچنینی در بازیهای جهانی تکرار شود نگاه فدراسیون جهانی به ورزش ایران چگونه خواهد بود. وزرات ورزش و فدراسیون فوتبال باید به دنبال راهکاری جدی برای اخالق بازیکنان باشند. بارها کمیتههای فرهنگی تشکیل شده اما به دلیل عدم پیگیری هیچ نتیجهای در پی نداشته است.

مســاله رعایت نکردن اصول اخالقی در ورزشگاه تا جایی پیش رفته که خانوادهها ترجیح میدهند فرزندان خود را به ورزشگاه نبرند. شنیدن واژههای رکیک از هــواداران و حتی درگیریهای لفظی و فیزیکی بین بازیکنان این موضوع را تشدید میکند. زمانی که دو بازیکن همتیمی با هم درگیر میشوند یا تماشاچی را تحریک میکنند بیاخالقی در فوتبال متوقف نخواهد شد. شاید حضور فرهنگیان در ورزشگاهها به حل شدن این موضوع کمک کند اما راهکار اساسی را جای دیگری باید جستوجو کرد.

وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال باید با نگاهی کامال عملی و ریشهای راهکار مناسب ارائه دهند. بیشک تخصیص بودجههای مالی برای حل کردن مسایل اخالقی و فرهنگی کافی نیست. خوب است به گونهای رفتار شود که بازیکنان همگی خود را ملزم بدانند اخالق را در حرفهترین شکل ممکن رعایت کنند. در این برهه فدراسیون فوتبال باید خیلی جدی بررسی کند که چرا احکامی اعالم میشــود و خیلی زود با اعالم اینکه بازیکنان آشتی کردهاند، همه چیز فراموش میشود.

در این بین نکته مهم دیگری که از چشم پوشیده مانده بیتوجهی به حضور روانشناسان ورزشی است. در حال حاضر تعداد زیادی روانشناس و جامعهشناس ورزشی در مقاطع دکتری فارغالتحصیل شدهاند اما باشگاههای ورزشی از آنها بیبهره ماندهاند. روانشناس ورزشی یکی از نیازهای اساسی هر باشگاه است که با ارتباط مستمر با بازیکنان بسیاری از مشکالت و آسیبها را حل خواهد کرد.

این درحالی است که باشگاههای ما فقط از یک روانشناس بالینی آن هم در شــرایط خاص و بحرانی بهره میبرند. حضور دائم روانشناس ورزشی کنار تیم موجب میشــود بازیکن به ثبات و آرامش دست پیدا کند. حاصل ثبات رفتاری و اخالقی بازیکنان را در ورزشگاه زمانی میتوان مشاهده کرد که اخالق عمومــی ورزش صعود خواهد کرد. اخالقگرایی بازیکنان موجب اخالقمند شدن تماشاچیان خواهد شد و در پی آن شرایط برای حضور زنان و کودکان در استادیومها فراهم خواهد شد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.