پیامهاي کابینه پیشنهادي روحاني براي جامعه

Jahan e-Sanat - - صفحه اول - ادامه در صفحه 3

فائزه شاكري*- فرق سياســتمداران با مردم عادي در اين است كه سياستمداران زير ذرهبين هستند و رفتار و گفتار آنها مورد توجه نورافكنهاي اجتماعي يعني رسانهها قرار ميگيرد. مردم به تجربه ياد ميگيرند كه قول سياستمداران را خيلي جدي نگيرند )مگر در موارد خاص( و در عوض فعل و رفتار آنها را مهمتر تلقي كنند.

رفتار يا اقدام سياستمداران به سرعت مورد توجه قرار ميگيرد و جامعه بر حسب آن برداشت خود را از مافيالضمير سياستمدار شكل ميدهد. مردم نميدانند واقعا در دل يك سياستمدار چه ميگذرد. واقعا محافظهكار است يا اهل تحول؟ سنتي است يا مدرن؟ رفتارهاي يك سياستمدار از مافيالضمير او حكايت خواهد كرد و جامعه براساس اين برداشت رفتارهاي خود را شكل خواهد داد زيرا حدس خواهد زد كه چنين شخصيتي چه سياستهايي را اتخاذ خواهد كرد. رفتار سياستمداران از جهت ديگري نيز اهميت دارد. مردم از جهت ديگري نيز به سياستمداران نياز دارند و آن مقوله هماهنگي است. انسانها بين سختكوشي و تنبلي و پذيرش ريسك تغيير يا رضايت به تداوم وضع موجود تنها وقتي گزينه مطلوب را انتخاب ميكنند كه ديگران نيز آن گزينه را انتخاب كنند. لذا نياز است نوعي هماهنگي در كل جامعه صورت گيردورهبراركستربزرگجامعهكسينيستجز .سياستمدار با انتخاب خود سيگنالها و عالمتهاي الزم را به جامعه ارسال ميكند. با اين دو مقدمه به تحليل كابينه پيشنهادي دولت دوازدهم بپردازيم. نيمي از كابينه دولت دوازدهم در واقع تكرار كابينه دولت يازدهم است.

كابينه دولت يازدهم با اين توجيه شكل گرفت كه كشور در چنان شرايط خطيري به سر ميبرد كه امكان ريسك كردن روي افراد جوان و جديد وجود نداشت. عدم تغيير كابينه در سال 1394 و تكرار نيمي از آن كابينه در سال 1396 براي جامعه پيام بدي به همراه دارد و آن پيام اين است كه روحاني اهل تغيير و تحول نيست يا خواهان اين تغييرات است اما ساختارها و قيود سياسي چنان تنگ هستند كه وي را به تكرار نيمي از كابينه مجبور كردهاند.

هر كدام از اينها درست باشد فرقي نميكند چون نتيجه هر دو يكي است و آن چيزي نيست جز پاشيدن بذر نااميدي در دل جامعه جوان و تحولخواه ايران. از يك سو جامعه جوان ايران ديگر به سرعت پايين بهبود رضايت ندارد و به دليل ارتباط بيشتر با جهان انتظاراتش به شدت افزايش يافته است. از سوي ديگر شرايط اقتصاد وخيم و نيازمند اصالحات و تغييرات عاجل است. انجام اين تغييرات منوط به همراهي جامعه و كل بدنه دولت است. ارسال عالمت محافظهكاري و عدم تغيير از سوي رييسجمهور مانع خواهد شد جامعه روي اصالحات وسيع اقتصادي هماهنگ شود. نتيجه هر دو عدم بهبود وضعيت كشور در آينده كوتاهمدت و ميانمدت است.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.