مردود یا مقبول؟

«علی نوذرپور» در گفتوگو با «جامعه پویا» از کارنامه قالیباف میگوید

Jameh Pouya - - شهری شهرداری -

شهری. اگر شــورا دیوان محاسبات شهری را درون خود شــکل دهد و از طرف دیگر شهرداری هم یک سازمان حسابرســی جامع داشته باشد، مشکالت چه از جانب شــورا بهعنوان نهاد سیاستگذار و چه از جانب شهرداری بهعنوان نهاد اجرائی حل خواهد شد. اما متأسفانه بدنه حسابرسی چه در بعد اجرایی و چه در بعد سیاستگذار ساختارمند، جامع، همسو و متخصص نبوده است.

ایــن همســونبودن باعث ایجــاد اختالفهای مدیریتی مداوم میشــود. برای حل این اختالفات مدیریتــی در چارچــوب تعامالت سیاســی عمل میشــود، بهطوریکه دو طرف بــا هم وارد معامله میشوند. در این بدهبستانها عمال حسابرسی واقعی انجام نمیشــود تا اینکه یکی از اعضای شورا بعدها متوجه میشود و چند سال مدیریت شهری را زیر سؤال میبرد. Ï

چه زمانی مناســبات مالی شهرداری شفاف خواهد شد؟ طبیعی اســت که به این زودیها شهرداری به اتاق شیشهای تبدیل نخواهد شد، حتی اگر مدیران آن بخواهند. راهکار این است که تمام شاخصهای شایستگی مدیران و کارشناســان حوزه اقتصادی خودشان را متناسب با تخصص دانشگاهی بگذارند، دوم اینکه از افراد مجرب و باتجربه در سیستم مالی حسابداری بهعنوان مشاور استفاده کنند نه مجری. سوم اینکه از طریق سیستم جامعی این امور مالی مانیتور شــود. اگر این سیستم جامع به کار گرفته نشــود، امکان دســتبردن به اطالعــات از طریق تعامالت سیاسی و جناحی وجود دارد و درنتیجه باز به اتاق شیشهای نخواهیم رسید.

مسئله دیگر شناسایی هزینههاست. در بسیاری از مواقع هزینههــا در حین کار پدید میآید که در برنامهها دیده نشده اســت. این ضعف دیدهنشدن هم به دلیل ضعف پیوستهای اجراست. درواقع از ایده تا پدیده با هم هیچگونــه پیوندی ندارد و این موضوع باعث میشود تا هزینههای پیشبینیناپذیر برای شهرداری تهران ایجاد شود. مثال آقای شهردار به بازدید محل میرود و آنجا متوجه میشود که اگر بخواهد برای تردد به آن محل تســهیل ایجاد کند، باید هندسه آن منطقه را از بعد پل، زیرگذر، روگذر، مترو ...و تغییر دهد که نشان میدهد این موضوع در طرح اولیه دیده نشده اســت. بعد این را در بودجه لحاظ و در قالب متمم بودجه به شــورا میدهد که شورا هم موافقت نمیکند؛ زیرا شهردار این بودجه را دیده و شورا ندیده است. از طرفی شورا به شهردار خودش هم اعتماد کافی ندارد که بتواند مواردی را که میخواهد اجرا کند، به او بسپارند تا در متمم بیاورد. همین دلیل باعث میشود تا هزینهها را از محلهای دیگری تأمین کند مثال جابهجایی ردیف میکند که به معنی تخلف است.

بسیاری از کارشناســان حوزه شهری میگویند تهران ســه مســئله اصلی دارد که شــهردار بعدی منتخب باید این ســه مسئله را در اولویت خود قرار دهد؛ مسئله اول جابهجاییگران همراه با ســختیهای فراوان اســت، مردم یا ساعتها در ترافیک هســتند یا ظرفیت سیســتم حملونقل عمومی جوابگوی تعداد مسافران نیست. موضوعی کــه در کنار انــواع آلودگیهای محیط زیستی مانند آلودگیهای هوا و صدا، سایر تبعات روحی و روانی را به دنبال دارد. مسئله مهم دیگر گسترش تراکمفروشی و ساختوســازهای غیراصولی در یک دهه اخیر اســت که عالوه بر آســیب به هویت و ایمنی شــهر، کیفیت زندگی در شهر را تحت الشعاع قرار داده است. همه این موارد مسئله سوم دیگری را با نام تضییع حقوق شــهروندان تهرانی بههمراه دارد. براساس برنامههای توســعه کشور سهم حملونقل عمومی، ســهم مترو، اتوبوس و تاکسی در تهران باید به 75 درصد برسد، رقمی که با گذشت دو سال از برنامه پنجم توسعه هنوز محقق نشده است. در این برنامه سهم مترو 30 درصد، اتوبوس 30 درصد و تاکسی 25 درصد است. بااینحال فقط نزدیک به 15 درصد اهداف مربوط به مترو محقق شــده است. علی نوذرپور، رئیس جامعه مهندسان شهرســاز، در گفتوگو بــا «جامعه پویا» درباره عملکرد قالیباف در حوزه حملونقل میگوید: «در حــوزه مترو کارهای مثبتی انجام شده و بیشتر خطوط مترو که شکل گرفته، عموما در دوره قالیباف بوده است».

آنچه به گفته نوذرپور باعث نقد قالیباف میشــود، عقبماندگی از برنامههاســت، بهطوریکه با انطباق عملکــرد او با قانون میتــوان فهمید ما در حــوزه حملونقل تأخیر داریم. براساس برنامه پنجم، ساخت و بهرهبرداری از 377 کیلومتر مترو برای تهران در نظر گرفته شده بود که از این رقم فقط 191 کیلومتر در حال بهرهبرداری است. 80 کیلومتر از این رقم در شرف بهرهبرداری، 40 کیلومتــر در حال احداث و 66 کیلومتر در دست مطالعه است. به گفته نوذرپور سهم اتوبوس از حملونقل تا پایان سال 94 (پایان برنامه پنجم) 30 درصد و تاکســی هم 25 درصــد بود و اینها به معنی موفقنبودن در حوزه حملونقل است. در این میان براساس برنامه پنجساله دوم شهرداری تهران هم که به تصویب شورای شــهر نیز رسیده است این تأخیر وجــود دارد. در حوزه اتوبوس و تاکسی ما با فرســودگی ناوگان هم مواجه هستیم، بهطوریکه به گفته نوذرپور نهتنها سهم اتوبوس از حملونقل عمومی محقق نشده، بلکه با فرسودگی هم مواجه است. تا پایان سال اتوبوسهای تهران با فرسودگی 75 درصدی مواجه خواهند شــد. در حوزه بار با وجود اهمیت آن در حد یک معاونت در ذیل معاونت حملونقل و ترافیک دیده شــده و اهمیت الزم به سیستم بار شهری داده نشــده است. یکی از ایرادهای وارد به مدیریت شــهری در 12 سال گذشته این اســت که منابع درآمدی شهرداری تهران بر فــروش تراکم و تغییر کاربری اســتوار بوده؛ موضوعی که از دیدگاه کارشناســان باعث صدمــات جبرانناپذیری به پایتخت شده اســت. معاون سابق شــهرداریهای ســازمان شــهرداریها و دهیاریها درباره این درآمدها میافزایــد: «در ابتدا اقدامات مثبتی برای شکلگیری درآمدهای پایدار انجام شــد، بهطوریکه درآمدهای ناشــی از نوســازی، ممیزی و بعد نوسازی شهری افزایش پیدا کند و شــفاف شود؛ اما بعد از یک دوره روبهرشد، افول کرد». درحالحاضر براساس آمار خود شــهرداری بیش از 55 درصد از محل عوارض ساختوســاز است و این به این معنی اســت که شهرداری به سمت درآمدهای پایدار حرکت نکرده است. به گفته نوذرپور اگرچه بودجه شــهرداری تهران نسبت به شهرداریهای دیگر تا پنج برابر است؛ اما بودجه شکنندهای است. در این میان بدهی انباشتهای براساس آمار خود شهرداری به پیمانکاران و مؤسسات حقیقی و حقوقی هم ایجاد شده که به گفته نوذرپور به 65 هزار میلیارد میرسد. بههمیندلیل در این حوزه هم او به شــهردار تهران نمره قبولینمیدهد.

حوزهپسماند

براســاس قانون مدیریت پسماند قرار بــود تا پایــان ســال 91 از کل زبالههای شهری کالنشــهرها، 60 درصد بهصورت تفکیکشده تحویل گرفته شود، درحالیکه درحالحاضر کمتر از پنج درصد تفکیک در تهران انجام میشــود. به گفته نوذرپور این بهمنزله محققنشدن 95 درصدی قانون در حوزه پسماند است و کارنامه شهرداری در این حوزه نشاندهنده رفوزگی است.

حوزه ایمنی شهری

نوذرپور درباره ایمنی در تهران میگوید: «خوشــبختانه ما در تهران هنــوز با زلزله مواجه نشــدیم؛ اما واقعیت این اســت که تهران آمادگــی الزم برای مقابله با زلزله را ندارد». او با اشاره به وقایعی که در چند سال گذشته در حوزه سیل اتفاق افتاد، میافزاید: «با اقدامات عمرانی که ما در برخی از مناطق شهر انجام دادیم و در این میان نفوذپذیری زمین نسبت به آب کاهش پیدا کرده است، سیل میتواند بهسرعت در شهر گسترش یابد». به گفته او در حوزه حوادث ناشــی از اقدامات انســانی مثل حریق هم حادثه پالسکو نشان داد یک حریق چطور میتواند یک شهر را به هم بریزد.

شهرسازی

نوذرپــور در ادامه به تحققنیافتن طرح جامع و تفصیلی شهر تهران اشاره میکند. طرح جامع الزاماتی داشــته که یکی از آنها تهیه طرحهای موضعــی و موضوعی بوده اســت؛ اما به گفته نوذرپور بخش عمدهای از این طرحها تهیه نشــد. بین زمان تهیه طــرح جامع و طرح تفصیلــی بیش از 10 سال فاصله افتاد، طرحی به تصویب رسید که آمارهای آن بوی کهنگی میداد، چراکه در 10 سال شــهر تغییر کرده بود. در این میان با ایجاد کمیسیون ماده 5 تغییراتی هم در طرح تفصیلی ایجاد میشد. بسیاری از پروژههای بلندمرتبهســازی در این سالها و در کمیســیون ماده 5 به تصویب رسیده است. به گفته نوذرپور درحالحاضر ساالنه 9 هزار پروانه ساختوســاز صادر میشود و در این میان تعــداد پروندههای تخلفات ساختمانی که به کمیسیون ماده 5 میرود هم نزدیک به 9 هزار پرونده اســت؛ یعنی تقریبا در تمام ساختوسازهای شهر تخلف وجود دارد. به اعتقاد او این به معنی فقدان نظارت شهرداری بر ساختوسازهای شهری است.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.