وقتی اقتصاد هنر بیمار میشود

Jameh Pouya - - فرهنگي -

صدری:جمله کلیدی که از زبان هنرمندان میشــنویم و بارها بر آن تأکید میشــود این است که بدون حمایت دولت، هنرها امکان ادامه حیــات ندارند و در همهجای دنیا هم ایــن اتفــاق میافتد. اما درعینحال صاحبان هنر در ایران سالهاست بر لزوم خصوصیبودن هنر تأکید دارنــد. درواقع بین این حرفها تضــادی بنیادیــن دیده میشود، آیا میشود از دولت انتظار داشت فقط از لحاظ مالی و معنوی و امکاناتی حمایت کند و هیچ دخالتی در سیاســتگذاری، اجــرا، نظارت بر محتوا، فرم و محصول نداشــته باشد؟ واقعیت این است که اقتصاد هنر در ایران بیمار اســت و تداخل حیطههــای دولتی و خصوصی در ایــن زمینه هم به گونهای اســت کــه کار را مشــکل میکند. البته باید اذعان داشــت کــه اهل هنر از دیربــاز خود را «اهــل هنر و نه تجارت» ارزیابی میکنند و آثاری را که به قصد انتفــاع مالی در این حوزه ســاخته یا اجرا شود، بازاری، گیشهای، ســخیف و ... مینامند، این در حالی اســت که در جهان مدرن هنر برای جامعه عامی مورد حمایت قرار میگیرد و هنر خواص هم تا حد امکان روی پای خودش میایستد. درنهایت اینکه اهل هنر خود هم باید برای کسب استقالل مالی و داراشــدن شرایط استقالل بخش خصوصی تالش کنند.

امیر

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.