تابستان اسفناک اهالی غزه

Jameh Pouya - - جها‌ن محیط‌زیست -

ساحل گســترده غزه یکی از مشخصترین ویژگیهای این شهر است. حلقههای رنگارنگ برای شنا بیش از هر چیز دیگری به چشــم میخورد. قایق کوچکی برخی افراد را به نوبت تا میانه دریا میبرند و سپس بازمیگرداند. خانوادهها روی صندلیهــا نشســته و چند کودک هــم در آب بازی میکنند. معموال در روزهای تعطیلی مدارس، این ســاحل بسیار شلوغ است. بهویژه امسال که بحران برق موجب شده خانههای مردم به علت شــدت گرما، تحملناپذیر باشند. بااینحال، والدین سعی میکنند این روزها فرزندان خود را از دریا دور نگه دارند.

بــوی تعفن زبالهها بیش از هر چیز دیگری احســاس میشــود. جایی که بچهها در حال شــناکردن هســتند، آب تقریبا قهوهایرنگ اســت و ماهیهــای مرده نیز چند متر دورتر از آنها، روی آب دیده میشــوند. اگرچه آلودگی سواحل 04کیلومتری غزه معضل جدیدی نیست؛ اما امسال حجم آن در مقایسه با گذشته، متفاوت است. بنا بر آخرین تحقیقات زیستمحیطی، 73 درصد از خط ساحلی غزه به دلیل زبالههای فراوان آلوده شده است. دلیل شکلگیری این معضل نیز بسیار ساده است: پس از 10 سال محاصره غزه از سوی اسرائیل و تصمیم اخیر دولت خودگردان مبنی بر قطع برق، سیستم فاضالب نصفهونیمه این منطقه، تحتتأثیر قرار گرفته است. در نبود برق و با کارنکردن سیستمهای فاضالب، مسئوالن تنها یک راه پیشروی خود دیدهاند: اینکه به مردم اجازه دهند زبالههای خود را در دریا بریزند.

درواقع این وضعیت ســطح جدیدی از آلودگی را ایجاد کــرده که نهتنها روی محیط زیســت، بلکــه روی زندگی اجتماعی مردم این منطقه نیز تأثیر گذاشــته اســت. در منطقهای که حدود دو میلیون نفر ساکن هستند و ارتباط بیشتر آنها با دنیای خارج قطع شده است، ساحل و دریا تنها اســباب آرامش به حساب میآید. خالد فرحات که از سوی مقامات شهری به عنوان نگهبان برج ساحلی انتخاب شده، میگویــد از زمان آغاز بحران برق در ماه آوریل تاکنون، 50 درصد از تعداد بازدیدکنندگان ساحل کم شده است. او که در بیشتر ساعات روز پسر 21سالهاش در کنارش قرار دارد، صحبتهایش را اینطــور ادامه میدهد: « لوله فاضالب در کمتــر از یککیلومتری اینجا قرار دارد. هر زمانی که باد در این مسیر شــروع به وزیدن میکند، بوی تعفن از آب بلند میشــود. روزهایی را به یاد میآورم که در تمام ساعات روز، برق داشــتیم و مردم برای فرار از گرما، به ساحل میآمدند؛ اما این روزها بدون برق و ســاحل، غزه در فاجعهای بزرگ گرفتار شده است».

عمر شــطاط، مدیر عملیات در اداره تجهیزات و آب در شــهرداری ساحلی غزه، این مشــکل روزافزون را اینگونه توضیح میدهد: «هیچوقت شــرایط به ایــن اندازه وخیم نبوده است. سیستمهای ما به برق وابسته هستند. نداشتن 20 ساعت برق در یک روز، باعث میشود سیستم فاضالب بهخوبی کار نکند. ما پنج نیــروگاه فاضالب در این منطقه داریم؛ اما بیشــتر آنها از همان ابتدا به صورت موقتی شروع به کار کردند. آنها 15 سال پیش برنامهریزی شدهاند و اکنون تنها یک مورد از آنها در حال تکمیلشدن است». بنا بر گفته شطاط، بیشتر مسئوالن میدانند که اولویت اصلی، جلوگیری از ورود فاضالب و زباله به دریا اســت؛ زیرا در صورت توقف پمپهای فاضــالب، 15 هزار متر تن فاضالب وارد آب دریا میشود. نتیجه این وضعیت، این شده که فقط بتوان از 27 درصد از خط ساحلی این منطقه استفاده کرد. خود شطاط در سالهای اخیر در ساحل شنا نکرده است و تنها زمانی این کار را انجام میداد که سوار بر قایق شده و حدود 200 متر از ساحل فاصله میگرفت. حاال خودش میگوید این کار نیز با وجود این شرایط، غیرممکن شده است.

مهنالل پیرس، متخصص آب در دفتر یونیسف، بحران غزه را اینطور توضیح میدهد: شرایط قبال هم بد بود؛ اما این روزها بهشــدت وخیمتر شده است. مقامات مسئول در غزه گزینههای محدودی را پیِشروی خود دارند و همین باعث فاجعهبارترشــدن اوضاع شده است. متأسفانه اگر روند ورود زبالهها و فاضالب به دریا با همین سرعت و شدت ادامه پیدا کند، الیههای آبدار زمین بهتدریج کاهش پیدا میکند و در آن صورت، با فاجعه زیستمحیطی به مراتب خطرناکتری روبهرو خواهیم شد.

تنها شناگران نیســتند که نگران وضعیت این روزهای ساحل غزه هستند. ملینا شاهین، همکار پیرس در یونیسف در نزدیکی ساحل زندگی میکند و نگران تأثیر این وضعیت روی ســالمت فرزندانــش اســت. او دراینبــاره میگوید: «زندکیکردن کنار ساحل یک مزیت به حساب میآید؛ اما بوی تعفن هر روز باعث ســردرد من میشود. نمیتوانم به بچههایم بگویم برای دیدن دریا به بالکن نروند. برای دیدن این منظره هزینه کردهایم؛ اما حاال با یک فاجعه زیستمحیطی روبهرو هستیم». درحالیکه ساکنان ثروتمندتر گزینههایی مانند اجاره اســتخرهای خصوصی برای 12 ساعت به مبلغ 80 یورو را پیشروی خود دارند، بیشتر ساکنان غزه از چنین شرایطیمحرومهستند.

دومین راه موجود، رفتن به شمال غزه و منطقه هممرز با اسرائیل اســت که آب تمیزتری دارد. بااینحال بسیاری شناکردن و حتی ماهیگیری در همین آب آلوده را انتخاب میکنند. یکی از این افراد، طیب قنیطره است که به همراه همســر و فرزندانش به ساحل آمده اســت. او با بیان اینکه آخرینبار سه هفته پیش به ساحل آمده بود، حرفهایش را اینطور بیان میکند: « در اخبار شنیدم که شناکردن در آب دریا به دلیل وجود فاضالب بههیچوجه امن نیست؛ اما بچهها به شناکردن نیاز دارند. این تنها جایی است که میتوان در آن از کسالتباری این روزهای غزه فرار کرد. بهتدریج به این بو نیز عادت میکنیم».

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.