من از ماشینهای باهوشتر از انسان، میترسم

تمام پیشبینیهای جیمز کامرون در ترمیناتور 2 به واقعیت پیوسته است

Jameh Pouya - - فرهنگی‌ سینمای‌جهان - ترجمه: سارا احمدپور منبع: روزنامه استرالین

جیمز کامرون عمیقا مشــغول کاری است که از آن به عنوان یک پروژه 9ساله یاد کرده است. کارگردان دو فیلم از بین پرفروشترین فیلمهای تاریخ سینما، یعنی «آواتار» و «تایتانیک»، ســخت مشغول کار روی چهار قسمت جدید فیلم آواتار است که طبق برنامهریزیهای انجامشــده، بین ســالهای 2020 تا 2025 روی پرده ســینما میرود. این کارگردان که ســه بار برنده جایزه اسکار شده است، در لسآنجلس روبهروی ما نشست و گفت: «این کار وقتم را خیلی بیشتر از شش روز در هفته پر کرده اســت. من هر روز سر صحنه هستم، طراحی میکنم، تمرینهای هر جلســه را مشــخص میکنم و با افــرادی که آنها را فعال گــروه بازیگران نامیدهایم، صحنههایــی را فیلمبرداری میکنم. این گروه شــامل هنرپیشگان چندنقشی ما هستند که نقش اصلی هرکدام تا ماه سپتامبر مشخص میشود».

قبــل از اینکــه «جیک ســولی» در آواتــار اصلی (ساختهشــده در سال )2009 عازم سیاره پاندورا بشود، یک دهه ســخت و پرکار صرف توسعه روش جدیدی از فیلمسازی روی صحنه مجازی و با فرمت 3D شده بود. کامرون میگوید حاال که مقیاسها و پیچیدگیهای فنی کار بیشتر دســتش آمده است، با طمأنینه به کار خود ادامه میدهد.

او میگوید:«برای اینکــه تصویری از زمانبندی این پروژه به شما نشان بدهم، باید بگویم من حتی بخشهای اکشن مربوط به بازیگران فیلم را با اینکه حدود 19 ماه از شروع کار گذشته، شروع نکردم.» او اضافه کرد: بینندگان و عالقهمنــدان آواتار میتوانند در انتظار کارهایی بهتر، بزرگتر، شــفافتر، احساسیتر و با قدرت تخیل بیشتر باشند.

جیمز کامرون فیلمسازی بســیار باانگیزه، ماجراجو و بهشــدت دوستدار طبیعت است (این مرد در سیدنی یک زیردریایی ساخت تا بتواند تا عمق 11کیلومتری به

2D و 3D ارائه میشــود. از نظر من، این یعنی کامال رایج. این به این معنی نیســت که همه آن را انتخاب میکنند؛ اما بسته به موضوع فیلم، بین 40 تا 60 درصد خریداران بلیت، این شیوه و امکاناتش را انتخاب میکنند. ولی امروز آمار کلی مردمی که فیلم را به صورت 3D تماشا میکنند، حدود 10 برابر تعدادی اســت که زمان اکران آواتار وجود داشتند و احتماال چهار تا پنج برابر بیشتر از تماشاچیان سال 2012 و از نظر من این یعنی یک موفقیت تمام و کمال».

البته بایــد اذعان کرد که حاال هیچکس با هیجانی که موقع اکران آواتار وجود داشت، از شیوه نمایش 3D صحبت نمیکند.

کامرون اضافه میکند: «خب این فیلمها مثال در سال ،1961 نباید وجود میداشــتند. آن زمان فیلمهای گران، رنگی بودند و ارزانها سیاهوســفید. آنها روی پوسترها یا سردر سینماها با حروف بزرگ مینوشتند رنگی و مردم به تماشای آن فیلم میرفتند به خاطر اینکه رنگی بود؛ اما 5 یا 10 سال بعد از آن زمان، مردم دیگر هیجانی برای تماشای فیلم رنگی نداشتند؛ چراکه دیگر همه به این فیلمها عادت کرده بودند. من میتوانم صادقانه به تمام مصاحبههایی که در آنها، بهترین سناریوهای خود را پیشبینی کردهام، اشاره کنم؛ اما ما باید میزان موفقیت را وقتی بســنجیم که این شــیوه یک شیوه عادی شده باشد و این دقیقا جایی است که ما االن هستیم».

ولی کامرون قبــول دارد که D3هــای تلویزیونی با شکســت مواجه شــدهاند و صنعت سینما نیز به خاطر تبدیل شتابزده فیلمها به فرمت 3D بهجای فیلمبرداری آنها در این فرمت، خود را در معرض کاستی گذاشته است. او میگوید تغییر فرمت فیلمهای کالسیک، جایی که شما زمان و انرژی را برای کامل انجامدادن آنها دارید، مسئله سختی نیست. مشکل وقتی پیش میآید که شما سعی میکنید نسخه جدید را به فیلمی مثل انتقامجویان یا هر فیلم دیگری تبدیل کنید: «من همچنین فکر میکنم این صنعت با اضافهنکردن تکنولوژی نورپردازی برای بهبود نور، به خود آســیب رسانده اســت. این یکی از افقهای آینده است. در چند سال آینده، در یک تکامل تدریجی بزرگ، فیلمهای 3D تحرک و پویایی بیشتری را تجربه خواهند کرد».

کامرون از ساختن فیلمهای ترمیناتور بعد از دومین قسمت آن کنار کشــید و سه قسمت بعدی را بر عهده فیلمسازان دیگر گذاشت؛ ولی او میخواهد با یک سهگانه جدید، امتیاز این فیلم را در دو ســال به خود بازگرداند. او امیدوار است که تماشاچیانی که تابهحال ترمیناتور 2 را فقط از ویدئو دیدهاند، برای دیدنش به ســینما بیایند. این واگذاری امتیاز، شش میلیون دالر هزینه برداشته و در شــش ماه، حدود هزار نفر برای آن وقت گذاشتهاند. کامرون میگویــد: «ما داریم یک تجربه دیوانهوار را ارائه میدهیم؛ ولی چیزی که کل مسئله را زیر سؤال میبرد، این است که آیا مردم به سینما میآیند؟ آیا عالقهای نشان میدهند؟ من حدس میزنم تا ماه آینده جواب سؤالهای خود را بگیریم». وقتی در دنیایی از نظارتهای مداوم،

آیفونهایی با کاربران باهوش و پهبادهای جاسوسی در آسمان، یا بحثهای جدی در ردههای باال درباره اخالقیبودن استفاده از تانکهای روباتیکی که دارای قابلیت کشتار خودکارهستند،زندگیمیکنیم؛ یعنی شما در حال صحبت درباره ترمیناتورها و اسکاینتها هستید راجع به آن حتی صحبت هم نکردهام». به نظر نمیآید ما برای انجامدادن آزمایشهای بیسابقه روی خودمان، مهارت زیادی داشــته باشیم. آزمایش بزرگ بعدی این خواهد بود: «آیا ما در دنیایی که ماشــینهای ساخته خودمان به انــدازه خودمان یا حتی بیشــتر، باهوش هستند، موفق خواهیم بود؟ با فرض اینکه ما از فاجعه شــرایط آبوهوایی نجات پیدا کنیم، فاجعه بعدی این خواهد بود».

بــه نظر میرســد این دیدگاه برای شــخصی که موفقیتهای بســیار زیادی در زندگی خود داشــته اســت، به طرز بیرحمانهای ناامیدکننده است؛ یک فیلمساز که بیشــتر از 250 میلیون دالر بعد از اکران آواتار در ســال 2010 درآمد داشته است و همچنین فیلمهای ترمیناتــور، بیگانهها، پرتــگاه و دروغهای حقیقی را کارگردانی کرده اســت. «آهای مردم راجع به پایان جهان از من بپرســید...؛ شما در برابر مردی هستید که دو پروژه ترمیناتور و تایتانیک را انجام داده؛ یعنی داســتانهایی که همه میمیرند و آواتار، جایی که یک کاراکتر میگوید زمین در حال مرگ اســت. البته من به مردم خوشبین هســتم. من فقط نسبت به سیستمهای انسانی بدبینم؛ سیستمهایی که به نظر نمیرســد مهارت خاصی در مراقبت طوالنیمدت از تجارت داشته باشند».

دموکراسی یکی دیگر از آن سیستمهای نگرانکننده برای کامرون اســت: «اگر جهان به صورتی که اکنون، دموکراســی اســت، من به چیزی فراتر از دموکراسی فکر میکنم؛ اما خب همانطور که همیشه میگویند، دموکراسی بدترین شکل حکومت است. با وجود این، از تمام سیستمهایی که آزمایش شدهاند، بهتر است».

بعد از اینکه آواتار راه را برای سینمای سهبعدی باز کرد، فیلمساز کانادایی با تبدیل فیلم تایتانیک به نسخه 3D در سال ،2012 موفقیت بیشتری در این زمینه کسب کرد و 343 میلیون دالر در سراسر جهان به دست آورد.

کامرون شش سال پیش پیشبینی کرد تا سال 2016 فرمت D3، الگویی رایج در سینما خواهد شد. او حاال هم این دیدگاه را که این فرمت با اقبال عموم مواجه نمیشود (بــه دلیل تجربههای ناامیدکننده و بهای گزاف بلیت)، به چالشمیکشد.

او میگوید:« در آن زمان، تقریبا هزارو 500 پرده نمایش 3D در جهان داشتیم و اکنون بالغ بر 45 هزار پرده داریم. در بیشتر موارد، وقتی فیلمی ساخته میشود، در دو نسخه گودال ماریانا واقع در شــمال غربی اقیانوس آرام برود). او امســال یک پروژه جانبی نیز داشته است و بازبینی و تغییرات نسخه 3D فیلم ترمیناتور2 را سرپرستی کرده و ایــن فیلم با نام «روز داوری» 24 آگوســت روی پرده سینماهامیرود.

ترمیناتور 2، فیلمی علمی - تخیلی و حاال کالسیک، محصول ،1991 اســت کــه در آن ترمیناتــور (آرنولد شوارتزینگر) تالش میکند بر یک ترمیناتور قویتر (رابرت پاتریک) که میخواهد جان کونور (ادوارد فورلونگ)، رهبر مقاومت انسانی در آینده و مادرش سارا (لیندا همیلتون) را به قتل برساند، غلبه کند.

با تماشای مجدد فیلم، کامرون از اینکه میزان زیادی از تصاویر فیلمهای علمی - تخیلی به حقیقت راه پیدا کردهانــد، بهویژه وقتی پای هــوش مصنوعی به میان میآید، شگفتزده میشود. او میگوید: «وقتی در دنیایی از نظارتهــای مداوم، آیفونهایی بــا کاربران باهوش و پهبادهای جاسوســی در آسمان، یا بحثهای جدی در ردههای باال درباره اخالقیبودن اســتفاده از تانکهای روباتیکی که دارای قابلیت کشتار خودکار هستند، زندگی میکنیم؛ یعنی شما در حال صحبت درباره ترمیناتورها و اسکاینتها هستید.

من بهتازگی در نشســتی شرکت کردم که با حضور تعدادی از برجستهترین استادان هوش مصنوعی تشکیل شــده بود و آنها بهطور مدام از اســکاینتها صحبت میکردند و این مســئله را معضل اسکاینت نامیدهاند. موضوع این اســت که ما چگونــه میتوانیم هوش یک ماشین نوظهور (چیزی که هوش مصنوعی قوی نامیده میشود و با ضمیر خودآگاه آدمی برابری میکند یا حتی از آن پیشی میگیرد) را در سطحی نگه داریم که ناگهان تصمیم نگیرد که دیگر به ما انسانها نیازی ندارد؟ یا ما برای آنها مانع نیستیم؟».

خطرات هوش مصنوعی از سوی دو نفر از ثروتمندترین افراد جهان در همین ماه سوژه بحثهای داغی بود. ایالن ماسک، نماینده شرکت تســالموتورز، خطاب به دولت آمریــکا گفت آنها باید تکنولــوژی را به خاطر خطرات بالقوه آن مدیریت کنند؛ این سخن باعث اظهارنظر رئیس فیسبوک، مارک زاکربرگ، شــد که گفته: «پیشبینی منجرشدن هوش مصنوعی به سناریوی پایان جهان، یک پیشبینی غیرمسئوالنه بود».

بیل گیتس، بنیانگذار شرکت مایکروسافت و استیون هاپکینز، فیزیکدان مشــهور، نیــز قبال راجع به خطر گسترش هوش مصنوعی و خارجشــدن کنترل آن از دست انســان هشدار دادهاند. کامرون میگوید انسانها عادت ناخوشایندی دارند. آنها اجازه میدهند پیشروان تجارت، پژوهشهای خود را به آینده آنها تحمیل کنند: «پیشروان تجارت، ما را در معرض تغییرات کنترلنشدنی شــرایط آبوهوایی، اتمام منابع طبیعی و همه اشکال تخریب طبیعت و انقراض هولوسین (ششمین انقراض بزرگ) که در صورت تغییرنکردن ما میتواند یک سیاره را منهدم کند، قرار دادهاند... و جنگ هستهای که هنوز

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.