بیم و امید نمایشی

Jameh Pouya - - فرهنگي‌ -

امیر صدری: تنها چند سال پیش تئاتردرتهرانمنحصربودبهمنطقه مرکزی شــهر، تئاتر شهر و احیانا تاالر وحدت و یکی دو سالن دیگر. گروههای تئاتری محدود بودند و جماعت مخاطب هم مشــخص و قابل شمارش؛ اما ناگهان با سر بر آوردن تئاترهــای خصوصی تعداد سالنها و تماشاخانهها چند برابر شــد و گروههای تئاتری بیاغراق شــاید به اندازه یا حتی بیشــتر از گروههــا و مجموعههای فعال سینمایی شدند. رشد باورنکردنی تعداد فعــاالن این حوزه و افزایش شدید امکانهای سختافزاری اما با رشــد صعودی مخاطبان همراه نبوده. اگرچــه مخاطبان افزایش پیدا کردهاند؛ اما این نسبت یکسان نبوده است و این موضوع میتواند حوزه نمایش و تئاتر ایران را که این روزها احساس اوجگرفتن دارد، در آینده نزدیک دچار چالش کند. در این شــماره نشریه دو گفتوگوی جالب با دو کارگردان از نسلهای مختلــف و بازیگرانــی مطرح و شناختهشده از نسلهایی مختلف داریم که بهشدت خواندنی هستند و هر کدام گوشهای از حال و احوال حوزه نمایش، امیدها و اضطرابها، سختیها و شیرینیها و چشمانداز و دورنمــای این هنر را ترســیم کردهاند کــه امیدواریم بتوانیم در شمارههای پیشرو این بحثها را بازتر کنیم و نظرات متفاوت را در این باب انعکاس دهیم.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.