شکنجه معلوالن در مراکز درمانی

نجاتیافتگان کاسا اسپرینزا هیچ جرمی را مرتکب نشده بودند، اما در مراکز درمانی مکزیک به حبس ابد محکوم بودند. این پرونده میتواند مبنای قانونی جدیدی برای این افراد در ساختار قانون بینالملل تعریف کند و بگوید که معلوالن همچون دیگر افراد حق مشارکت اجتماعی را دارن

Jameh Pouya - - جها‌ن معلوالن - مترجم: حسین خلیلی

برای دهههایی طوالنی کودکان و افراد معلول در سراسر جهــان در مراکــزی زندگی کردند که تحت شــدیدترین خشــونتها و بدرفتاریهای روحی و جسمی قرار گرفتند. اکنون یک نهاد خیریه این خشونتها را در بیش از 20 سال به صورت مستند درآورده و قصد دارد شکایتی قانونی علیه دولــت مکزیک تنظیم کند تا از این طریق بتوان رویکردی جدید در قوانین بینالملل ایجــاد کرد. «مرکز بینالمللی حقوق معلوالن» در سالها تحقیق و بررسی، خشونتهایی را مشــاهده کرده که علیه این افــراد در مراکز خصوصی و دولتی کشورهای مختلف اعمال شده است.

تحقیقی سهساله در اوکراین نشان داد کودکان معلول نگهداریشده در مراکز این کشور بههیچوجه تحت نظارت دولت نبودند و خطر قاچاق آنها و حتی اعضای بدنشــان وجود داشت. در یک مرکز در آرژانتین اوایل سال 2000 نیز بیماران درحالیکه هیچ لباسی بر تن نداشتند، در سلولهایی کوچک نگهداری میشــدند. بنا بر اعالم مسئوالن سازمان ملل، زمانیکه افراد با معلولیتهــای روحی و روانی تحت اینگونه انزوای اجتماعی و احساسی قرار میگیرند، میتوان نوع رفتار اعمالشده علیه آنها را شکنجه تلقی کرد.

این مرکز همچنین از ســال 2000 چندین نمونه از این مراکز را در مکزیک بررسی کرد. اولین گزارش مستند آنها درباره خشونتها در بیمارستان ساموئل رامیرز شهر مکزیکو سیتی در سال 2006 به نقطه عطفی در کنوانسیون حقوق معلوالن سازمان ملل تبدیل شد. در سال 2014 نیز نتیجه تحقیقی دوســاله نشــان داد افراد معلول در مراکز درمانی مکزیکو ســیتی بارها تحت آزار و اذیت جنسی قرار گرفته و بهطور کلی در شــرایط غیرانسانی زندگی کردهاند. اریک روزنهال، مدیر اجرائی این مرکز، با بیان اینکه داشتن زندگی اجتماعــی مهمترین حق افراد معلول به حســاب میآید، میگوید در مراکز درمانی مکزیک تمام سیســتم براساس جداســازی بنا نهاده شده اســت. این مرکز درحالحاضر روی افراد نگهداریشــده در مرکز درمانی کاسا اسپرینزا در مکزیکو سیتی تمرکز کرده است. ماه می سال 2014 بود که گزارشهایی در این زمینه از سوی منبعی ناشناس به دست این مرکز رســید. در دیدارهایی که نمایندگان این مرکز در سالهای 2014 و 2015 از کاسا اسپرینزا داشتند، مشخص شد 37 معلول در شرایط بسیار خطرناکی زندگی میکنند. در مصاحبــهای با مدیر این مرکز در ســال ،2014 او اعالم کرد جداسازی اجباری زنان معلول درواقع سیاستی رایج در مکزیکوسیتی برای مقابله با حاملگی آنهاست. اما مصاحبه با تعدادی از زنانی کــه توانایی برقراری ارتباط با دیگران را داشتند، فاش کرد که مسئوالن مرکز به پنج نفر از آنها تجاوز کردهاند. مرکز بینالمللی حقوق معلوالن بهســرعت در ماه جوالی با ارسال نامهای رسمی به همراه مدارک تصویری، این خشونتها را به اطالع مقامات مکزیکی رساند، اما تا سپتامبر 2015 کاسا اسپرینزا همچنان به فعالیت خود ادامه میداد. نکته تأســفبرانگیز این است که مقامات مسئول مکزیکی ژانویه 2015 به این مرکز رفته و بسیاری از این خشونتها را مشاهده کردند، اما اجازه دادند همچنان به فعالیت خود ادامه دهد. زمانیکه مقامات مکزیکوسیتی کاسا اسپرینزا را تعطیل کردند، بســیاری از افراد آن به مراکز دیگر در سطح شهر فرستاده شدند. این مرکز خیریه سرنوشت تعدادی از آنها را دنبال کرد و به نتایج هولناکی رسید. بنا به گفته پریشا رودریگرز، مدیر اجرائی مرکز بینالمللی حقوق معلوالن، دو نفر از این افراد جان خود را از دســت دادند و یک زن نیز در مرکز جدید بارها مورد تجاوز قرار گرفت.

پرونــدهای که این مرکز به دنبــال ایجاد آن علیه دولت مکزیک براساس قوانین بینالمللی است، سعی میکند برای معلوالن این مراکز درمانی خسارت بگیرد. این پرونده از دولت مکزیک میخواهد نهتنها برای نجاتیافتگان کاسا اسپرینزا، بلکه برای معلوالن ساکن در دیگر مراکز درمانی مکزیکوسیتی نیز خدمات حمایتی فراهم کند. پرونده تشکیلشده ابتدا در اختیارکمیسیونحقوقبشردولتهایآمریکاییقرارمیگیرد و از آنها میخواهد حقوق افراد معلول در این مراکز براساس قوانین بینالمللی به رسمیت شناخته شود، در صورت تأیید، پرونده به دادگاه حقوق بشــر کشورهای آمریکایی میرود و در نتیجه دولت مکزیک مجبور است دستورات آن را بپذیرد. در پروندههای پیشــین این دادگاه خسارتهای مالی را در اختیار تعدادی از قربانیان این خشونتها قرار داد و بر همین اساس احتمال دریافت خسارت در این پرونده نیز وجود دارد. این نهاد خیریه میگوید دولت مکزیک درباره خشونتهای انجامشده در این مرکز اطالع داشته است. در مقابل مسئوالن مکزیکوسیتی ادعا میکنند پس از مطلعشدن از این موضوع در ســال ،2014 اقدامات متعددی را برای حفاظت از جان معلوالن اینگونه مراکز انجام دادهاند.

مشــخصترین این موارد مربوط به پرونده اولمستید در سال 1999 اســت که یکی از مهمترین پروندههای حقوق مدنی افراد معلول در آمریکا به حســاب میآید. این پرونده مربوط بــه دو خانم با اختــالالت روحــی و روانی بود که بیشــتر دوران عمر خود را در رفتوآمد بین مراکز درمانی و بیمارستانی گذرانده بودند. این پرونده به دادگاه عالی فرستاده و اعالم شد افراد معلول همچون دیگر شهروندان حق دریافت خدمات و حمایتهای دولتی را دارند. روزنهال در این زمینه میگوید: «نجاتیافتگان کاسا اسپرینزا هیچ جرمی را مرتکب نشده بودند، اما در مراکز درمانی مکزیک به حبس ابد محکوم بودنــد. این پرونده میتواند مبنای قانونی جدیدی برای این افراد در ســاختار قانون بینالملــل تعریف کند و بگوید که معلوالن همچون دیگر افراد حق مشارکت اجتماعی را دارند». رودریگرز نیز در اینباره چنین نظری دارد: «از لحاظ تاریخی، حقوق معلوالن نادیده گرفته شــده است. جداسازی اقدامی نهادینهشــده در این زمینه است و باید این طرز تفکر تغییر یابد. ما عقیده داریم جداکردن فردی از دیگر افراد جامعه فقط به دلیل معلولیت، شدیدترین نوع تبعیض به حساب میآید».

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.