روزﻫﺎي ﺑﺪ ﺑﺪر/ ﺳﺮﺧﻮﺷﺎن ﻋﺎرف

JameJam - - رﺳﺎﻧﻪ -

ﯾﮏ ﺧﺎﻧﻮاده ﺧﻮﺷﺤﺎل، ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎل، ﺳﺮﺧﻮش. اردﺷﯿﺮ ﺳﺮاﯾﺪار ﯾﮏ ﻣﺪرﺳــﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﮑﻢ ﺑﺎزﻧﺸﺴــﺘﮕﯽاش آﻣﺪه و ﺑﺎﯾﺪ ﺧﺎﻧﻪ ﮐﻮﭼﮑﯽ را ﮐﻪ در اﺧﺘﯿﺎرش ﮔﺬاﺷــﺘﻪاﻧﺪ، ﺗﺨﻠﯿﻪ ﮐﻨﺪ. ﭘﺴﺮﺑﺰرﮔﺶ ﭘﺮوﯾﺰ ﮐﻪ ﺳﺎلﻫﺎ روي ﯾﮏ دﺧﺘﺮ اﺳــﻢ ﮔﺬاﺷــﺘﻪ، اﺗﻔﺎﻗﺎ ﻗﺮار ﺑﻮده ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻋﺮوﺳﯽاش، ﺣﯿﺎط ﻣﺪرﺳﻪ را ﭼﺮاﻏﺎﻧﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﯿﺎﺑﺖ از ﺗﺎﻻر و ﻋﺮوﺳﺶ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺒﺮد. اﺑﻼغ ﺗﻮاﻣﺎن ﺣﮑﻢ ﺑﺎزﻧﺸﺴــﺘﮕﯽ و ﺗﺨﻠﯿﻪ ﻣﺪرﺳــﻪ، ﻫﻤﻪ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎي ﺧﺎﻧﻮاده را ﺑﻬﻢ ﻣﯽرﯾﺰد و در ﻣﻌﺬورﯾﺖﺷﺎن ﻣﯽﮔﺬارد، ﺳﺨﺖ. ﻧﻘﻞ ﻣﮑﺎن و اﺳﺒﺎبﮐﺸﯽ ﺳﺮاﯾﺪار ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﯽﺷﻮد ﻗﻮز ﺑﺎﻻ ﻗﻮز.

واﮐﻨﺶ اردﺷــﯿﺮ و ﺧﺎﻧﻮادهاش ﺑﻪ ﻧﺎﻣﺮاديﻫﺎي روزﮔﺎر اﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﻟﺒﺨﻨﺪ اﺳــﺖ و ﺻﺒﻮري. ﺑﻪ ﻫﺮ ﻣﯿﺰان ﮐﻪ در ﻃﻮل روز ﭼﺎﻟــﺶ دارﻧﺪ و دردﺳــﺮ، ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﻣﻘﺪار و ﭼﻪ ﺑﺴــﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷــﺐ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ و ﻣﯽﺧﻨﺪﻧﺪ و ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻫﻢ ﻣﯽﮔﺬارﻧــﺪ. زﻧﺪﮔﯽ را ﺟﺪي ﻧﻤﯽﮔﯿﺮﻧﺪ و دم را ﺧﻮش ﻣﯽدارﻧﺪ. ﺧﺎﻧــﻮاده ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﺣﮑﻢ ﺣﺎﺷﯿﻪ اﻣﻨﯽ را دارد ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮان در اﺗﻤﺴﻔﺮ روحاﻧﮕﯿﺰش، از دﻧﯿــﺎ و ﻣﺼﺎﺋﺒﺶ ﻓﺎرغ ﺷﺪ و زﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮد. اردﺷﯿﺮ و ﺧﺎﻧﻮادهاش در وراي ﺳﺮﺧﻮﺷــﯽ ﻇﺎﻫﺮاﻧﻪ، ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﻋﺮﻓﺎن رﺳــﯿﺪهاﻧﺪ. آﻧﻬﺎ آنﻗﺪر ﺑﻪ ﻣﺸــﮑﻼت ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽزﻧﻨﺪ، ﻧﺎدﯾﺪه ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ، زﯾﺮ ﺳﺒﯿﻠﯽ رد ﻣﯽﮐﻨﻨــﺪ ﺗﺎ »روزﻫﺎي ﺑﺪ ﺑﺪر« ﺷــﻮد و زﻧﺪﮔﯽ ﺑﻪ روﯾﺸــﺎن ﺑﺨﻨﺪد، ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻨﺪد. دوران ﻋﺴــﺮت ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﯽرﺳﺪ و ﺻﺒﺢ دوﻟــﺖ اﯾــﻦ ﺧﺎﻧﻮاده ﺳــﺮﺧﻮش ﻫﻢ ﻣﯽدﻣﺪ.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.