آقا دروغ چرا؟

Jeem - - الصفحة الأولى -

متاسفانه اینترنت با همه مزایایش

یک ایراد بزرگ دارد و آن این است که

افراد میتوانند در آن هویتشان را مخفی

کنند و هرگونه که میخواهند و یا میپسندند

خود را به دیگران معرفی کنند. شاید یک

دلیل عمده وجود مشکلی که به آن اشاره

شد همین نبود وجود هویت واقعی باشد. انسان

های خاق در این جهان فراوانند و هر یک

به نوعی با دانستهها، علم و فرهنگ خود

این خاقیت را در قالبهای گوناگون اعم

از شعر، سخنان عارفانه، داستانهای زیبا و غیره

منتشر میکنند اما به دلیل اینکه نمیتوانند مخاطب

را قانع به شنیدن کنند تا محتوای آنها را بپذیرد،

به غلط ناچار خواهند شد به یک نیروی

بزرگتر وصل شوند و آن نیرو در دنیای مجازی

اینترنت به راحتی با نوشتن یک نام بزرگ

و یا گذاشتن یک عکس ایجاد میشود. به عنوان

مثال شما جمله زیبایی را در یکی از وباگهای میخوانید شخصی اما درصورتی این جمله روی

شما به طور کامل تاثیر میگذارد که بدانید

فرد صاحب فکر و مشهوری آن را بیان کرده

است؛ این شما هستید که باید به عنوان یک

مخاطب آگاه هرچیزی را که در اینترنت می

خوانید به صرف تنها عکس و یا نام یک فرد مشهور،

باور نکنید. البته این اتفاق دلایل دیگری

هم دارد، گاهی مطلبی را میخوانیم و نویسنده آنرا

نمیشناسیم یا مطمئن هستیم مخاطب ما او

را نمیشناسد، به خصوص وقتی که احتمال

میدهیم صاحب اثر یا گوینده ایرانی نیست

ترجیح میدهیم آن محتوا را منتسب به یکی از

شخصیتهای دوست داشتنی وطنی کنیم تا

حس ملیگرایی مخاطب را تحریک کنیم. در این

بین و در موارد بسیار خاصی ماجرا هیچ مابه

ازای خارجی هم ندارد و صرفا یک داستان یا

جمله خیالی است که صاحب خاصی ندارد جز

کسی که برای ایجاد یک دکان آنرا به استادی

منتسب میکند، نمونه بسیار بارز آن سخنان و

داستانهایی است که به کوروش هخامنشی،

دکتر شریعتی، چارلی چاپلی، دکتر حسابی

و دیگر بزرگان ایران و جهان نسبت داده شده

است و با یک جستوجوی کوچک در

همان اینترنت، دروغین بودن آن ها آشکار می شود.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.