یرانی را قبول ندارند

novindaroo - - گزارش -

ای استراتژیک ترین صنعت کشور و 91 را دوران اوج صــادرات دارویــی ایــران عنــوان میکنــد و میگویــد: «قیمــت داروهــای صادراتــی ، دو تــا ســه برابــر قیمــت داروهــای تولیــد داخــل اســت.»

بــا وجــود ادبیــات کنونــی، نمیتــوان صــادرات خوبــی داشــت

ایــران را ازنظــر موقعیــت جغرافیایــی میتــوان کشــوری اســتراتژیک در زمینــه صنعــت دانســت. اگــر فقــط حــوزه دارو را در نظــر بگیریــم، کشــورهای زیــادی در اطــراف مــا وجــود دارنــد کــه از نعمــت دانــش داروســازی و تولیــدات دارویــی محــروم هســتند و نیــاز بازارهــای خــود را تمامــا بــا واردات دارویــی تأمیــن میکننــد. حــال کــه ایــران ازنظــر تولیــدات، ظرفیتــی معــادل 3 برابـر نیـاز بـازار داخلـی دارد، فرصـت بسـیار خوبـی بـرای صـادرات دارویـی بــه کشــورهای همســایه بهدســتآمده اســت کــه بایــد هــر چــه بهتــر و

بیشــتر از ایــن فرصــت اســتفاده کــرد. هــر چنــد در حــال حاضــر بــا صراحــت میتــوان اعـالم کـرد کـه ایـران از ایـن فرصـت اسـتفاده نکـرده و بـه آسـانی آن را از دســت داده اســت. اکبـر برندگـی، نائـب رئیـس سـندیکای صاحبــان صنایــع داروهــای انســانی، هــم معتقــد اســت کــه بــا وجــود ادبیــات کنونــی، نمیتــوان صــادرات خوبــی داشــت. او میگویــد: «اگــر میخواهیــم اقتصــاد مقاومتــی بــر اسـاس شـعار امسـال «اقـدام و عمـل» محقـق شـود، راهـی نیسـت جـز اینکـه بــا توجــه بــه توانمندیهــای کشــور، نگاهمــان را بــه بیــرون از مرزهــای کشــور ببریــم.» برندگــی دارو را کاالیــی اســتراتژیک میدانـد کـه موجـب ایجـاد امنیـت در کشــور میشــود و توضیــح میدهــد: «صنعــت داروســازی در دوران جنــگ تحمیلــی باوجــود اینکــه کمبــود دارو وجـود داشـت، اجـازه نـداد تـا کشـور بــا بحــران دارویــی مواجــه شــود. اکنـون وقـت آن رسـیده کـه بـه ایـن صنعــت کمــک شــود تــا بتوانــد راه خـود را بـه بیـرون از مرزهـای کشـور بـاز کنـد.» نایبرئیــس ســندیکای صاحبــان صنایــع داروهــای انســانی دربــاره نقـش دولـت در خصـوص صـادرات میگویــد: «برخــی از دولتهــا تنهــا بــرای یــک قــرارداد ســاده، 2 وزیــر خــود را میفرســتند. آیــا در دولــت مــا چنیــن ادبیاتــی وجــود دارد؟ متأســفانه بــا نــگاه بــه سیســتم دولــت، میبینیــم کــه بدنــه آن بــرای کار صادراتـی و رقابـت، اصـال چابـک نیســت.» برندگــی از حمایتهــای دولتــی انتقــاد میکنــد و میگویــد: «یکــی از ســادهترین مشــکالت در صــادرات، تعطیلــی آخــر هفتــه اســت. زیــرا شــنبه و یکشــنبه اروپــا و بســیاری از کشــورهای دیگــر تعطیــل هســتند. پنجشـنبه و جمعـه نیـز کـه کشـور مـا تعطیـل اسـت. از سـوی دیگـر سـازمان غــذا و دارو تنهــا 3 روز بــرای رفــع مشــکالت، اجــازه ورود بــه ســازمان میدهــد. در طــی هفتــه چنــد روز باقـی میمانـد کـه بتـوان کار صادراتـی انجــام داد؟» او تأکیــد میکنــد: «ســاختار دولــت بایــد چابــک باشــد. ســازمان غــذا و دارو، گمـرک و هـر سـازمانی کـه الزم اسـت بـرای صـادرات دارو یـک برگـه از آنهــا بگیریــم، همــه بایــد همــراه ایــن رونــد صادراتــی شــوند.» برندگــی بــا بیــان اینکــه برخــی از رفتارهــا، مناســب صــادرات نیســت، توضیــح میدهــد: «صــدور ویزاهــای کوتاهمــدت بــرای تاجــران خارجــی در ایــران نیــز میتوانــد تجــارت دارو در کشــور را بــا مانــع ایجــاد کنــد. در حال ـی ک ـه کش ـورهای دیگ ـر ازجمل ـه هنــد، بــرای تاجــران دیگــر کشــورها، ویزاهــای بلنــد مــدت میدهنــد.» نایبرئیــس ســندیکای صاحبــان صنایــع داروهــای انســانی بــا بیــان اینک ـه کیفی ـت داروی ایران ـی مش ـکلی نــدارد، در انتقــاد بــه رفتــار برخــی از مســئولین میگویــد: «مــا بایــد بــه چــه زبانــی بگوییــم کــه دارویمــان کیفیـت دارد؟! در حالـی کـه برخـی از نماینــدگان و مســئولین کشــور، بــرای خــود داروی خارجــی وارد میکننــد تـا مبـادا داروی ایرانـی مصـرف نکننـد. آیـا میتـوان بـا ایـن شـرایط از مـردم خواســت کــه داروی ایرانــی مصــرف کننــد؟» بــا تأمــل بــه تمامــی صحبتهــا و انتقــادات گفتــه شــده از ســوی صاحبنظــران صنعــت دارویــی کشــور جــای آن اســت کــه دولتمــردان و دســتاندرکاران بــا تـالش بیشـتر و چارهاندیشـی بهموقـع اقــدام بــه برطــرف کــردن مشــکل نقدینگــی؛ یعنــی بزرگتریــن چالــش امــروز صنعــت داروســازی کشــور کــرده و ایــن صنعــت اســتراتژیک را از خطـر و بحرانـی کـه بـا آن درگیـر شــده نجــات دهنــد. هالـه حامدیفـر، مدیرعامـل شـرکت دارویـی سـیناژن و یکـی از اعضـای مدیـره سـندیکای صاحبـان صنایـع داروهای انسـانی اسـت کـه از برخـورد دولـت و عـدم تزریـق مالـی و حمایـت از صنعــت داروســازی گالیهمنــد اســت و اســتراتژیک تریــن صنعــت کشــور را گرفتــار شــرایط بحرانــی میدانــد. پــای گفتوگـوی او نشسـتیم تـا بـا شـرایط سـخت ایـن روزهـای صنعـت داروسـازی بیشـتر آشـنا شـویم.

کشــور ایــران را از نظــر شــرایط صنعتــی چگونــه می بینیــد ؟ واقعیــت ایــن اســت کــه کشــور مــا صنعتــی نیســت. مــا در کش ـوری زندگ ـی میکنی ـم ک ـه نف ـت میفروش ـیم و 80 میلی ـون نفـر دورهـم آن را میخوریـم. در ایـن شـرایط صنعت داروسـازی در مثب ـت و منف ـی ای ـن قضی ـه گ ـم ش ـده اس ـت. هم ـه صنای ـع کشـور دچـار بیمـاری هسـتند کـه بیمـاری صنعـت دارو وخیمتـر اســت. علیرغــم اینکــه بیشــترین بــار ســالمت را بــه دوش کش ـیده، همیش ـه قیم ـت آن پایی ـن نگ ـه داش ـته ش ـده و حاش ـیه امنیـت سـرمایهگذاری آن پاییـن بـوده اسـت. ایـن صنعـت اکنـون احتیـاج بـه احیـا دارد. صنعـت داروسـازی، صنعـت اسـتراتژیکی اســت کــه میتوانــد بــرای کشــور آبــرو بیــاورد، صنعتــی کــه میتوانـد اسـم ایـران را در دنیـا بهعنـوان تولیدکننـده دارو مطـرح کنـد امـا در حـال حاضـر در شـرایط بحرانـی بـه سـر میبـرد.

ایــن بحــران تــا چــه حــدی اســت؟ آیــا بــرای آن چــارهای اندیشــیده شــده اســت؟ م ـن توق ـع ن ـدارم ک ـه کس ـی نگ ـران ش ـود ک ـه ای ـن صنع ـت اس ـتراتژیک زمی ـن بخ ـورد ول ـی آی ـا کس ـی نگ ـران نمیش ـود کــه تأمینکننــده 98 درصــد از داروی کشــور زمیــن بخــورد؟ اگـر ایـن اتفـاق بیفتـد میخواهیـم چـه کنیـم؟ همیـن دولتـی کـه پـول ندارنـد، اتفاقـا بایـد بیشـتر قـدر ایـن صنعـت را بدانـد کـه بـار 98 درصـدی را بـه دوش کشـیده اسـت. صنعـت تولیـد داروهــای «هایتــک» اکنــون داروی بیمــاران صعبالعــالج را تولیـد میکنـد؛ داروهایـی کـه در سـال، هرکـدام 100 تـا 300 میلیـون دالر هزینـه واردات دارنـد، داروهایـی کـه بیمارهایش در معـرض مـرگ و زندگـی هسـتند. اگـر داروی بیمـار هموفیلـی نیایــد چــه برنامــهای دارنــد؟ اگــر بیمارســتانها نمیتواننــد بــه شــرکتهای پخــش پــول بدهنــد و شــرکتهای پخــش بیمارسـتانهای دولتـی را بلوکـه کردهانـد، مـا بایـد در جـواب تلفــن بیمارســتان کودکانــی کــه میگویــد یــک بچــه 6 ســاله هموفیلــی بــا آپاندیــس ترکیــده آوردهانــد، کــه 20 فاکتــور7 میخواهــد، چگونــه بایــد بدهیــم، بگوییــم دارو نمیدهیــم؟ م ـا داروس ـاز هس ـتیم، تاج ـر ک ـه نیس ـتیم! نمیتوانی ـم بگویی ـم پــول مــا را ندادهانــد، دارو نمیدهیــم. شــرکتهای دارویــی هنـوز شـرکتهای دارویـی بـا واسـطه مـواد و تجهیـزات مـورد نیــاز خــود را خریــداری میکننــد. صنعــت تولیــد داروهــای «هایتـک» بـا توجـه بـه اینکـه 20 سـال پیـش در تحریـم بـوده، حتـی بـا برداشـته شـدن کل تحریمهـای هسـتهای هـم از تحریـم خـارج نمیشـود. ایـن شـرکتها همـه تجهیـزات و مـواد مـورد نیـاز در خـط تولیدشـان را همچنـان بایـد بـا واسـطه خریـداری کننـد. بـا واسـطه خریـدن یعنـی پـول نقـد دادن، یعنـی زودتـر از موعـد پرداخـت کـردن! حـاال شـما تصـور کنیـد کـه شـرکتها بایـد 6 مـاه جلوتـر پـول بپردازنـد، مـواد و تجهیـزات را بگیرنـد و در فراینـد تولیـد بـه کار ببرنـد، 3 مـاه بعـد بـه محصـول تبدیل کننـد و ایـن محصـول را در طـول یـک سـال بفروشـند و بعـد از یـک سـال پـول نگیرنـد! در ایـن رونـد صنعـت داروسـازی چگونـه میخواهـد دوام بیـاورد؟

آیـا بـرای رفـع مشـکات نقدینگـی چـارهای اندیشـیده شـده اسـت؟ نمیدانـم چـه بگویـم. اگـر 4 بیمـار نیـاز داشـته باشـند کـه داروی آمریکایـی مصـرف کننـد، حتما بایـد برایشـان دارو وارد شـود، زیرا دارو صنعـت اسـتراتژیک اسـت، ولـی اکنـون نمیدانـم چـرا دارو صنعـت اسـتراتژیک نیسـت. مـن نـه کالم سیاسـتمداران را و نـه اقتصـاد کالن بلـدم، ولـی از مثبـت و منفـی و ورود و خـروج ایـن کشـور، نمیتوانـم بپذیـرم کـه بـرای صنعتـی کـه امنیـت ملـی را تهدیـد میکنـد، 3 هـزار میلیـارد تومـان در ایـران نمیتـوان تأمیـن و بـه صنعـت دارو تزریـق کـرد. یکـی از نگرانیهـا ایـن اسـت کـه بـا وجـود اینکـه در حـال حاضـر بحـران مالـی وجـود دارد، گاهی اوقـات بـه دارویـی اجـازه واردات داده میشـود کـه مشـابه تولیـد داخـل آن در بـازار مصـرف میشـود و نـه بیمـار و نـه پزشـک بـا آن مشـکلی ندارنـد. ایـن خـروج ارز از کشـور اسـت و ایـن موارد باهـم جـور درنمیآیـد. در ایـران اگـر نفـت بشـکهای 5 دالر هـم بـه فـروش برسـد، کشـوری نیسـت کـه بـه خاطـر 3 هـزار میلیارد تومـان مسـئله حیاتـی ماننـد دارو بـه ایـن مشـکل بخورد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.