چه کسی فرمان راست را در دست میگیرد؟

اصولگرايان در تکاپوی رقیبتراشی برای حسن روحانی

Salnameh Shargh - - بازخواني -

شــمارش معكوس برای برگــزاری دوازدهمين دوره انتخابــات رياســتجمهوری به صدا درآمده اســت؛ درحالیكه ائتالف اصالحطلبان – اعتدالگرايان در پی يافتن تاكتيکهای برای افزايش آرای حســن روحانی، دور هــم جمع میشــوند و شــور میكننــد و در پی ترفندهای ويژهای هستند تا آرای مردمیشان را باز هم به رخ رقيب بكشند. جناح راست اما هنوز در البهالی فهرست بلندبااليشــان برای يافتن مهرهای هستند كه بتواند، تهديدی برای روحانی محسوب شود يا حداقل آرای انتخاباتیاش را دستخوش تغييرات جدی كند. راستنشــينان عرصه سياسی كشور هم دلخوشاند و هم اميــدوار تا كســی را بياورند كه تــورم و ركورد اقتصادی كشــور برايشان نردبان ترقی شود و روحانی را كنار بزنند. اصولگرايــان كه همچنان از يافتن مهره مورد نظرشــان ناكام هســتند و چرتكهبهدست سپهر سياسی كشور را رصد میكنند، میخواهند از برجامی كه از ســوی ترامپ گلآلود شــده، ماهی خودشان را بگيرند و طرفداران اصالحات را منزوی كنند. آنها كه روزگاری میگفتند اســتمرار رياستجمهوری اشخاص برای دو دوره يک اصل مردمی است و ايجاد هرگونه شــائبه در آن را رد میكردند، حاال بهشــدت به تكاپــو افتادهاند تــا روحانی را بــه رئيسجمهور تکدورهای بدل كنند. آنها میگويند مردم ناراضیاند از برجامی كه تهديد میشــود، از رشــد بــیكاری، از رفع تحريمهــا بدون عايدی، از اقتصــاد در ركود و از مشكالت معيشــتی. به همين دليل هم نمیخواهند ديگر به حسن روحانی و تئوريسينهايش اعتماد كنند. اصولگرايــان میگوينــد اگــر كانديدای مناسبشــان را بيابنــد، كنــارزدن روحانــی كاری بدون دردســر و سهلالوصول اســت؛ چراكه مردم به دنبال چهرهای نو با شــعارهای دلنشــينتر هســتند. آنها بــه دنبال يافتن محمود احمدینژاد ديگری هســتند كه بيايد و همــه پيشبينیهای صورتگرفته در عالم سياســت را برهم بزنــد و با دوقطبیكردن فضــای انتخابات و بهچالشكشيدن كارنامه چهارســاله حسن روحانی، بــرای اصولگرايان موفقيتی جديد دســتوپا كند. در همين راستاســت كه حســين كنعانیمقدم، دبير كل حزب سبز میگويد: «يک چهره آخوند و سيد، شانس پيروزی در مقابل روحانی را دارد». در مقابــل امــا برخــی ديگــر از اصولگرايــان مانند حشــمتاهلل فالحتپيشه معتقد اســت اصولگرايان بهوضوح تالشهای خود برای جلوگيری از شكســت محتمــل در انتخابــات 96 را در حوزههــای مختلف آغاز كردهاند، با وجود اين، همچنان بســيار ســردرگم و فاقد خط مشــی واحــد به نظر میرســند. به گفته فالحتپيشــه درپيشنگرفتن تاكتيکهای مشــخص و البتــه دســتنيافتن به يــک اســتراتژی واحد برای انتخابــات، در كنار قحطالرجالی ايــن جريان، همگی حاكی از آن است كه اصولگرايان با مشكل بزرگتری روبهرو هســتند؛ مشــكل فرماندهــي. دراينميان اما تحليل شــرايط جنــاح راســت از نــگاه اميرمحبيان صاحبنظر شناختهشــده اين جريان، بيــش از ديگر چهرههای اصولگرا برای يافتن ريشه اميدواری جناح راست در دوازدهمين دوره انتخابات رياستجمهوری درخــور تأمل اســت. به گفته او با رياســتجمهوری ترامپ در آمريكا همه دستاوردها و سرمايههای حسن روحانــی از بين رفته و رقيبی كــه موضع انتقادی به او داشــته، وضعيــت بهتری پيدا كرده اســت و برای همين ممكن اســت موقعيت كانديدای مورد اجماع اصولگرايان بهتر شــود و اصولگرايان در يک شــرايط پيشبينینشده قرار گيرند. در كنــار همه اين گمانهزنیهای انتخاباتی، نكته مهم ديگری وجود دارد و آن اين اســت كه كانديداهايی كه اصولگرايان دارند افرادی هستند كه خيلی از آنها مثل احمد توكلی، غالمعلی حدادعادل، ســعيد جليلی و محمدباقــر قاليباف حداقل يک دوره ناكامي را تجربه كردهاند. به همين دليل هم اين ســؤال طرح میشود كه آيا اين افراد میتوانند دوباره وارد صحنه شــوند؟ آيا اصولگرايان بــا كانديداهای ناكامشــان میتوانند مانع پيروزی روحانــی در دوازدهمين دوره انتخابات رياســتجمهوری شــوند.اصولگرايان اگر هم چهره جديدی مثل مصطفی ميرسليم، پرويز فتاح يا مرضيه وحيددستجردی داشته باشــند، هنوز مطمئن نيستند هر كدام از اينها برايشان رأیآور خواهند بود يا اينكه با ورودشــان به كارزار انتخابات تنها چيزی كه عايدشان میشود ثبت تجربه ناكامي در كارنامه كاری كانديدای نوظهورشان مقابل حسن روحانی است. نكته ديگری كه در اين ميان حائز اهميت است، بحث ميسرنشــدن اجماع حداكثــری در جبهه اصولگرايان اســت، چندپارهبودن طيفهای مختلف اصولگرايان از اصولگرايــان معتدل گرفته تا اصولگرايان ســنتی و طيــف تنــدروی ايــن جريــان، همگی با اصــرار بر مواضعشان حاضر نيســتند به نفع پرچم اصولگرايی بر ســر يک كانديدا يا فهرستی واحد به اجماع برسند، ناكامــی در انتخابات مجلس دهــم و پنجمين دوره مجلــس خبرگان رهبــری در اســفند 94 و انتخابات رياســتجمهوری يازدهــم در خــرداد 92 مؤيد اين ادعاســت. در ايــن دو انتخابــات، اصولگرايــان بــا فهرســتهای مــوازی و كانديداهای موازی شــروط حصــول اجماع يــا ائتالف بر ســر يــک كانديــدا را ناديــده گرفتند و عرصــه را به رقيــب، يعنی ائتالف اصالحطلبان- اعتدالگرايان باختند. بههرروی و تا زمان باقیمانده به برگزاری دوازدهمين دوره انتخابات رياستجمهوری آنچه از شرايط فعلی هويداست، اينكه اصالحطلبان به فكر مانور قدرتشان هستند تا نشان بدهند مردم را دارند، حتی اگر بیكاری باشد، ركود اقتصادی الکپشــتوار سير نزولی در پی گرفته باشــد و ترامپ چهلوپنجمين رئيسجمهوری اياالت متحــد آمريكا تهديدی برای برجام محســوب شود. آنها در پی يافتن شعاری، سبكی يا روشی جديد برای آوردن پشــتوانه اجتماعیشان پای صندوقهای رأی در 29 ارديبهشت 96 هستند. اصولگرايــان نه موفق خواهند شــد چهــرهای نو و مردمپســند بيابند كه مردم را مجاب به قهر با ائتالف اصالحطلبــان- اعتدالگرايــان كند و نــه خود برای حضوری يكپارچه و تأثيرگذار حاضر به كنارگذاشــتن اختالفات سياسیشان خواهند بود و ائتالف حداكثری ميانشان تاكتيكی مهجور و البته ناكام خواهد ماند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.