رؤیای توسعه

بدون گفتوگوی ملی، صحبت از توسعه، محلی از اعراب ندارد

Salnameh Shargh - - اقتصاد -

هفت دهه از توســعهخواهي نوين ايران ميگذرد، اما هنوز هم انگشت حسرت بر دهان ميگزيم كه ايران كجاي كار است؟ از زماني كه نخستين زمزمههاي توسعه در ايران آغاز شــد، تاكنون برنامههاي توسعه راه پرپيچوخمي را پيمودهاند. 10 برنامه توسعه (تركيبي از برنامههاي عمراني و توســعه، پيش و پس از انقالب)، هنوز هم نتوانســتهاند ايران را از كشــوري در راه توسعه، به كشوري توســعهيافته بدل كنند. آنقدر اين راه طوالني بود كه برخي از كارشناســان و مســئوالن ارشد كشور را از برنامهريزي پشــيمان كرد، اما اين چيزي نيســت كه كارشناسان ارشد توســعه در ايران آن را بپذيرند. آنها معتقدند داشتن يك حداقل نظام تدبير، شــرط الزم و بنيادين برنامهريزی برای توسعه در كشور محسوب میشود. فونداسيونی كه اگر در قالب اجماع رهبران جامعه و آشتی آنها پیريزی نشود، از اســاس، صحبت از برنامه پنجساله توســعه محلی از اِعراب نخواهد داشت. البته در كنار اين مسئله موضوع ديگري را نيز مطرح ميكنند. آنها معتقدند اساس توسعه، آزادي اســت و جز آن نميتوان اميدي به دستيابي به توسعه داشت. رسيدن به تعالي توسعه، از رهگذر برشهاي برنامهاي ساالنه عبور ميكند. برنامههاي يكساله كه ميتواند خط و مشی كشــور را مشخص و نگاه دولت را نيز بر خود ســوار كند. اقتصاد ايران نخستين ســال پسابرجام را در 95 چشيد. ســالي كه ايران، مقصد بسياري از سفرهاي هيئتهاي بلندپايه اقتصادي و تجاري كشــورهاي غربي و شرقي بود. با اينكه چشمانداز روشني با اتمام تحريم براي اقتصاد ايران ترسيم شده بود، اما موانع هم كم نيستند. دوري از اقتصاد جهاني به مدت 10 سال، ايران را به حاشيه رانده است و همراهي دوباره هم بها ميطلبد. مشــكالت داخلي مانند ركود، بيكاري، فســاد ...و هم اين ســال را با پيچيدگي بيشتري روبــهرو كرده بود. با اين همه، به گفته كارشناســان، اقتصاد ايــران «روزمرگي» را تجربه ميكند و بهواســطه همين روزمرگي و البته رفتار سليقهاي دولتهاست كه «حركت در مدار صفر درجه» برای كشور به ارمغان آمده است. به همين دليل هم هست كه آنچه بر اين اقتصاد رفته، تنها كمی بهبود ظاهری و رشدهای ناپايدار است كه احتمال ناپايداری آن را درحالیكه هنوز اصالحات نهادی صورت نگرفته، به دنبال دارد. اين اقتصاد روزمره، آينده را هم چشمانتظار است. ســال 96 سالي اســت كه التهاب انتخابات را بر دوش ميكشد. انتخاباتي كه درست در برههاي حساس قرار گرفته و ميتواند اقتصاد ايران را دچار چالش يا وقفه كند. همواره انتخابات بهويژه اگر براي تغيير دولت باشــد، میتواند منجر به رفتارهای گاه كوتاهمدت از جانب دولتها شود، اما گويا كارشناسان به دولت تدبير و اميد، تا حدود زيادي اعتماد دارند. ميگويند اين دولت عقلرستر از آن اســت كه رفتارهای انتخاباتی را پيشــه خود كند و به همين دليل هم هست كه تاكنون سياستهاي اقتصادياش، متعادل و سازگار بــا اهداف توســعه بلندمدتي بوده كه براي خود در نظر گرفته اســت. شــايد به خاطر همين موضوع اســت كه نميخواهد از عرصه اقتصاد براي بقايش استفاده كند و بلوف اقتصادي بزند.

عکس : AFP

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.