سال نیكو براي پارسا پیروزفر

Salnameh Shargh - - هنر - ﺭضﺎ ﺁﺷﻔﺘﻪ

امسال براي پارســا پیروزفر سال نیکویي بوده است؛ اینکه در جشــنواره ســيوپنجم تئاتر فجر برنــده جایزه بهترین بازیگر مرد در بخش بینالملل شــد، خود حرکتي باشکوه اســت بــراي اوجگرفتن بیش از 20 ســال زحمــت او در بازیگري. پارســا پیروزفر 21 ســال اســت که تئاتر بــازي ميکند و امســال نتیجه این بردبارياش را براي بــازي در نمایش «ماتریوشــکا» دریافت کرد. او براي رســیدن به این جایزه، هفتبــار دیگر، پیــش از اینها به صحنه فکــر کرده و در آن حضــور یافته بــود؛ گاهي در مقام بازیگــر و گاهي نیز کارگــردان. چهبســا ميداند کــه بازیگر حقیقــي نه جلو دوربین که باید در حضور زنده و نفسبهنفس با تماشــاگر خــود را اثبات کنــد و البته این ریاضتي جانکاه اســت که پیروزفر بهدرســتي از پسِ آن برآمده اســت. او هر بار در نقشي فرورفته که با دیگر نقشهایش متفاوت بوده است و این یعني سلوك سختي را درپیشگرفتن. پارسا پیروزفر تئاتر را از خوب جایي آغاز کرده است وگرنه نميتوانســت براي تئاتر اینهمه ارزش و اعتبار قائل شود و در آن به مراحل و مدارج عالیهاش پا بگذارد. او با آنکه در آغــاز دهه 70 در دانشــگاه تهران شــروع به خواندن نقاشــي کرد، اما از همان آغــاز عالقهمندياش را با بازي در نمایشهاي دانشــجویي نشان داد و مهمتر اینکه براي آموختن تئاتر، در ســال 1374 دوره بازیگری را در مؤسسه هنرهای نمایشــی استاد سمندریان پشت سر گذاشت. این شاید همان برگ برندهای باشد که باعث موفقیتش نهتنها در سینما و تلویزیون که در تئاتر شده است. پیروزفر در سال 1375 موفق به بازي در «بینوایان»، نوشته و کار بهروز غریبپور در فرهنگســرای بهمن شــد. در آن ســالها، تئاتر بيرنگ و محتضر شــده بود و این نمایش و بازي در آن خیليها را حســرتبهدل ميکرد که اي کاش ما هم در آن نقشي داشتیم. غریبپور متأثر از فضای رمان بزرگ ویکتور هوگو موفق به جذب مخاطب از چهار گوشه شهر تهران شــد. پیروزفر نقش داماد ژان والژان (حسن فتحي) را بازي ميکرد که حضورش را در تئاتر رســمیت بخشــید؛ با آنکه خودش در آن ســالها وقتش را صرف تلویزیون و سینما کرد. «بانو آئویی» نمایشــی اســت که بهرام بیضایی در ســال 1376 و 1377 در تهران نمایش داد. یوکیو میشــیما، بانو آئویی را براســاس نوی کهِن آئویی نو اوئه به سال 1954 نوشــت. نمایشنامه سرگذشــت آئویی نو اوئه از داستان گنجی را روزآمد کرده و در بیمارستانی به تصویر میکشد. بازیگــران نمایش: روکوجــو (مژده شمســایی)، هیکارو (پارسا پیروزفر) و پرستار (مهشاد مخبری) هستند. شهرام جعفرینــژاد، منتقــد، بازی زنــان را بهتر از بــازی بازیگر مرد دیده و چنین نوشــته:... و پارسا پیروزفر نیز کموبیش موفق میشــود هیکارویی مستأصل و بر مرز خرد و جنون بیافریند. نمایش «هنر» بعد از کارگرداني داوود رشــیدي، در سال 80 به کارگرداني پارسا پیروزفر در محل آمفيتئاتر فرهنگســراي شــفق به صحنه رفت. ایــن نمایشنامه، نوشته نویسنده ایرانيتبار، یاسمینا رضا، است که داریوش مؤدبیان آن را ترجمه کرده و پارسا پیروزفر، امید جعفري و سیاوش چراغيپور در آن بازي کردند. «هنر» درباره خرید یك تابلو بــه قیمت 200 هزار فرانك اســت که تبدیل به یك بحران در رفاقت ســه دوست (ســرژ، مارك و ایوان) ميشــود. «گلــن گري گلــن راس» از نوشــتههاي معتبر دیوید ممت آمریکایي اســت که در نقد نظام سرمایهداري آن کشــور کوشیده اســت. در این نمایش هومن برقنورد، رضا بهبودی، ســیاوش چراغیپور، مســعود میرطاهری، پوریا میاندهــی، مهدی میالنی، ایوب محمودنیا و پارســا پیروزفر، در تماشــاخانه ایرانشــهر بــازي کردند. نمایش پیروزفر وابســتگي به متن ممت داشــت. هدف هم ارائه متن بر اســاس انطباق معنایي اســت. بازي هم طبیعي و بــدون اغراق بود. این جریان مینيمالیســتي تا حد زیادي رنگولعاب اجرا را نوتر ميکرد. براي همین رفتار بازیگران دقیق و با تأکید بر دیالوگها پیش ميرفت. نمایشنامهخوانــی پارســا پیروزفــر با اســتقبال کمنظیر هنردوســتان در خانه هنرمندان ایران مواجه شــد. بیش از 500 نفر در مدت سه شــب به تماشای «خدای کشتار» با اجرای پارســا پیروزفــر، رضا بهبودی، ســوگل قالتیان، بهاره مصدقیان و ســیاوش چراغیپور به کارگردانی پارسا پیروزفر که از یکم تا سوم خردادماه 91 در خانه هنرمندان ایران دورخوانی میشد، نشستند. نمایش «ســنگها در جیبهایش» نوشــته مــری جونز، بازیگر و نمایشنامهنویس ایرلندی است که با بازی پارسا پیروزفر و رضا بهبودی در ســالن اســتاد ناظرزادهکرمانی در ســال 92 روی صحنه رفت. پیروزفر در سومین تجربه کارگردانــیاش ایــن نمایــش را بهگونهای اجــرا کرد که تماشاگر نمایش عالوه بر ابعاد کمیک اثر، با جنبه تراژیک نیز آشنا شود. این نمایش درباره دو هنرور است که با بازی در نقشهــای متفاوتی از یک فیلم هالیــوودی، در مقام کارگردان، سیاهیلشکر، دستیار کارگردان ...و تضاد آشکار میان زندگی واقعی با فضاسازی فیلم را نشان میدهند. «در پهنه دریا» در ســال 93 چهارمین کارگرداني پیروزفر بود. ســه نفر (چاق، متوســط و الغر) در میــان اقیانوس گرســنه ميشــوند و حاال باید یکي از خودشان را بخورند ...و ســیاوش چراغیپور، هوتن شکیبا، پارسا پیروزفر، علی ابداعی و هوشــنگ قوانلو در این نمایش بازي ميکردند. داریوش مؤدبیــان درباره این اجرا معتقد اســت: اجرای پیروزفر ناکام میماند و هنوز نیاز اســت که جاهایی از کار پختهتر شود و بیش از هرچیزی رنگ اجرائی داشته باشد. مــن اجراهایی در فرانســه دیدهام که در آنجــا مروژک را انتزاعی دیدهاند و دیگر به ســراغ سروصدای دریا و کشتی شکسته هم نرفتهاند و... . نمایــش «ماتریوشــکا» پنجمیــن کارگرداني اوســت که براساس هشت داستان کوتاه آنتوان چخوف، نوشته و اجرا شــده اســت. او درواقع 33 نقش متفاوت را با دگرگوني میمیــك، لحــن و بیان و ایجــاد فیگورهــاي متنوع بازي ميکند؛ یکي از ســختترین بازيهایي که تاکنون در ایران انجام شده است و شاید این خود دلیل عمدهاي باشد براي اینکه داوران مسابقه بینالملل تئاتر فجر در سيوپنجمین دورهاش بهعنــوان بهتریــن بازیگر مرد پارســا پیروزفر را انتخــاب کنند. پیش از این، رکــورددار بازي در نقشهاي متعدد میکائیل شهرســتاني با ارائه 25 نقش در نمایش «مویه جم» کار قطبالدین صادقي در سال 75 بود. این تئاتر سال گذشــته در لسآنجلس، سندیهگو، برکلی، تورنتو، ونکــوور و مونترال با اقبال روبهرو شــده اســت. امســال در دو نوبت در تــاالر ناظرزادهکرماني و بعد پالیز اجــرا شــد و ميگویند نزدیك بــه 1/5 میلیــارد تومان به فروش رفته است.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.